Dr. Arie is plastisch chirurg in zijn eigen privé kliniek. Hij had altijd al in de business gezeten. Vroeger bij een grote kliniek voor plastisch chirurgie, nu voor eigen rekening in een zijn eigen kliniek. Dr. Arie zat van het begin af in de oogleden. Dat was niet moeilijk en dat kon hij goed. Gewoon de vellen wegsnijden. Een paar schadeclaims daargelaten had hij in het algemeen tevreden klanten.

Maar toch, die paar schadeclaims zaten hem niet lekker. Die kostten hem geld. Veel geld. En waarom zou hij geen fouten mogen maken en een ander wel? Meestal viel de ellende wel mee. Gewone complicaties. Meestal het ene ooglid wat meer opgehaald als het andere. Niet zo spannend allemaal. Stond alleen een beetje raar.
Maar de laatste keer was hij toch wel erg geschrokken. Hij had met zijn… Lees verder →

Mijn opa vergeleek het kiezen van een vrouw met het kiezen van één taartje uit een grote doos vol met allemaal verschillende taartjes.

Een grote doos

Je hebt een grote doos waar voor iedereen een taartje in zit. Maakt niet uit welke smaak je hebt. Grote- en kleine taartjes, slagroom- en mokkataartjes, moorkoppen, roomsoezen, maar ook appeltaart of vieze taart die niemand lust.

Verse taartjes

Ieder jaar komen er nieuwe verse taartjes op de markt. Dat zijn de lekkerste. Die zijn zo lekker dat het gewoon moeilijk is om een keuze te maken. Iedereen probeert de lekkere dingetjes er af te snoepen. Sommige stoppen er mee als ze het taartje hebben gevonden waarnaar ze op zoek waren. Anderen blijven veel te lang zoeken en komen er op een zeker moment achter dat iemand anders er mee vandoor is… Lees verder →

Ik ben een man van gewoontes. ’s Morgens als ik wakker wordt is het een bakkie koffie, een peuk en dan wachten op de drol van 7 uur.

Je kan de klok erop gelijk zetten. Als de klok op wintertijd gaat heeft ie precies een uur vertraging, net als de trein, alsof de wissels zijn bevroren. Ik heb dan altijd aan mijn linkerhand een stapeltje Donald Duckies liggen om te lezen. Ik heb ze allemaal. Behalve jaargang 14 nr. 3. Er was een nieuwe chinees geopend op de Stampersgracht en daar had ik kip koeloeyoek gehaald met nasi. ’s Morgens, het was nog geen half zeven, kreeg ik al de eerste aandrang.

Rennen voor je leven

Ik had de peuk nog in de smoel. Een opgeblazen gevoel in mijn maag. Ik dacht; ik moet een scheet laten maar… Lees verder →

Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.

Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.

Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder →

Condoom fabrikant Piet Handvol is de bedenker van “De Mooiste Anus van Nederland”. Het verdienmodel is ons nog niet geheel duidelijk, maar Piet Handvol kennende hoeven wij ons daar geen zorgen over maken.

Piet Handvol: Het leuke van “De Mooiste Anus van Nederland” is dat het geen gewone talentenjacht is. Het is iets heel anders is. Niet de zoveelste, maar eentje waarbij ik het succes van de diverse talentenjachten gecombineerd heb met de hilarische interesse in het anus bleken. Voor de meeste mensen gaat anus bleken net een stap te ver. Wij hebben het laagdrempeliger gemaakt. Wij doen het zogezegd virtueel. Hiervoor stuur je een foto op en die gaan wij digitaal bewerken. Blijft je eigen anus lekker origineel en doe je toch mee met de hype van het Anus Bleken. Gegarandeerd resultaat.

En dat niet alleen,… Lees verder →

Ome Toon was bang voor de tandarts. Zo bang, dat hij alles heeft laten wegrotten. Maar een kunstgebit is ook niet alles …

Mijn vrouw kon zich altijd opwinden over mijn tanden. Ik was namelijk bang om naar de tandarts te gaan. Zo bang, dat ik alles heb laten wegrotten. Weken lang liep ik met een zere bek. Een koud biertje of een heet bakkie thee was aan mij niet besteed.

Voor mijn vrouw was het grootste probleem niet mijn angst voor de tandarts, maar vooral de stank die hierdoor uit mijn mond kwam. Ook ergerde zij zich aan die rotte voortanden. Droppies noemde ze die. Als oplossing heb ik mezelf toen een grote walrussnor aan gemeten. Die was zo groot dat hij mijn mond volledig bedekte. Eigenlijk was dat ook niet ideaal, want ja hij bedekte dan wel… Lees verder →