Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
De ultieme oplossing voor het Fileprobleem
Het fileprobleem? Analytisch als altijd heeft Klo van Wijk zijn gedachten er een over laten gaan …
Het fileleed is groot in Nederland
Ik heb mijn gedachten eens laten gaan over het fileprobleem. Het fileleed is groot in Nederland en kost de economie miljoenen per dag. Dat is niet zo mooi voor Nederland en helemaal niet ten tijde van een crisis. Welnu ik heb een oplossing die zo simpel is, dat ik niet begrijp dat er niemand eerder op het idee gekomen is. Gezien het enorme maatschappelijke belang van de kwestie heb ik besloten het idee niet voor me te houden, maar via dit medium wereldkundig maken.
Het eten voor de zoveelste keer verpieterd
Vorige week kwam ik gefrustreerd thuis na een portie fileleed en tijdens het nuttigen van mijn zelf opgewarmde magnetronmaaltijd kreeg ik een helder moment met een… Lees verder
Kliekipedia: Klieken zijn geld waard
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Kliekhuis die zich heeft laten inspireren door de campagne Kliekipedia van SIRE
Co Kliekhuis: Vroeger had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij… Lees verder
Ome Toon: Een eenzaam mens is nooit alleen!
Ome Toon
Hoewel ik nooit geen kinderen heb gehad noemt iedereen mij Ome Toon. Ik ben geboren in Tilburg. De stad van de sigaren. Tilburg lag letterlijk onder de rook van de sigarenfabrieken van Willem II.
Ik ben van 1920. We hadden een groot gezin thuis. Ik ben een van de zeven. Bij ons thuis hadden ze een sigarenwinkel. Behalve sigaren verkochten wij ook shag en sigaretten. De meeste soorten leverden wij direct uit voorraad. Maar als ze merken wilden hebben, die wij niet hadden, dan werd dat voor ze besteld. Vaak brachten wij de bestelling dan thuis. Na deze voor mij vrij zorgeloze tijd kwam de crisis van de jaren dertig. Met de crisis kwam de klad in de sigarenhandel. De mensen kochten geen rookgerei meer. De beste Willem II’s kon je aan de straatstenen niet meer kwijt. En… Lees verder
Plasangst of Paruresis; je zult er maar last van hebben
Ik weet pas sinds kort dat ik aan plasangst lijd
Ik weet pas sinds kort dat ik aan Paruresis oftewel Plasangst lijd. Ik weet niet wanneer het begonnen is maar op een zeker moment viel het me op dat ik in een openbare ruimte niet meer kan plassen als er iemand naast me staat ook al sta ik op knappen. Nu is het zelfs zo erg dat ik er al last heb als er iemand zelfs in dezelfde ruimte aanwezig is. Zelfs al ben ik net begonnen en er komt iemand binnen dan is het einde verhaal. Het druppelt nog wat na en het is afgelopen. Je kunt naar huis. Pas als iedereen de toiletruimte weer heeft verlaten komt het weer op gang en kan ik het afmaken.Ik snap er helemaal niets van. Het is ook niet dat… Lees verder
Een beetje thuispoeper gaat met de trein.
Ik ben een man van gewoontes. ’s Morgens als ik wakker wordt is het een bakkie koffie, een peuk en dan wachten op de drol van 7 uur.
Je kan de klok erop gelijk zetten. Als de klok op wintertijd gaat heeft ie precies een uur vertraging, net als de trein, alsof de wissels zijn bevroren. Ik heb dan altijd aan mijn linkerhand een stapeltje Donald Duckies liggen om te lezen. Ik heb ze allemaal. Behalve jaargang 14 nr. 3. Er was een nieuwe chinees geopend op de Stampersgracht en daar had ik kip koeloeyoek gehaald met nasi. ’s Morgens, het was nog geen half zeven, kreeg ik al de eerste aandrang.
Rennen voor je leven
Ik had de peuk nog in de smoel. Een opgeblazen gevoel in mijn maag. Ik dacht; ik moet een scheet laten maar… Lees verder
Anus bleken: De Mooiste Anus van Nederland
Condoom fabrikant Piet Handvol is de bedenker van “De Mooiste Anus van Nederland”. Het verdienmodel is ons nog niet geheel duidelijk, maar Piet Handvol kennende hoeven wij ons daar geen zorgen over maken.
Piet Handvol: Het leuke van “De Mooiste Anus van Nederland” is dat het geen gewone talentenjacht is. Het is iets heel anders is. Niet de zoveelste, maar eentje waarbij ik het succes van de diverse talentenjachten gecombineerd heb met de hilarische interesse in het anus bleken. Voor de meeste mensen gaat anus bleken net een stap te ver. Wij hebben het laagdrempeliger gemaakt. Wij doen het zogezegd virtueel. Hiervoor stuur je een foto op en die gaan wij digitaal bewerken. Blijft je eigen anus lekker origineel en doe je toch mee met de hype van het Anus Bleken. Gegarandeerd resultaat.
En dat niet alleen,… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder
Milieuvriendelijke begrafeniskisten
Over begrafeniskisten gesproken …
Het Engelse bedrijf Creative Coffins maakt milieuvriendelijke begrafeniskisten van ongebleekte pulp bestaande uit minimaal 60% gerecycled papier en houtsnippers van bomen uit duurzaam beheerde bossen. En het aardige is, deze kisten kun je in elke gewenst ontwerp laten maken. Zo is er nu ook de Iphone kist!
Volgens de website is Creative Coffins ontstaan uit de wens om een milieuvriendelijker alternatief te ontwikkelen voor traditionele, houten begrafeniskisten. Elke kartonnen kist weegt minder dan 10 kg wat leidt tot lagere transportkosten en minder milieubelasting. De meeste ‘eco-kisten’ zijn echter wit. Creative Coffins biedt daarentegen de mogelijkheid de kisten te voorzien van een persoonlijke print. De website toont kisten met prints van vlaggen, patronen, natuurlijke materialen, sporten, hobbies en nu dus ook de I-phone kist.
Nog veel meer geweldige inspirende begrafeniskisten
Links dragend / Rechts dragend
Voor veel mannen is het feit dat ze rechts- of links dragend zijn een gegeven.
Vroeger was het zelfs zo dat de kleermaker daar rekening mee hield. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Want hoewel je levensduur hiermee niet verkort zal worden, moet het natuurlijk wel duidelijk zijn dat dat niet goed is voor een mens. Een piemel moet gewoon recht naar beneden hangen of recht omhoog staan en niet anders.
Een piemel die zijn hele leven links gedragen wordt, krijgt na verloop van jaren een blijvende afwijking naar links. Een neutrale piemel op leeftijd kom je dan ook niet vaak tegen. De afwijking komt vooral naar voren als de piemel in erectie is, maar ook in rust is dit goed zichtbaar.
Als condoomfabrikant en ‘Nationaal Piemel Deskundige’ heb ik vaak mijn gedachten over dit… Lees verder
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten …
Als jongen had ik wat met voeten
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten, wel te verstaan. Ik kon genieten als ik een vrouw met mooie voeten zag. Uiteindelijk ben ik het grootste deel van mijn leven getrouwd geweest met een vrouw die helemaal geen mooie voeten had. Niet van vorm, niet van nagelinplant en helemaal niet van formaat. Kan gebeuren hè, ik werd straal verliefd op een meisje met hele grote lelijke voeten. Daar gaan je idealen.
