Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Pizza Kapsalon
Lache, mijn neefie van 16 is voor zichzelf begonnen. Pizza’s!
Je lach je kapot joh. Hij verkoopt gewoon dr Oetker Pizza’s. Effe in de magnetron, dan op de brommer, geld vangen, klaar. Hij verkoopt de hele reeks. Zelfs de vieze die niemand lust. Want wees eerlijk: Zo’n Dr. Oetker is natuurlijk niet te vreten. Dat wist hij natuurlijk niet, maar daar kwam hij al gauw achter. Zijn eerste klanten waren het probleem niet. Die waren allemaal familie, aangetrouwd of vrienden en die zeurden natuurlijk niet. Maar later kreeg hij klanten die hem niet kenden en die zeurden wel.
Nou, daar had hij een oplossing voor! Hij trok alle vieze kleffe zooi eraf en donderde er allemaal verse meuk op. Dat had hij natuurlijk niet gek bekeken, want een beetje champignons, een plakkie salami en een blikkie… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder
Haartjes … (als je haar maar goed zit)
Viva-lezeres Angela Storteboom wordt verrast met een strandvakantie naar Brazilië, maar krijgt een knoop in de maag bij de gedachte aan de haartjes rond de bikinilijn
Ik dacht gelijk aan die haartjes
Manlief heeft me verrast met een reisje naar Brazili”e lekker strandhangen en bijbruinen.
Ik voelde gelijk een knoop in mijn maag. Ik dacht gelijk aan die haartjes.
We waren van de zomer een dagje naar het strand geweest, ik lekker de bikini aangetrokken, mijn man had al een biertje op en die zag mij in mijn witte bikini en zei “het lijkt wel of je een egel hebt ontvoerd”; de zwarte stekels prikten dwars door de witte stof.
“En mag ik misschien een shaggie van je draaien?” wijzend op de plukjes die onder mijn broekje vandaan kwamen. Hij baalde als een stekker want ik heb 3 weken de… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
Sponsoring: Een bijna gratis uitvaart
Klo van Wijk over Peter de Zerk, innovatief uitvaart-ondernemer, met het hart op de goede plaats.
Het probleem
Soms zit je als uitvaartondernemer zit je wel eens met een dilemma. Laatst nog, heel erg, een kindje dood. Niet verzekerd en geen geld voor de crematie. Echt, je hart bloedt, maar als ondernemer met verantwoording voor je bedrijf kun je natuurlijk niet veel doen. Hooguit wat met de marge, maar dan ben je er toch wel. Zo’n kindje gewoon wegbrengen, dat wil je ook niet. Dus je begint er maar aan, wat minder luxe, geen plakje cake en geen broodjes, maar voor de rest gewoon netjes. Je wilt toch je best doen, niet waar? Maar hoe je ook je best doe, je weet precies hoe het afloopt. Dat wordt gewoon dat een foutje bedankt als het op betalen aankomt.
De oplossing:… Lees verder
Ome Toon deed aan tenen likken
Hij kwam er altijd mee weg
Ome Toon deed aan tenen likken. Gelukkig heeft hij dat nooit geflikt als ik erbij was. Moet je voorstellen, lig je als vrouw lekker te zonnen op het strand, zit er opeens een vent met een banaan in zijn broek aan je tenen te likken. Dat kan toch niet! Hij kwam er altijd mee weg. Wel vaak een hoop geschreeuw en gescheld, maar dan bleef het dan bij. Hij werd er niet warm of koud van. Ze wisten toch niet waar hij woonde.
Niets in de gaten
Als familie hadden we in het begin niets in de gaten. We zijn jaren met hun op vakantie geweest. Het enige wat me toen wel opviel was dat hij altijd maar naar blote vrouwenvoeten zat te loeren. Ik ben wel eens met hem op het naaktstrand geweest,… Lees verder
Wij schenken melk en voegen daar beleving aan toe
Herman Rijker is een horeca-ondernemer en eigenaar van het eerste Melkterras van Nederland.
Zeer exclusieve melk
Henk Rijker: Een jaar geleden zijn wij in Maastricht een restaurant met terras aan de Maas begonnen. Wij onderscheiden ons van een normale horecagelegenheid met terras door zeer exclusieve melk te schenken. Ik zeg maar zo; wij schenken melk en voegen daar beleving aan toe.
