Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Een kunstgebit is helemaal niet ideaal hoor!
Ome Toon was bang voor de tandarts. Zo bang, dat hij alles heeft laten wegrotten. Maar een kunstgebit is ook niet alles …
Mijn vrouw kon zich altijd opwinden over mijn tanden. Ik was namelijk bang om naar de tandarts te gaan. Zo bang, dat ik alles heb laten wegrotten. Weken lang liep ik met een zere bek. Een koud biertje of een heet bakkie thee was aan mij niet besteed.
Voor mijn vrouw was het grootste probleem niet mijn angst voor de tandarts, maar vooral de stank die hierdoor uit mijn mond kwam. Ook ergerde zij zich aan die rotte voortanden. Droppies noemde ze die. Als oplossing heb ik mezelf toen een grote walrussnor aan gemeten. Die was zo groot dat hij mijn mond volledig bedekte. Eigenlijk was dat ook niet ideaal, want ja hij bedekte dan wel… Lees verder
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Versteend buikvet
Dikke ouders krijgen dikke kinderen
De stelling “Dikke ouders krijgen dikke kinderen” is door Franse wetenschappers in een compleet ander licht komen te staan.
Zij kwamen tot de conclusie dat de energiehuishouding bij mensen grote overeenkomst had met de accu’s en batterijen van onze mobiele apparaten.
Deze conclusie presenteerden zij deze week op het “International obese congress” in Londen.
Mobiele apparaten
Bij onze mobiele apparaten loopt de capaciteit in de tijd snel terug. Verder moet men de accu regelmatig ontladen anders wordt de levensduur extra beperkt.
Hoewel algemeen bekend, bleek ook uit dit onderzoek dat het nuttig te leveren energie met de levensduur afneemt. Verder kwam uit het onderzoek naar voren dat vet alleen een zeer efficiënte energiebron is als dit regelmatig volledig wordt opgebruikt. Als dit niet gebeurt dan neemt de… Lees verder
De papegaai
Ome Toon kocht voor zijn zieke vrouw een papegaai …
De gezondheid van mijn vrouw was niet best meer. Ze had niet zulke beste longen. Dat kwam van het roken. In die tijd zat ze de hele dag alleen in huis. Ik werkte toen nog de hele dag. Ik vond het niet erg om van huis te zijn, want mijn vrouw zat de hele dag thuis op de bank te rochelen. Het was niet om aan te horen.
Haar vriendin, die haar tot het einde trouw is gebleven, had een Grijze Roodstaart papegaai gekocht. Die zei de hele dag lieve woordjes. Koppie Krauw, Coco Lief, Kusje, Schatje, kopje koffie. Je kent dat wel. Zo’n Grijze Roodstaart is een papegaaienmerk dat heel goed kon praten. Nou, die moest ze ook hebben. Dan was ze niet meer zo alleen. Wij er een… Lees verder
In de broek plassen en ‘Intelligent design’
Vroeger, als kind, plaste en scheet ik overal waar ik stond. Heerlijk vond ik dat. In het zwembad, in de douche, in bad, in bed en in mijn broek. In het begin was dat altijd heerlijk warm. Pas als het zover was afgekoeld dat het koud begon aan te voelen, dan was de lol er af, en dan meldde ik me bij mijn ouders. De reacties van mijn ouders was wisselend, van begripvol (een ongelukje) tot uiterst agressief (wat sta je nu weer in je broek te schijten @#!).
Het heeft me veel moeite gekost om er vanaf te komen. Op de een of andere manier werkt belonen – in de vorm van een warme broek – beter dan straffen. Maar goed, ook bij mij is het allemaal goed gekomen. Gelukkig maar. Je moet er niet aan denken … Ik… Lees verder
Bankieren in crisistijd
In crisistijd is het bijna ondenkbaar dat er nog een bank is die erg goed presteert.
Piet Handvol is juist in deze tijd enorm succesvol, en is gestart met een gloednieuw bankgebouw midden op de wallen in Amsterdam.
“De meeste bankiers houden nu de billen tegen elkaar, maar ik laat alles lopen. Innovatie en klantenbinding moeten weer hoog in het vaandel staan en de huidige bankiers sturen hun klanten naar de pinautomaat en internet; nou zij liever dan ik.
Ik heb de lekkerste stoten achter de balie , rode loper ligt uit, overal hangen ballonnen en slingers het is gewoon elke dag feest en dat merk je aan de toestroom van nieuwe klanten. Het is gewoon nummertjes trekken.”
