Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Milieuvriendelijke begrafeniskisten
Over begrafeniskisten gesproken …
Het Engelse bedrijf Creative Coffins maakt milieuvriendelijke begrafeniskisten van ongebleekte pulp bestaande uit minimaal 60% gerecycled papier en houtsnippers van bomen uit duurzaam beheerde bossen. En het aardige is, deze kisten kun je in elke gewenst ontwerp laten maken. Zo is er nu ook de Iphone kist!
Volgens de website is Creative Coffins ontstaan uit de wens om een milieuvriendelijker alternatief te ontwikkelen voor traditionele, houten begrafeniskisten. Elke kartonnen kist weegt minder dan 10 kg wat leidt tot lagere transportkosten en minder milieubelasting. De meeste ‘eco-kisten’ zijn echter wit. Creative Coffins biedt daarentegen de mogelijkheid de kisten te voorzien van een persoonlijke print. De website toont kisten met prints van vlaggen, patronen, natuurlijke materialen, sporten, hobbies en nu dus ook de I-phone kist.
Nog veel meer geweldige inspirende begrafeniskisten
Een prakkie is ook geld. Duurzaam ondernemen in de Catering
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Prakman.
Co Prakman: In mijn vorige leven, ik bedoel, voordat ik in de ‘prakkie-handel’ zat, had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij ons om. Heb… Lees verder
Anus bleken: De Mooiste Anus van Nederland
Condoom fabrikant Piet Handvol is de bedenker van “De Mooiste Anus van Nederland”. Het verdienmodel is ons nog niet geheel duidelijk, maar Piet Handvol kennende hoeven wij ons daar geen zorgen over maken.
Piet Handvol: Het leuke van “De Mooiste Anus van Nederland” is dat het geen gewone talentenjacht is. Het is iets heel anders is. Niet de zoveelste, maar eentje waarbij ik het succes van de diverse talentenjachten gecombineerd heb met de hilarische interesse in het anus bleken. Voor de meeste mensen gaat anus bleken net een stap te ver. Wij hebben het laagdrempeliger gemaakt. Wij doen het zogezegd virtueel. Hiervoor stuur je een foto op en die gaan wij digitaal bewerken. Blijft je eigen anus lekker origineel en doe je toch mee met de hype van het Anus Bleken. Gegarandeerd resultaat.
En dat niet alleen,… Lees verder
In een magnetron kun je geen ei koken?
Klo van Wijk heeft een nieuwe hobby. Te weten: Eieren laten ontploffen in de magnetron…
Ze hadden me verteld dat je in een magnetron geen ei kan koken. Die zouden ontploffen hadden ze gezegd. Eigenwijs als ik was, moest het volgens mij toch mogelijk zijn. Op de één of andere manier zag ik dat wel zitten; een half hardgekookt eitje uit eigen magnetron.
Als je een ei in de magnetron kookt, dan ontstaat er waterdamp in het ei. Door de schil kan de waterdamp nergens naar toe. Daardoor wordt de druk zo hoog dat het ei ontploft. Ik kreeg een geniale inval: Als je nou een gat in het ei maak voordat je het in de magnetron leg, dan kan de waterdamp gewoon weg en moet het mogelijk zijn om een ei in een magnetron te koken.
Omdat ik Klo… Lees verder
Ome Toon: Een eenzaam mens is nooit alleen!
Ome Toon
Hoewel ik nooit geen kinderen heb gehad noemt iedereen mij Ome Toon. Ik ben geboren in Tilburg. De stad van de sigaren. Tilburg lag letterlijk onder de rook van de sigarenfabrieken van Willem II.
Ik ben van 1920. We hadden een groot gezin thuis. Ik ben een van de zeven. Bij ons thuis hadden ze een sigarenwinkel. Behalve sigaren verkochten wij ook shag en sigaretten. De meeste soorten leverden wij direct uit voorraad. Maar als ze merken wilden hebben, die wij niet hadden, dan werd dat voor ze besteld. Vaak brachten wij de bestelling dan thuis. Na deze voor mij vrij zorgeloze tijd kwam de crisis van de jaren dertig. Met de crisis kwam de klad in de sigarenhandel. De mensen kochten geen rookgerei meer. De beste Willem II’s kon je aan de straatstenen niet meer kwijt. En… Lees verder
De heupbroek
Een bijdrage van Viva-lezeres Mannie Storteboom
Mijn jongste dochter is 17 en die draagt graag, net zoals al haar klasgenoten, een heupbroek. Nooit over nagedacht, maar het is de bedoeling dat de bilnaad duidelijk zichtbaar wordt als je bukt.”
Niet iedereen heeft een mooie bilnaad natuurlijk, maar omdat het mode is, is dat nu minder belangrijk. Zelf heb ik een minder mooie bilnaad, ik heb last van cellulitis en putten in mijn bovenbenen en billen, maar het is mode, ik hoef me voor niemand te schamen, dus ik ook een heupbroek aan.
Sta ik in de supermarkt gebukt om op het onderste schap een pot pindakaas van de weekaanbieding te zoeken; Staat er een man achter me in mijn bilnaad te gluren.