Wij kopen altijd verse volle melk direct vanaf de fabriek en leggen die in onze gekoelde melkkelder. Hier wordt de melk bewaard op een temperatuur van 7 graden Celsius, zodat het kan rijpen door inwerking van bacteriën. Oude melk krijgt net voordat het bedorven is een aparte gerijpte smaak. De echte melkliefhebber weet dat te waarderen en heeft daar veel geld voor over. Zoals je begrijpt is de temperatuurbeheersing van de koeling dan ook zeer belangrijk. Wij noemen het… Lees verder
Geld verdienen met moedermelk
Klo van Wijk over de bizarre wereld van volwassen mannen die moedermelk drinken.
Toen ik pas vader was, was ik best wel jaloers op de baby
Toen ik pas vader was, was ik best wel jaloers op de baby. Mijn meisje was moeder geworden en had alleen nog maar oog voor de baby. Mij zag ze niet staan. De baby zelf, die zag me helemaal niet staan. Een man nemen ze nog wel eens kwalijk dat de liefde door de maag gaat, maar bij een baby is dat echt zo. Ik had het er moeilijk mee. Mijn meisje kwijt en een baby in huis voor wie ik net zo onbelangrijk was als de buurman van schuin tegenover. Ik ben nooit een liefhebber van melk geweest, en helemaal niet van warme melk met van die vellen er op, maar in echte… Lees verder
Hoe verwijder ik een wrat
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten …
Als jongen had ik wat met voeten
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten, wel te verstaan. Ik kon genieten als ik een vrouw met mooie voeten zag. Uiteindelijk ben ik het grootste deel van mijn leven getrouwd geweest met een vrouw die helemaal geen mooie voeten had. Niet van vorm, niet van nagelinplant en helemaal niet van formaat. Kan gebeuren hè, ik werd straal verliefd op een meisje met hele grote lelijke voeten. Daar gaan je idealen.
Joekels van tenen
Ach, als ik terug kijk was het best wel een mooie tijd geweest hoor. Geven en nemen. Je kent dat wel. Het ging natuurlijk niet altijd vanaf een leien dakje, maar ach dat ging dan ook weer over. De trammelant die ik me het beste kan herinneren was dat ze altijd met haar grote teen zat te… Lees verder
De afhaalchinees
UL de Waal gaat tegenwoordig wat vaker naar de afhaalchinees …
Mijn vrouw is bij me weg, maar goed ook, anders had ik haar een handje geholpen. Het kan me nog niet eens schelen waarheen, opgeruimd staat netjes. Ik heb nu al medelijden met die nieuwe vent van haar, maar ja hij komt er vanzelf achter. Is meestal zo. Het is met alles zo; in het begin is alles rozengeur en maneschijn; liefje, schatje, duifje, kusje, maar na de eerste wind onder de lakens van de opgewarmde hachee van afgelopen weekend, dan begint meestal het geouwehoer al, al ruikt ie nog zo lekker.
Maar goed, het gebergte is in beweging gekomen en achter de horizon verdwenen. Maar ze had ook haar goeie kant; het enige waar ze echt voor deugde was koken.… Lees verder
Bankieren in crisistijd
In crisistijd is het bijna ondenkbaar dat er nog een bank is die erg goed presteert.
Piet Handvol is juist in deze tijd enorm succesvol, en is gestart met een gloednieuw bankgebouw midden op de wallen in Amsterdam.
“De meeste bankiers houden nu de billen tegen elkaar, maar ik laat alles lopen. Innovatie en klantenbinding moeten weer hoog in het vaandel staan en de huidige bankiers sturen hun klanten naar de pinautomaat en internet; nou zij liever dan ik.
Ik heb de lekkerste stoten achter de balie , rode loper ligt uit, overal hangen ballonnen en slingers het is gewoon elke dag feest en dat merk je aan de toestroom van nieuwe klanten. Het is gewoon nummertjes trekken.”
Hier op de wallen lopen volop potentiële klanten, en wat is dan toch heerlijk als ze even… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Olympische winterspelen: Wat kan mij nou die homo’s schelen?
Ik vind de olympische spelen helemaal niks
Tijdens de olympische spelen staat bij mij de televisie de hele dag aan. Niet dat ik er naar kijk of zo. Nee, televisie is voor mij gewoon behang. Niets meer en niets minder.
Ik vind de olympische spelen helemaal niks! Sport vind ik sowieso niks. Ik vind sport alleen leuk als er gedoe is. Een rode kaart of zo. Moet je deze olympische spelen nou eens kijken … een vreselijk slap zootje. Je ben al blij met een valpartij of een olympische ring die tijdens de openingsscène niet wil branden. Nee, het had pas echt lachten geweest als alle elektriciteit zou zijn uitgevallen. Dan had die Poetin met al die homo bobo-vriendjes van hem mooi in het donker hebben gezeten.
Wat kan mij nou die homo’s schelen!
En weet je waar ik nou… Lees verder