Hier op de wallen lopen volop potentiële klanten, en wat is dan toch heerlijk als ze even… Lees verder
Van gehaktbal naar halalbal
Klo van Wijk houdt van ondernemers die ook in slechte tijden van hun leven een succes weten te maken. Dat het allemaal niet met hightech hoeft te zijn bewijst het succes Kevin Geluk wel. Kevin Geluk heeft drie jaar geleden op voordracht van het productschap “Vlees en gehakt” een koninklijke onderscheiding mogen ontvangen voor zijn verdienste op het gebied van integratie. Met groot genoegen vertel ik u het verhaal van Kevin Geluk:
UWV
Toen Kevin, vroeger nog, bij UWV, achter het loket zat, heeft hij erg goed werk gedaan voor de mensen. Mensen begeleid naar werk en zo. Maar rijk werd hij daar niet van. Nieuwe inzichten kreeg hij toen hij 5o jaar werd. Ze hadden hem op zijn verjaardag opgeknapt met een groot feest en een grote Abraham in de tuin. Dat stond hem helemaal niet aan.… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder
Neushaar verwijderen
Stoplichten
Vroeger ergerde ik me dood aan al die gasten die in de auto bij de stoplichten uitgebreid in de neus zitten te peuteren. Tot ik er achter kwam dat ik het zelf ook deed. Nooit bewust geweest. Ik begreep ineens hoe dat het werkte. Terwijl je eigenlijk in een aquarium zit, en iedereen je van alle kanten kan zien, voel jij je helemaal onzichtbaar zodat je het idee hebt dat je onbespied je hele neus kunt uitpakken of met veel omhaal een dwarsligger kunt recht leggen.
Neushaar verwijderen
Zo’n privé momentje mag best van mezelf, want zoveel stoplichten waarbij je moet stilstaan, kom je nou ook weer niet zo vaak tegen op een willekeurige dag.
Ik had blijkbaar meer last van uitstekend neushaar dan van snot, want ik ging me steeds meer bezig houden met neushaar verwijderen. Als… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Ik heb na mijn schooltijd niets meer aan sport gedaan
Klo van Wijk vindt het tijd om wat aan sport te gaan doen …
Ik ben nu 53 jaar en heb sindsdien mijn studietijd niets meer aan sport gedaan. Geen enkele behoefte aan gehad. Als ik dik begon te worden, ging ik gewoon minder eten. Dat veranderde toen een vriend van mij door de hoeven ging. Een hartverzakking in drie hartkamers. Ze hebben hem van boven tot onder opengesneden, het hart eruit gehaald, de onderdelen vervangen en weer dicht genaaid. Het Het is een wonder dat hij nog leefde. Roken mocht hij niet meer. Hij rookte als een schoorsteen en zoop als een ketter. Dus verklaarbaar was het wel.
Maar binnen een jaar ging de kachel toch uit.
Ik ben met kapot geschrokken. Opeens kneep ik hem ook als een oude dief. Helemaal gemotiveerd om het bij… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Onvrijwillige euthanasie, het is beter zo …
Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.
Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.
Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder
Fonduen is uit, Frituren is in: Een review
Klo van Wijk gaat altijd graag buiten de deur eten. Deze keer gaat hij met vrouw en kinderen naar het dichtbij gelegen België om kennis te maken met het culinair frituren. Een ware hype op culinair gebied en verwant met het fonduen.
De grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen
Dit keer wilden we iets anders doen zijn, en zijn we lekker de hele avond met de familie wezen frituren* bij ‘Chez Marie’ in het oude Belgische Mol. ‘Chez Marie’ is de grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen.
Wat is zo bijzonder aan Chez Martie? Ze hebben het frituren tot een speciale beleving gemaakt, door het frituren te projecteren op het fonduen en het decor van een frietkot om te bouwen naar dat van een chique restaurant. Hiervan verslag en tevens een directe aanrader om dit ook te gaan doen.… Lees verder
Poeptekort dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje
Poeptekort voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje. De uitwerpselen liggen hier niet meer voor het oprapen. Biologen en entomologen als Harry de Knotter zitten met de handen in het haar.
Uitsterven dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje, een uiterst zeldzaam, naast verwant familielid van de overbekende en alom geprezen Europese strontvlieg.
Er zijn meer kapers op de kust, het Rioolborsje wordt verdrongen door onder andere de gewone mestkever en de kakkerlak.
Deze zijn vanuit het Europese vasteland destijds via de uitwerpselen van missionarissen in de kringloop terecht gekomen en verdringen thans massaal de inheemse soorten; een drama voor bewonderaars van niet alleen het Rioolborsje; ook de Vlaaivlieger, de Kakkropper, de Gele Gorgelaar en de Aarsvlinder worden met uitsterven bedreigd.
De enige inheemse soorten die het nog goed blijven doen zijn de geduldige Keniaanse Sterrenwachter en de van oorsprong pro-actieve Angolese Endelsluiper.
“Het enige… Lees verder