Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
De Bouvier
Mijn broer, is aan de Bouvier. Ik heb nooit kunnen bekijken dat hij iets met honden had, maar dat beest kreeg hij gratis bij dat nieuwe wijf van hem.
Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel
Hij was al een tijdje gescheiden, maar het was geen man om alleen te zijn. We hebben de gekste wijven zien komen en gaan. Nu heeft hij er weer eentje van het internet opgeduikeld. De enige rode draad die we hebben kunnen ontdekken dat hij geen vrouwen met kinderen moest. Nou, die nieuwe van hem had dus ook geen kinderen! Nee, die had een hond! Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel. En verder had ze helemaal niks. Ze zat al jaren in de bijstand, dus die is er bij hem ingetrokken. Dat snap jij natuurlijk… Lees verder
Generatie KPN in actie: Stront, stront en nog eens stront
Als exponent van de oude economie heb ik mij altijd verwonderd hoe het mogelijk is om snel geld te maken met internet en smartphones. Deze keer was is in de gelukkige omstandigheid dit van dichtbij mee te maken. Hier volgt het verslag met de als titel de reclameslogan: Generatie KPN in actie.
Een paar opgeschoten hangjongeren hebben een website bedacht die het midden houdt tussen een fotowedstrijd en een loterij. Het hele idee bestond uit niet meer dan de volgende banaliteit: Na het toiletbezoek maakt men een close-up foto van de geproduceerde bolus. Deze foto wordt geüpload naar de Website waar deze dan onder de kop “Bolus van de maand” wordt gepubliceerd.
Als we het onderwerp buiten beschouwing laten, is het idee niet meer dan een gewoon digitaal fotoalbum waarvan er duizenden op het internet te… Lees verder
Sigarenpeuken verzamelen
Ik ben op zoek gegaan naar een verzamelhobby die niet duur was, maar die op termijn geld op zou leveren. Uiteindelijk werden het sigarenpeuken. Ik ben nu in het bezit van de meest uitgebreide collectie sigarenpeuken die in Nederland te vinden is. Het opzetten van een sigarenpeukenverzameling is niet duur. Je hoefde ze alleen maar op te rapen. Dus als ik een belangrijk persoon met een sigaar zag, dan volgde ik hem tot hij zijn peuk weggooide. Dan had ik weer een mooi stuk voor mijn verzameling.
In het begin stel je niet veel eisen aan een peuk, maar later kom je er toch toe om een verzamelpeuk te definiëren. De waarde van een peuk wordt bepaald door de volgende factoren en eisen:
- Een goede verzamelpeuk is 1,5 tot 2,5 cm lang.
- De aroma moet nog aanwezig zijn.… Lees verder
De afhaalchinees
UL de Waal gaat tegenwoordig wat vaker naar de afhaalchinees …
Mijn vrouw is bij me weg, maar goed ook, anders had ik haar een handje geholpen. Het kan me nog niet eens schelen waarheen, opgeruimd staat netjes. Ik heb nu al medelijden met die nieuwe vent van haar, maar ja hij komt er vanzelf achter. Is meestal zo. Het is met alles zo; in het begin is alles rozengeur en maneschijn; liefje, schatje, duifje, kusje, maar na de eerste wind onder de lakens van de opgewarmde hachee van afgelopen weekend, dan begint meestal het geouwehoer al, al ruikt ie nog zo lekker.
Maar goed, het gebergte is in beweging gekomen en achter de horizon verdwenen. Maar ze had ook haar goeie kant; het enige waar ze echt voor deugde was koken.… Lees verder
Afgeknipte nagels verzamelen
Afgeknipte nagels verzamelen, de passie van Ome Toon
Ik had helemaal geen hobby’s. Mijn vrouw vond dat ik maar een hobby moest nemen. Een hobby waarbij ik uit het café wegbleef. Dus geen darten of biljarten, maar iets verzamelen. Dat kon ik mooi thuis doen. Dat leek haar het beste.
Dat bleek een goed advies, want er zat echt een verzamelaar in mij. Ik verzamelde op een zeker moment alles wat los en vast zat. Munten, postzegels, suikerzakjes, bierviltjes, ja zelfs afgeknipte nagels bewaarde ik.
Vooral de verzameling afgeknipte nagels had serieuze vormen aangenomen. In het begin ging het puur om de hoeveelheid. Iedereen bewaarde zijn afgeknipte nagels voor mij. De hele familie en kennissenkring nam ze voor me mee. Binnen de kortste keren had ik een enorm berg.
Op een zeker moment ging ik me specialiseren
Op een zeker… Lees verder
Pizza Kapsalon
Lache, mijn neefie van 16 is voor zichzelf begonnen. Pizza’s!