Zegt hij fluisterend tegen zijn zoontje zodat ik het net kon verstaan; “Kijk, die mevrouw… Lees verder
Plasangst of Paruresis; je zult er maar last van hebben
Ik weet pas sinds kort dat ik aan plasangst lijd
Ik weet pas sinds kort dat ik aan Paruresis oftewel Plasangst lijd. Ik weet niet wanneer het begonnen is maar op een zeker moment viel het me op dat ik in een openbare ruimte niet meer kan plassen als er iemand naast me staat ook al sta ik op knappen. Nu is het zelfs zo erg dat ik er al last heb als er iemand zelfs in dezelfde ruimte aanwezig is. Zelfs al ben ik net begonnen en er komt iemand binnen dan is het einde verhaal. Het druppelt nog wat na en het is afgelopen. Je kunt naar huis. Pas als iedereen de toiletruimte weer heeft verlaten komt het weer op gang en kan ik het afmaken.Ik snap er helemaal niets van. Het is ook niet dat… Lees verder
Hondenpoep: Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup.
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup. Hij is nu nog wel klein, maar uiteindelijk wordt het een gigantisch beest. Een Deense Dog. Dat zijn joekels van honden. Vroeger had ik ook een hond. Dat vond ik eigenlijk best wel leuk. Je kwam vaak buiten en bleef op die manier toch in beweging. Tegenwoordig hoef ik geen hond meer. Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger. Je kon hem straffeloos vrij laten rondlopen en de boel onder laten poepen. Vanwege geldende fatsoensnormen hield je wel in de gaten dat hij dat niet deed op plaatsen waar mensen in konden trappen, maar mocht het gebeuren, dan leverde het in ieder geval geen proces verbaal op.
Schepje
Als ik nu een hondenbezitter met een schepje zie lopen om de… Lees verder
leven na de dood in de uitvaartbranche
Recessie? Er is leven na de dood!
In de tijd van recessie wordt de uitvaartbranche als groeimotor van de economie gezien. De branche staat aan de vooravond van een enorme vernieuwing. De grootste vernieuwer in de branche is Piet Handvol. Piet Handvol is de man achter de succesvolle landelijke keten van crematoria langs de snelwegen. De teller staat nu op 73 stuks. Voor dit jaar zijn er weer 6 nieuwe vestigingen gepland. Hij vertelt, exclusief voor de lezers van ikzegniets.nl, over zijn succesformule:
Mijn grootvader zei op z´n sterfbed “Er is een tiet van komen en er is een tiet van gaan. En de tiet van gaan is nu gekomen”. Zijn hele leven stond in het teken van humor, hij had een broertje dood aan begrafenissen.
“Ik krijg een houten reet van die bankjes en grafbek… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Het mooiste meisje van de klas
Verliefd op het mooiste meisje van de klas
Dit is het verhaal over de liefde. Echte liefde. De liefde van Pik de Groot voor het mooiste meisje van de klas.
De belangrijkste dag in het jonge leven van Pik was de dag dat zij, midden in het lopende schooljaar, in de klas kwam. Toen zij door de directeur aan de klas werd voorgesteld klapte Pik helemaal achterover. Zij keek Pik aan, Pik keek haar aan, en vanaf dat moment gierden de hormonen door zijn lijf. De sluizen stonden wagen wijd open. Bij haar idem dito en sindsdien waren ze onafscheidelijk.
Pik bekeek de hele wereld door een roze bril. En die bril, die werkte buitengewoon. Hij wist ook wel dat ze een grote bek had, en dat ze hem, zo nu en dan, alle zakken vol… Lees verder
Poeptekort dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje
Poeptekort voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje. De uitwerpselen liggen hier niet meer voor het oprapen. Biologen en entomologen als Harry de Knotter zitten met de handen in het haar.
Uitsterven dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje, een uiterst zeldzaam, naast verwant familielid van de overbekende en alom geprezen Europese strontvlieg.
Er zijn meer kapers op de kust, het Rioolborsje wordt verdrongen door onder andere de gewone mestkever en de kakkerlak.
Deze zijn vanuit het Europese vasteland destijds via de uitwerpselen van missionarissen in de kringloop terecht gekomen en verdringen thans massaal de inheemse soorten; een drama voor bewonderaars van niet alleen het Rioolborsje; ook de Vlaaivlieger, de Kakkropper, de Gele Gorgelaar en de Aarsvlinder worden met uitsterven bedreigd.
De enige inheemse soorten die het nog goed blijven doen zijn de geduldige Keniaanse Sterrenwachter en de van oorsprong pro-actieve Angolese Endelsluiper.
“Het enige… Lees verder
Wedstrijd-Pissen: Een sport in beeld
Pissen
Tegenwoordig riskeer je een fikse boete als je op de verkeerde plek pis. Doe je dat daar in tegen in sportverband dan kun je daarmee aanzien en nationale roem vergaren.
Met name in het Oosten van het land is de Nationale Pissport groot. Veel plaatsen hebben een eigen afdeling die onder de hoede van de KNPB (Koninklijke Nederlandse Pis Bond) valt. De sport is vooral in een stroomversnelling gekomen door de goede Internationale resultaten van onze Ver-Pissers John van Doetinghem en Sjaak Handvol- beide 22 jaar oud, met persoonlijke records van respectievelijk 1,03 minuut op de 200 centimeter en 1,56 op de 100 centimeter.
Klo van Wijk, die wegens prostaatproblemen meer dan normale interesse in het pissen heeft, brengt deze sport in beeld middels een exclusief interview met de vader van onze Nationaal Piskampioen: Sjaak… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder