Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
leven na de dood in de uitvaartbranche
Recessie? Er is leven na de dood!
In de tijd van recessie wordt de uitvaartbranche als groeimotor van de economie gezien. De branche staat aan de vooravond van een enorme vernieuwing. De grootste vernieuwer in de branche is Piet Handvol. Piet Handvol is de man achter de succesvolle landelijke keten van crematoria langs de snelwegen. De teller staat nu op 73 stuks. Voor dit jaar zijn er weer 6 nieuwe vestigingen gepland. Hij vertelt, exclusief voor de lezers van ikzegniets.nl, over zijn succesformule:
Mijn grootvader zei op z´n sterfbed “Er is een tiet van komen en er is een tiet van gaan. En de tiet van gaan is nu gekomen”. Zijn hele leven stond in het teken van humor, hij had een broertje dood aan begrafenissen.
“Ik krijg een houten reet van die bankjes en grafbek… Lees verder
Onvrijwillige euthanasie, het is beter zo …
Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.
Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.
Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
De heupbroek
Een bijdrage van Viva-lezeres Mannie Storteboom
Mijn jongste dochter is 17 en die draagt graag, net zoals al haar klasgenoten, een heupbroek. Nooit over nagedacht, maar het is de bedoeling dat de bilnaad duidelijk zichtbaar wordt als je bukt.”
Niet iedereen heeft een mooie bilnaad natuurlijk, maar omdat het mode is, is dat nu minder belangrijk. Zelf heb ik een minder mooie bilnaad, ik heb last van cellulitis en putten in mijn bovenbenen en billen, maar het is mode, ik hoef me voor niemand te schamen, dus ik ook een heupbroek aan.
Sta ik in de supermarkt gebukt om op het onderste schap een pot pindakaas van de weekaanbieding te zoeken; Staat er een man achter me in mijn bilnaad te gluren.
Zegt hij fluisterend tegen zijn zoontje zodat ik het net kon verstaan; “Kijk, die mevrouw… Lees verder
De papegaai
Ome Toon kocht voor zijn zieke vrouw een papegaai …
De gezondheid van mijn vrouw was niet best meer. Ze had niet zulke beste longen. Dat kwam van het roken. In die tijd zat ze de hele dag alleen in huis. Ik werkte toen nog de hele dag. Ik vond het niet erg om van huis te zijn, want mijn vrouw zat de hele dag thuis op de bank te rochelen. Het was niet om aan te horen.
Haar vriendin, die haar tot het einde trouw is gebleven, had een Grijze Roodstaart papegaai gekocht. Die zei de hele dag lieve woordjes. Koppie Krauw, Coco Lief, Kusje, Schatje, kopje koffie. Je kent dat wel. Zo’n Grijze Roodstaart is een papegaaienmerk dat heel goed kon praten. Nou, die moest ze ook hebben. Dan was ze niet meer zo alleen. Wij er een… Lees verder
Ik heb na mijn schooltijd niets meer aan sport gedaan
Klo van Wijk vindt het tijd om wat aan sport te gaan doen …
Ik ben nu 53 jaar en heb sindsdien mijn studietijd niets meer aan sport gedaan. Geen enkele behoefte aan gehad. Als ik dik begon te worden, ging ik gewoon minder eten. Dat veranderde toen een vriend van mij door de hoeven ging. Een hartverzakking in drie hartkamers. Ze hebben hem van boven tot onder opengesneden, het hart eruit gehaald, de onderdelen vervangen en weer dicht genaaid. Het Het is een wonder dat hij nog leefde. Roken mocht hij niet meer. Hij rookte als een schoorsteen en zoop als een ketter. Dus verklaarbaar was het wel.
Maar binnen een jaar ging de kachel toch uit.
Ik ben met kapot geschrokken. Opeens kneep ik hem ook als een oude dief. Helemaal gemotiveerd om het bij… Lees verder
Hoe verwijder ik een wrat
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder
Ik heb altijd een vreselijke hekel gehad aan koken
Koken, daar heb ik helemaal niks mee. Gelukkig kan mijn vrouw lekker koken en houdt ze ook van koken. Daar ben ik blij mee, want ik houd van lekker eten.