Joekels van tenen
Ach, als ik terug kijk was het best wel een mooie tijd geweest hoor. Geven en nemen. Je kent dat wel. Het ging natuurlijk niet altijd vanaf een leien dakje, maar ach dat ging dan ook weer over. De trammelant die ik me het beste kan herinneren was dat ze altijd met haar grote teen zat te… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
Ik heb altijd een vreselijke hekel gehad aan koken
Koken, daar heb ik helemaal niks mee. Gelukkig kan mijn vrouw lekker koken en houdt ze ook van koken. Daar ben ik blij mee, want ik houd van lekker eten.
Maar zo nu en dan is ze een paar keer per jaar een paar dagen tot een week van huis en dan moet ik goed voor mezelf zorgen vindt ze. Met dat goed voor mezelf zorgen bedoelt ze: Eten Koken. Het was de hoogste tijd dat ik dat ook eens zou leren. Natuurlijk beloof ik dat van harte, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Ik heb wel geprobeerd om te koken
Ik heb wel geprobeerd om te koken, maar ik ben ermee gestopt. Bij mijn laatste kookpoging had ik mezelf getrakteerd op biefstuk, want ik houd nogal van biefstuk. Mijn vrouw heeft er niets mee, dus we eten… Lees verder
Een kunstgebit is helemaal niet ideaal hoor!
Ome Toon was bang voor de tandarts. Zo bang, dat hij alles heeft laten wegrotten. Maar een kunstgebit is ook niet alles …
Mijn vrouw kon zich altijd opwinden over mijn tanden. Ik was namelijk bang om naar de tandarts te gaan. Zo bang, dat ik alles heb laten wegrotten. Weken lang liep ik met een zere bek. Een koud biertje of een heet bakkie thee was aan mij niet besteed.
Voor mijn vrouw was het grootste probleem niet mijn angst voor de tandarts, maar vooral de stank die hierdoor uit mijn mond kwam. Ook ergerde zij zich aan die rotte voortanden. Droppies noemde ze die. Als oplossing heb ik mezelf toen een grote walrussnor aan gemeten. Die was zo groot dat hij mijn mond volledig bedekte. Eigenlijk was dat ook niet ideaal, want ja hij bedekte dan wel… Lees verder
Klapperende eierstokken
Geïnspireerd door de klapperende eierstokken van zijn dochter is Piet Handvol een spermabank begonnen.
We zijn vorig jaar een spermabank begonnen. Hierbij was ik geïnspireerd door de klapperende eierstokken van mijn dochter. Mijn dochter ging helemaal op in haar carrière. Maar ondanks dat, had ze regelmatig last van klepperende eierstokken. Die vent die ze toen had schrok zich iedere keer kapot. Iedere keer een hoop trammelant natuurlijk, maar tot slot van het liedje werd de beslissing steeds weer vooruit geschoven. De laatste keer ging het fout. Ze was net 40 en toen wou die vent van haar nog steeds niet. Na een hoop ellende heeft ze die vent eruit gedonderd, maar hiermee was het probleem natuurlijk niet opgelost.
Weet je, het is net een wekker de steeds afgaat
Weet je, het is net een wekker de steeds… Lees verder
Anus bleken voor de Vrouw van Nu
Viva-lezeres Mannie Storteboom is een Anus- annex Nagelstudio begonnen voor de vrouw van nu.
Anus Bleken. Waarom?
Mijn man las een keer een advertentie uit de krant voor. Het ging over ‘Anus bleken’. Wij hebben er samen hartelijk om gelachen en vroegen ons af – waarom. Waarom zou iemand zijn anus willen laten bleken. Daar hou je je toch niet mee bezig?
Anus bleken! Tot dat moment had ik nog nooit mijn anus bekeken. Dat gaat ook niet zo makkelijk. Maar goed, eenmaal alleen met mijzelf, heb ik toch eens een spiegeltje gepakt en mijn anus eens goed bekeken. En inderdaad, wat ik te zien kreeg was geen fraai gezicht. Een groot donker hol. Ik viel er bijna in.
Hoewel ik wist dat niemand last zou hebben van mijn donkere anus, kreeg ik dat donkere hol maar niet van mijn… Lees verder