Je lach je kapot joh. Hij verkoopt gewoon dr Oetker Pizza’s. Effe in de magnetron, dan op de brommer, geld vangen, klaar. Hij verkoopt de hele reeks. Zelfs de vieze die niemand lust. Want wees eerlijk: Zo’n Dr. Oetker is natuurlijk niet te vreten. Dat wist hij natuurlijk niet, maar daar kwam hij al gauw achter. Zijn eerste klanten waren het probleem niet. Die waren allemaal familie, aangetrouwd of vrienden en die zeurden natuurlijk niet. Maar later kreeg hij klanten die hem niet kenden en die zeurden wel.
Nou, daar had hij een oplossing voor! Hij trok alle vieze kleffe zooi eraf en donderde er allemaal verse meuk op. Dat had hij natuurlijk niet gek bekeken, want een beetje champignons, een plakkie salami en een blikkie… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder
Kliekipedia: Klieken zijn geld waard
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Kliekhuis die zich heeft laten inspireren door de campagne Kliekipedia van SIRE
Co Kliekhuis: Vroeger had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Milieuvriendelijke begrafeniskisten
Over begrafeniskisten gesproken …
Het Engelse bedrijf Creative Coffins maakt milieuvriendelijke begrafeniskisten van ongebleekte pulp bestaande uit minimaal 60% gerecycled papier en houtsnippers van bomen uit duurzaam beheerde bossen. En het aardige is, deze kisten kun je in elke gewenst ontwerp laten maken. Zo is er nu ook de Iphone kist!
Volgens de website is Creative Coffins ontstaan uit de wens om een milieuvriendelijker alternatief te ontwikkelen voor traditionele, houten begrafeniskisten. Elke kartonnen kist weegt minder dan 10 kg wat leidt tot lagere transportkosten en minder milieubelasting. De meeste ‘eco-kisten’ zijn echter wit. Creative Coffins biedt daarentegen de mogelijkheid de kisten te voorzien van een persoonlijke print. De website toont kisten met prints van vlaggen, patronen, natuurlijke materialen, sporten, hobbies en nu dus ook de I-phone kist.
Nog veel meer geweldige inspirende begrafeniskisten
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Dokter Arie – Dierlijke instincten en beroepsethiek
Beroepsethiek: Hoe ga je daar als arts mee om. Een dilemma.
Jaren geleden heb ik eens met collega-arts gesproken over een persoonlijk dilemma. Ik had toen donderdags een patiënte, erg aantrekkelijk, mooi achterwerk, nog vrijgezel, flink bronstig en rook werkelijk verschrikkelijk lekker als u begrijpt wat ik bedoel. Een verschrikkelijk lekkere teef zou men in de volksmond zeggen. Dan is het toch even slikken.
Ondanks mijn beroep en leeftijd van 61 jaar, ben ik ook maar een mens van vlees en bloed. Vaak merk ik dan dat me dat de aanblik van zulke schoonheid me niet helemaal onberoerd laat. Sterker nog, ik had de grootste moeite om de knuppel niet in het hoenderhok te gooien. Ik begon zwaar te ademen, mijn hart begon te bonken, het zweet gutste van de kop, mijn stem werd afgeknepen en ik… Lees verder
Bankieren in crisistijd
In crisistijd is het bijna ondenkbaar dat er nog een bank is die erg goed presteert.
Piet Handvol is juist in deze tijd enorm succesvol, en is gestart met een gloednieuw bankgebouw midden op de wallen in Amsterdam.
“De meeste bankiers houden nu de billen tegen elkaar, maar ik laat alles lopen. Innovatie en klantenbinding moeten weer hoog in het vaandel staan en de huidige bankiers sturen hun klanten naar de pinautomaat en internet; nou zij liever dan ik.
Ik heb de lekkerste stoten achter de balie , rode loper ligt uit, overal hangen ballonnen en slingers het is gewoon elke dag feest en dat merk je aan de toestroom van nieuwe klanten. Het is gewoon nummertjes trekken.”
Hier op de wallen lopen volop potentiële klanten, en wat is dan toch heerlijk als ze even… Lees verder
In de broek plassen en ‘Intelligent design’
Vroeger, als kind, plaste en scheet ik overal waar ik stond. Heerlijk vond ik dat. In het zwembad, in de douche, in bad, in bed en in mijn broek. In het begin was dat altijd heerlijk warm. Pas als het zover was afgekoeld dat het koud begon aan te voelen, dan was de lol er af, en dan meldde ik me bij mijn ouders. De reacties van mijn ouders was wisselend, van begripvol (een ongelukje) tot uiterst agressief (wat sta je nu weer in je broek te schijten @#!).
Het heeft me veel moeite gekost om er vanaf te komen. Op de een of andere manier werkt belonen – in de vorm van een warme broek – beter dan straffen. Maar goed, ook bij mij is het allemaal goed gekomen. Gelukkig maar. Je moet er niet aan denken … Ik… Lees verder