Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Het mooiste meisje van de klas
Verliefd op het mooiste meisje van de klas
Dit is het verhaal over de liefde. Echte liefde. De liefde van Pik de Groot voor het mooiste meisje van de klas.
De belangrijkste dag in het jonge leven van Pik was de dag dat zij, midden in het lopende schooljaar, in de klas kwam. Toen zij door de directeur aan de klas werd voorgesteld klapte Pik helemaal achterover. Zij keek Pik aan, Pik keek haar aan, en vanaf dat moment gierden de hormonen door zijn lijf. De sluizen stonden wagen wijd open. Bij haar idem dito en sindsdien waren ze onafscheidelijk.
Pik bekeek de hele wereld door een roze bril. En die bril, die werkte buitengewoon. Hij wist ook wel dat ze een grote bek had, en dat ze hem, zo nu en dan, alle zakken vol… Lees verder
De Teckel
Een jong hondje gekregen. Een Teckel.
Toen ik alleen was, had ik van de kinderen een jong hondje gekregen. Een Teckel. Best leuk zo’n hondje, hoewel ik zelf een ander soort zou hebben gekocht. Eigenlijk houd ik niet zo van dat model. Vroeger noemde ik dat soort honden vaak een “worst op poten” of een buikschuiver. Dat vindt ik eigenlijk nog steeds. Vooral als ze dik zijn. Maar goed, eigenlijk zijn alle jonge beesten leuk. Dus jonge Teckels ook. Maar ja, ze kunnen je wel zo’n beest geven, maar ze zeggen er niet bij dat je er zomaar 16 jaar aan vast zit.
Vooral als er mensen bij zijn
Na ongeveer een jaar kunnen Teckels jongen krijgen. Dat kon je goed zien, want vanaf dat moment kon hij zomaar een stijve krijgen. Dat ziet er echt niet uit,… Lees verder
Hoe verwijder ik een wrat
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten …
Als jongen had ik wat met voeten
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten, wel te verstaan. Ik kon genieten als ik een vrouw met mooie voeten zag. Uiteindelijk ben ik het grootste deel van mijn leven getrouwd geweest met een vrouw die helemaal geen mooie voeten had. Niet van vorm, niet van nagelinplant en helemaal niet van formaat. Kan gebeuren hè, ik werd straal verliefd op een meisje met hele grote lelijke voeten. Daar gaan je idealen.
Joekels van tenen
Ach, als ik terug kijk was het best wel een mooie tijd geweest hoor. Geven en nemen. Je kent dat wel. Het ging natuurlijk niet altijd vanaf een leien dakje, maar ach dat ging dan ook weer over. De trammelant die ik me het beste kan herinneren was dat ze altijd met haar grote teen zat te… Lees verder
Bomen knuffelen
Hoe bomen knuffelen het leven van Mannie Storteboom zin gaf en ook nog haar relatie redde.
Na 29 jaar huwelijk waren mijn man en ik wel op elkaar uitgekeken. Niet dat we veel ruzie hadden of zo, maar de kachel was uit. Helemaal uit. Om te kijken wat de opties voor onze relatie waren zijn we relatietherapeute geweest. Omdat volgens haar de schade wel meeviel, hoefden we niet te scheiden. We hebben toen op haar advies een hond gekocht … een teckel. Een aaibare gladharige teckel. Dat was een goed advies. Had je allebei toch iets om te aaien.
Dat verdriet wilde ik niet nog eens meemaken
We hebben heel veel van ons hondje gehouden. Vooral toen het nog een pup was. Erg oud is hij niet geworden. Hij leed aan obesitas. Toen hij dood was hebben we besloten… Lees verder
Milieuvriendelijke begrafeniskisten
Over begrafeniskisten gesproken …
Het Engelse bedrijf Creative Coffins maakt milieuvriendelijke begrafeniskisten van ongebleekte pulp bestaande uit minimaal 60% gerecycled papier en houtsnippers van bomen uit duurzaam beheerde bossen. En het aardige is, deze kisten kun je in elke gewenst ontwerp laten maken. Zo is er nu ook de Iphone kist!
Volgens de website is Creative Coffins ontstaan uit de wens om een milieuvriendelijker alternatief te ontwikkelen voor traditionele, houten begrafeniskisten. Elke kartonnen kist weegt minder dan 10 kg wat leidt tot lagere transportkosten en minder milieubelasting. De meeste ‘eco-kisten’ zijn echter wit. Creative Coffins biedt daarentegen de mogelijkheid de kisten te voorzien van een persoonlijke print. De website toont kisten met prints van vlaggen, patronen, natuurlijke materialen, sporten, hobbies en nu dus ook de I-phone kist.
Nog veel meer geweldige inspirende begrafeniskisten
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Een kunstgebit is helemaal niet ideaal hoor!