Maar zo nu en dan is ze een paar keer per jaar een paar dagen tot een week van huis en dan moet ik goed voor mezelf zorgen vindt ze. Met dat goed voor mezelf zorgen bedoelt ze: Eten Koken. Het was de hoogste tijd dat ik dat ook eens zou leren. Natuurlijk beloof ik dat van harte, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Ik heb wel geprobeerd om te koken
Ik heb wel geprobeerd om te koken, maar ik ben ermee gestopt. Bij mijn laatste kookpoging had ik mezelf getrakteerd op biefstuk, want ik houd nogal van biefstuk. Mijn vrouw heeft er niets mee, dus we eten… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Een beetje thuispoeper gaat met de trein.
Ik ben een man van gewoontes. ’s Morgens als ik wakker wordt is het een bakkie koffie, een peuk en dan wachten op de drol van 7 uur.
Je kan de klok erop gelijk zetten. Als de klok op wintertijd gaat heeft ie precies een uur vertraging, net als de trein, alsof de wissels zijn bevroren. Ik heb dan altijd aan mijn linkerhand een stapeltje Donald Duckies liggen om te lezen. Ik heb ze allemaal. Behalve jaargang 14 nr. 3. Er was een nieuwe chinees geopend op de Stampersgracht en daar had ik kip koeloeyoek gehaald met nasi. ’s Morgens, het was nog geen half zeven, kreeg ik al de eerste aandrang.
Rennen voor je leven
Ik had de peuk nog in de smoel. Een opgeblazen gevoel in mijn maag. Ik dacht; ik moet een scheet laten maar… Lees verder
De Was
Geld verdienen met de Was van een ander. Klo van Wijk met een inspirerend verhaal voor de MKB-ondernemer. Deze keer: André Kledderneel.
Het idee om voor anderen de was te gaan doen ..
Het idee om voor anderen de was te gaan doen heb ik vijf jaar geleden opgedaan tijdens mijn zomervakantie. Ik zat toen met mijn appartement pal tegenover een onderneemster die van uit haar huis de was voor de vakantiegangers deed. Ik was getuige van het ontstaan van het gat in de markt: vakantiegangers ontzorgen. Het kostte slechts tien euro. Ik heb met bewondering zitten kijken hoe vaak ze de was kwamen brengen. Op een ochtend telde ik binnen een uur tijd 6 mensen. Tja, dan ben ik simpel, maar dan wordt in zo’n uurtje op een willekeurige ochtend wel eventjes 60 euries binnen… Lees verder
Fonduen is uit, Frituren is in: Een review
Klo van Wijk gaat altijd graag buiten de deur eten. Deze keer gaat hij met vrouw en kinderen naar het dichtbij gelegen België om kennis te maken met het culinair frituren. Een ware hype op culinair gebied en verwant met het fonduen.
De grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen
Dit keer wilden we iets anders doen zijn, en zijn we lekker de hele avond met de familie wezen frituren* bij ‘Chez Marie’ in het oude Belgische Mol. ‘Chez Marie’ is de grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen.
Wat is zo bijzonder aan Chez Martie? Ze hebben het frituren tot een speciale beleving gemaakt, door het frituren te projecteren op het fonduen en het decor van een frietkot om te bouwen naar dat van een chique restaurant. Hiervan verslag en tevens een directe aanrader om dit ook te gaan doen.… Lees verder
In de broek plassen en ‘Intelligent design’
Vroeger, als kind, plaste en scheet ik overal waar ik stond. Heerlijk vond ik dat. In het zwembad, in de douche, in bad, in bed en in mijn broek. In het begin was dat altijd heerlijk warm. Pas als het zover was afgekoeld dat het koud begon aan te voelen, dan was de lol er af, en dan meldde ik me bij mijn ouders. De reacties van mijn ouders was wisselend, van begripvol (een ongelukje) tot uiterst agressief (wat sta je nu weer in je broek te schijten @#!).
Het heeft me veel moeite gekost om er vanaf te komen. Op de een of andere manier werkt belonen – in de vorm van een warme broek – beter dan straffen. Maar goed, ook bij mij is het allemaal goed gekomen. Gelukkig maar. Je moet er niet aan denken … Ik… Lees verder