Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Dokter Arie – Dierlijke instincten en beroepsethiek
Beroepsethiek: Hoe ga je daar als arts mee om. Een dilemma.
Jaren geleden heb ik eens met collega-arts gesproken over een persoonlijk dilemma. Ik had toen donderdags een patiënte, erg aantrekkelijk, mooi achterwerk, nog vrijgezel, flink bronstig en rook werkelijk verschrikkelijk lekker als u begrijpt wat ik bedoel. Een verschrikkelijk lekkere teef zou men in de volksmond zeggen. Dan is het toch even slikken.
Ondanks mijn beroep en leeftijd van 61 jaar, ben ik ook maar een mens van vlees en bloed. Vaak merk ik dan dat me dat de aanblik van zulke schoonheid me niet helemaal onberoerd laat. Sterker nog, ik had de grootste moeite om de knuppel niet in het hoenderhok te gooien. Ik begon zwaar te ademen, mijn hart begon te bonken, het zweet gutste van de kop, mijn stem werd afgeknepen en ik… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Borstkolven 2.0
Verbonden met het ziekenhuis
Nadat dr. Arie als gynaecoloog met pensioen is gegaan, is hij toegetreden tot de raad van bestuur van het ziekenhuis, zijn voormalige werkgever. Hij had niet met pensioen hoeven te gaan, maar de voortdurende veranderingen op zijn vakgebied hadden al het plezier in zijn werk weggenomen. Het was lang geleden dat hij zijn vak als een roeping zag. Om het maar populair te zeggen: hij was er helemaal klaar mee.
Nu zit hij aan de andere kant van de tafel en hoopt door zijn bijdrage de scherpe kantjes van het beleid eraf te kunnen slijpen. Hij voelt zich nog steeds betrokken bij zijn oude werkomgeving en gaat er bij tijd en gelegenheid graag nog even op de kraamafdeling kijken. Het leuke van dat soort bezoeken is dat hij heel veel ‘inside’ informatie krijgt. Toen hij zelf… Lees verder
Generatie KPN in actie: Stront, stront en nog eens stront
Als exponent van de oude economie heb ik mij altijd verwonderd hoe het mogelijk is om snel geld te maken met internet en smartphones. Deze keer was is in de gelukkige omstandigheid dit van dichtbij mee te maken. Hier volgt het verslag met de als titel de reclameslogan: Generatie KPN in actie.
Een paar opgeschoten hangjongeren hebben een website bedacht die het midden houdt tussen een fotowedstrijd en een loterij. Het hele idee bestond uit niet meer dan de volgende banaliteit: Na het toiletbezoek maakt men een close-up foto van de geproduceerde bolus. Deze foto wordt geüpload naar de Website waar deze dan onder de kop “Bolus van de maand” wordt gepubliceerd.
Als we het onderwerp buiten beschouwing laten, is het idee niet meer dan een gewoon digitaal fotoalbum waarvan er duizenden op het internet te… Lees verder
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof
Gedicht
Bij de muur van het oude kerkhof
Zat een meisje klein en teer
en ze weende
want haar moeder was niet meer
en in de koekenpan lag
een peer
Tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden Bleken
Door de betutteling van de overheid kan je bij veel tandartsen niet meer in een uurtje met een hoog waterstofperoxide gehalte worden gebleekt. Nou heb ik een nieuwe methode ontwikkeld ; supersnel tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen. Ik was er met de oude methode een dik uur mee kwijt, dat moet sneller kunnen dacht ik. Ik heb eerst experimenten gedaan met een ultra hoog waterstofperoxide gehalte van 80-90% maar bij veel patiënten loste het tandvlees op en zakte het als kaarsvet over de voortanden heen. Met een iets lichtere oplossing waren helaas niet alleen de tanden gebleekt maar ook de tong, gehemelte… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Het mooiste meisje van de klas
Verliefd op het mooiste meisje van de klas
Dit is het verhaal over de liefde. Echte liefde. De liefde van Pik de Groot voor het mooiste meisje van de klas.
De belangrijkste dag in het jonge leven van Pik was de dag dat zij, midden in het lopende schooljaar, in de klas kwam. Toen zij door de directeur aan de klas werd voorgesteld klapte Pik helemaal achterover. Zij keek Pik aan, Pik keek haar aan, en vanaf dat moment gierden de hormonen door zijn lijf. De sluizen stonden wagen wijd open. Bij haar idem dito en sindsdien waren ze onafscheidelijk.
Pik bekeek de hele wereld door een roze bril. En die bril, die werkte buitengewoon. Hij wist ook wel dat ze een grote bek had, en dat ze hem, zo nu en dan, alle zakken vol… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
De Was
Geld verdienen met de Was van een ander. Klo van Wijk met een inspirerend verhaal voor de MKB-ondernemer. Deze keer: André Kledderneel.
Het idee om voor anderen de was te gaan doen ..
Het idee om voor anderen de was te gaan doen heb ik vijf jaar geleden opgedaan tijdens mijn zomervakantie. Ik zat toen met mijn appartement pal tegenover een onderneemster die van uit haar huis de was voor de vakantiegangers deed. Ik was getuige van het ontstaan van het gat in de markt: vakantiegangers ontzorgen. Het kostte slechts tien euro. Ik heb met bewondering zitten kijken hoe vaak ze de was kwamen brengen. Op een ochtend telde ik binnen een uur tijd 6 mensen. Tja, dan ben ik simpel, maar dan wordt in zo’n uurtje op een willekeurige ochtend wel eventjes 60 euries binnen… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder
Over de Wijkagent en mannen met plasproblemen
De Wijkagent
Dr. Arie, Uroloog: We krijgen steeds meer mannen met plasproblemen. Mannen van boven de vijftig die nog nooit bij de uroloog zijn geweest kun je op de vingers van één hand tellen. Beschouw het maar als een ontwerpfoutje van de schepper. Als mijn patiënten auto’s waren geweest dan waren ze allemaal naar de garage teruggeroepen.
Koreaanse Tai Chi meester
Maar lieve mannen, er gloort hoop aan de horizon. Hoop uit het Verre Oosten. De Koreaanse Tai Chi meester Pissy Wang heeft het huis, tuin en keuken plassen verrijkt met de edele kunst van Tai Chi. Het is een ware revolutie. Wij hebben er kennis mee gemaakt en zijn daar dol enthousiast over. Is je klokhuis ver over de datum? Geen probleem. Dank zij de methode van Tai Chi meester Wang kan, ook jij, net als vroeger, gewoon weer… Lees verder