Ome Toon was bang voor de tandarts. Zo bang, dat hij alles heeft laten wegrotten. Maar een kunstgebit is ook niet alles …
Mijn vrouw kon zich altijd opwinden over mijn tanden. Ik was namelijk bang om naar de tandarts te gaan. Zo bang, dat ik alles heb laten wegrotten. Weken lang liep ik met een zere bek. Een koud biertje of een heet bakkie thee was aan mij niet besteed.
Voor mijn vrouw was het grootste probleem niet mijn angst voor de tandarts, maar vooral de stank die hierdoor uit mijn mond kwam. Ook ergerde zij zich aan die rotte voortanden. Droppies noemde ze die. Als oplossing heb ik mezelf toen een grote walrussnor aan gemeten. Die was zo groot dat hij mijn mond volledig bedekte. Eigenlijk was dat ook niet ideaal, want ja hij bedekte dan wel… Lees verder
Het beflapje
Condoomfabrikant Piet Handvol heeft een App laten ontwikkelen voor het beflapje…
Het beflapje is nooit het succes geworden wat we hadden gehoopt. Onze core-business, het condoom, is reeds een tiental jaren stabiel. We kunnen alleen nog maar onze omzet vergroten ten koste van onze concurrentie of door te innoveren. Dat innovatie veel geld kost hoef ik u niet te vertellen. Maar goed, dat doen we al. Onze concurrentie door middel van een handelsoorlog uit de markt drukken kan; maar dat kost alles. Het zal duidelijk zijn dat dit de winstgevendheid negatief beïnvloed en dat maakt onze aandeelhouders niet vrolijk.
Na rijp beraad hebben we besloten onze concurrentie het verlies te gunnen. We hebben ons oog laten vallen op ons ondergewaardeerde artikel, het beflapje. Het beflapje is nooit het succes geworden wat we hadden gehoopt.… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Onvrijwillige euthanasie, het is beter zo …
Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.
Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.
Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder
Lekker uitwaaien op Terschelling
Ome Toon vertelt het verhaal van zijn familiedrama op Terschelling. Hij vertelt het zo, dat je er bijna om moet lachen …
Terschelling
Mijn broer is op Terschelling overleden toen hij 34 jaar was. Twee kleine kinderen en zijn een vrouw die net 3 maanden zwanger was …
Hij is stierf op een bruiloft in West-Terschelling, de havenplaats van eiland Terschelling. Moet je weten, hij kende die mensen niet eens. Hij had gewoon zichzelf uitgenodigd. Nou, dat had hij mooi voor elkaar. Hij had van die mensen hun hele feestje bedorven. Een dooie op je bruiloft! Lekker is dat. Niks geen mooiste dag van je leven.
Gewoon ongenodigd naar een feest gaan deed hij wel vaker. Ook al kende hij niemand. Vaak vonden ze het niet eens erg. Hij was altijd gezellig en praatte en danste met iedereen.… Lees verder
Borsthaar
Sean Connery was beroemd vanwege zijn borsthaar
Vroeger was borsthaar hot. Sean Connery, in de rol van James Bond, was beroemd vanwege zijn borsthaar. Met borsthaar gooide je hogen ogen bij de meisjes. Ik heb helemaal geen borsthaar, dus ik was best wel jaloers op James Bond. Maar ja, wat kon je er aan doen … mijn vader had geen borsthaar, zijn vader had geen borsthaar en mijn andere opa, die was helemaal kaal. Ik kon niets anders doen dan hopen dat er voor mij een meisje was weggelegd met wat ruimere ideeën over borsthaar.
Hoop
Maar, het volgende incident bracht hoop. Ik was met mijn ouders op vakantie. Op Terschelling. Op het strand stond een enorm grote behaarde Duitser tussen een groep meiden. Het haar groeide zelfs tot halverwege zijn rug. Ik weet het nog goed.… Lees verder
Het crematorium – hoe wil jij de pijp uit gaan?
Behoorlijk ‘hightech’
Via, via ben ik in contact gekomen met een man die al dertig jaar crematoriumovens bouwt. Laatst heb ik een presentatie van hem mogen meemaken en ik moet zeggen; ik was behoorlijk onder de indruk. Je zou het niet verwachten, maar de ovens die ze tegenwoordig voor een crematorium bouwen zijn behoorlijk ‘hightech’.
Het belangrijkste ontwerpcriterium is de kwaliteit van de rookgassen. Het ergste wat een crematorium kan overkomen is dat er een zwarte rookpluim uit de schoorsteen komt. Immers, je vrouw zou het ook niet leuk vinden als je schoonmoeder als een stinkende zwarte walm de schoorsteen uit zou komen?
Vraag: Hoe krijg ik een oven zo ver, dat iemand met een witte pluim de pijp uit gaat?
Geweldig vind ik dat; hij heeft zich dertig van zijn leven bezig gehouden met de… Lees verder