Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Borsthaar
Sean Connery was beroemd vanwege zijn borsthaar
Vroeger was borsthaar hot. Sean Connery, in de rol van James Bond, was beroemd vanwege zijn borsthaar. Met borsthaar gooide je hogen ogen bij de meisjes. Ik heb helemaal geen borsthaar, dus ik was best wel jaloers op James Bond. Maar ja, wat kon je er aan doen … mijn vader had geen borsthaar, zijn vader had geen borsthaar en mijn andere opa, die was helemaal kaal. Ik kon niets anders doen dan hopen dat er voor mij een meisje was weggelegd met wat ruimere ideeën over borsthaar.
Hoop
Maar, het volgende incident bracht hoop. Ik was met mijn ouders op vakantie. Op Terschelling. Op het strand stond een enorm grote behaarde Duitser tussen een groep meiden. Het haar groeide zelfs tot halverwege zijn rug. Ik weet het nog goed.… Lees verder
Hondenpoep: Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup.
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup. Hij is nu nog wel klein, maar uiteindelijk wordt het een gigantisch beest. Een Deense Dog. Dat zijn joekels van honden. Vroeger had ik ook een hond. Dat vond ik eigenlijk best wel leuk. Je kwam vaak buiten en bleef op die manier toch in beweging. Tegenwoordig hoef ik geen hond meer. Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger. Je kon hem straffeloos vrij laten rondlopen en de boel onder laten poepen. Vanwege geldende fatsoensnormen hield je wel in de gaten dat hij dat niet deed op plaatsen waar mensen in konden trappen, maar mocht het gebeuren, dan leverde het in ieder geval geen proces verbaal op.
Schepje
Als ik nu een hondenbezitter met een schepje zie lopen om de… Lees verder
Zintuigen: De 10.000 uren norm
De nieuwe hype op het gebied van managementtraining is Zintuigontwikkeling
Toppers uit het management nemen beslissingen op hun gevoel. Dit is een aangeboren eigenschap. Maar volgens Juul de Heer, succesvol eigenaar van het zintuiglijk ontwikkelingscentrum; “De stalen Balk” te Lies, kan iedereen dat leren.
Juul de Heer: De oorsprong van het idee is een beetje apart. Als man van middelbare leeftijd had ik helaas nogal last van de pieserij en moest ik nachts mijn bed uit om naar de WC te gaan. Als ik dan in het donker in de slaapkamer terugkwam, dan moest ik altijd om het bed heenlopen. Dat om het bed lopen gebeurde dus geheel op de tast. Op de een of andere manier kwam ik altijd een stap te kort. Iedere keer stootte ik dan mijn scheenbeen tegen de rand van het bed.… Lees verder
Inkakken – ik kende het woord niet
Inkakken, ik vind dat een een machtig woord!
Ik kende het woord ‘inkakken’ niet. Ik had er nog nooit van gehoord. Uitkakken kende ik wel. Daar kon ik me ook wel iets bij voorstellen. Maar bij het woord ‘inkakken’ bleef het beeld op zwart staan. Heel even had ik associaties met sommige sportwedstrijden. Bij het hardlopen kennen ze als voorbereiding op de wedstrijd het inlopen, en bij het zwemmen het inzwemmen.
Ik zag het helemaal voor me. Inkakken als voorbereiding op een kakwedstrijd. Denk aan lange afstand kakken, doel kakken, estafette kakken, sprinten … Weet je, ik denk in plaatjes. Nou, en als je dan met een wedstrijd mee doe, dan kun je even voor de wedstrijd de zijlijn inkakken …
Ik hoorde het woord ‘inkakken’ voor het eerst bij een klant van mij. Hij was de hele tijd… Lees verder
Van gehaktbal naar halalbal
Klo van Wijk houdt van ondernemers die ook in slechte tijden van hun leven een succes weten te maken. Dat het allemaal niet met hightech hoeft te zijn bewijst het succes Kevin Geluk wel. Kevin Geluk heeft drie jaar geleden op voordracht van het productschap “Vlees en gehakt” een koninklijke onderscheiding mogen ontvangen voor zijn verdienste op het gebied van integratie. Met groot genoegen vertel ik u het verhaal van Kevin Geluk:
UWV
Toen Kevin, vroeger nog, bij UWV, achter het loket zat, heeft hij erg goed werk gedaan voor de mensen. Mensen begeleid naar werk en zo. Maar rijk werd hij daar niet van. Nieuwe inzichten kreeg hij toen hij 5o jaar werd. Ze hadden hem op zijn verjaardag opgeknapt met een groot feest en een grote Abraham in de tuin. Dat stond hem helemaal niet aan.… Lees verder
leven na de dood in de uitvaartbranche
Recessie? Er is leven na de dood!
In de tijd van recessie wordt de uitvaartbranche als groeimotor van de economie gezien. De branche staat aan de vooravond van een enorme vernieuwing. De grootste vernieuwer in de branche is Piet Handvol. Piet Handvol is de man achter de succesvolle landelijke keten van crematoria langs de snelwegen. De teller staat nu op 73 stuks. Voor dit jaar zijn er weer 6 nieuwe vestigingen gepland. Hij vertelt, exclusief voor de lezers van ikzegniets.nl, over zijn succesformule:
Mijn grootvader zei op z´n sterfbed “Er is een tiet van komen en er is een tiet van gaan. En de tiet van gaan is nu gekomen”. Zijn hele leven stond in het teken van humor, hij had een broertje dood aan begrafenissen.
“Ik krijg een houten reet van die bankjes en grafbek… Lees verder
De Bouvier
Mijn broer, is aan de Bouvier. Ik heb nooit kunnen bekijken dat hij iets met honden had, maar dat beest kreeg hij gratis bij dat nieuwe wijf van hem.
Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel
Hij was al een tijdje gescheiden, maar het was geen man om alleen te zijn. We hebben de gekste wijven zien komen en gaan. Nu heeft hij er weer eentje van het internet opgeduikeld. De enige rode draad die we hebben kunnen ontdekken dat hij geen vrouwen met kinderen moest. Nou, die nieuwe van hem had dus ook geen kinderen! Nee, die had een hond! Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel. En verder had ze helemaal niks. Ze zat al jaren in de bijstand, dus die is er bij hem ingetrokken. Dat snap jij natuurlijk… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Neushaar verwijderen
Stoplichten
Vroeger ergerde ik me dood aan al die gasten die in de auto bij de stoplichten uitgebreid in de neus zitten te peuteren. Tot ik er achter kwam dat ik het zelf ook deed. Nooit bewust geweest. Ik begreep ineens hoe dat het werkte. Terwijl je eigenlijk in een aquarium zit, en iedereen je van alle kanten kan zien, voel jij je helemaal onzichtbaar zodat je het idee hebt dat je onbespied je hele neus kunt uitpakken of met veel omhaal een dwarsligger kunt recht leggen.
Neushaar verwijderen
Zo’n privé momentje mag best van mezelf, want zoveel stoplichten waarbij je moet stilstaan, kom je nou ook weer niet zo vaak tegen op een willekeurige dag.
Ik had blijkbaar meer last van uitstekend neushaar dan van snot, want ik ging me steeds meer bezig houden met neushaar verwijderen. Als… Lees verder
Maïzena
UL de Waal draait volledig door als hij voor zijn vrouw een pak maïzena moet halen …
Maïzena
Laatst moest ik bij de supermarkt zijn. Mijn vrouw vroeg me een pak maïzena mee te nemen. Geen idee wat dat moest wezen. Maïzena , de naam alleen al. Als ze het me niet verteld hadden zou ik gezworen hebben dat het een bromfietsonderdeel was. Nou, nee hoor, dat bleek nodig te zijn voor de pap voor op de andijvie.
Helemaal geen zin om naar de supermarkt te gaan natuurlijk. Maar goed, het bier was ook op dus vooruit. Ik de supermarkt binnen, pak zo’n karretje, moest er een Halve Euro in. Helemaal geen Halve Euro op zak natuurlijk. Kon ik naar huis om een Halve Euro op te halen. Tot overmaat van ramp loop ik dat wijf van mij ook… Lees verder
Poeptekort dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje
Poeptekort voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje. De uitwerpselen liggen hier niet meer voor het oprapen. Biologen en entomologen als Harry de Knotter zitten met de handen in het haar.
Uitsterven dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje, een uiterst zeldzaam, naast verwant familielid van de overbekende en alom geprezen Europese strontvlieg.
Er zijn meer kapers op de kust, het Rioolborsje wordt verdrongen door onder andere de gewone mestkever en de kakkerlak.
Deze zijn vanuit het Europese vasteland destijds via de uitwerpselen van missionarissen in de kringloop terecht gekomen en verdringen thans massaal de inheemse soorten; een drama voor bewonderaars van niet alleen het Rioolborsje; ook de Vlaaivlieger, de Kakkropper, de Gele Gorgelaar en de Aarsvlinder worden met uitsterven bedreigd.
De enige inheemse soorten die het nog goed blijven doen zijn de geduldige Keniaanse Sterrenwachter en de van oorsprong pro-actieve Angolese Endelsluiper.
“Het enige… Lees verder
Wél doen met, is beter dan niet doen zonder
Condoomfabrikant Piet Handvol over betutteling van de overheid op zijn vakgebied.
De vergrijzing neemt schrikbarend toe. De pensioen leeftijd gaat omhoog en ouderen moeten langer vitaal blijven. Maar door al dat vitaal blijven, kezen de oudjes er behoorlijk op los. De ouderencondooms zijn niet aan te slepen, maar het blijft allemaal niet zonder gevolgen voor de volksgezondheid.
De Ouderenpartij heeft een wetsvoorstel ingediend dat, zoals het er nu uitziet door de minister wordt overgenomen, dat er voortaan op elk pakje condooms een waarschuwing moet komen, net als bij sigaretten.
- Condooms verminderen de vruchtbaarheid.
- Het glijmiddel in condooms kan leiden tot allergische reacties. Doe de allergietest.
- Condoomgebruik is zeer verslavend –begin er niet mee.
- Te intensief condoomgebruik kan op oudere leeftijd tot acute hartproblemen leiden. Raadpleeg uw huisarts.
- Het condoom slechts 1 keer gebruiken. Ook tijdens de crisis.
Als eerlijke condoom… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Een kunstgebit is helemaal niet ideaal hoor!
Ome Toon was bang voor de tandarts. Zo bang, dat hij alles heeft laten wegrotten. Maar een kunstgebit is ook niet alles …
Mijn vrouw kon zich altijd opwinden over mijn tanden. Ik was namelijk bang om naar de tandarts te gaan. Zo bang, dat ik alles heb laten wegrotten. Weken lang liep ik met een zere bek. Een koud biertje of een heet bakkie thee was aan mij niet besteed.
Voor mijn vrouw was het grootste probleem niet mijn angst voor de tandarts, maar vooral de stank die hierdoor uit mijn mond kwam. Ook ergerde zij zich aan die rotte voortanden. Droppies noemde ze die. Als oplossing heb ik mezelf toen een grote walrussnor aan gemeten. Die was zo groot dat hij mijn mond volledig bedekte. Eigenlijk was dat ook niet ideaal, want ja hij bedekte dan wel… Lees verder