Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Hondenpoep: Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup.
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup. Hij is nu nog wel klein, maar uiteindelijk wordt het een gigantisch beest. Een Deense Dog. Dat zijn joekels van honden. Vroeger had ik ook een hond. Dat vond ik eigenlijk best wel leuk. Je kwam vaak buiten en bleef op die manier toch in beweging. Tegenwoordig hoef ik geen hond meer. Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger. Je kon hem straffeloos vrij laten rondlopen en de boel onder laten poepen. Vanwege geldende fatsoensnormen hield je wel in de gaten dat hij dat niet deed op plaatsen waar mensen in konden trappen, maar mocht het gebeuren, dan leverde het in ieder geval geen proces verbaal op.
Schepje
Als ik nu een hondenbezitter met een schepje zie lopen om de… Lees verder
Onvrijwillige euthanasie, het is beter zo …
Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.
Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.
Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Voor werkgevers is niets te gek om de productiviteit te vergroten
Uit onderzoek is gebleken dat veel productiviteit in het bedrijfsleven verloren gaat door het toiletbezoek. Cor van Eck uit Bodegraven en eigenaar van een noodlijdend bouwbedrijf, zag dit niet als probleem, maar als kans. De kans voor hem en zijn bedrijf om uit de misère te komen.
Als het zakelijk niet botert dan botert het privé ook niet
Hier volgt het relaas van Cor van Eck hoe hij zijn bedrijf weer vlot trok door zowel de productiviteit van zijn eigen bedrijf als de productiviteit als die van zijn klant te vergroten. Tot voor kort was Cor altijd blij dat hij aan het eind van de maand zijn mensen kon betalen en zijn leveranciers hem niet al te zeer op zijn huid zaten. Daar heeft Cor nu geen last meer van. Het gaat goed met Cor. En… Lees verder
Giulia Enders: “De mooie voedselmachine”
Onze darmen: “Een mooie voedselmachine”
De wetenschap krijgt steeds nieuwe inzichten over het functioneren van het menselijk lichaam. Deze keer onze darmen.
Als je lekker in je vel wilt zitten, gezond oud wilt worden en gelukkiger wilt leven, moet je goed voor je darmen zorgen. Die zijn de belangrijkste adviseur van ons brein. Een verkeerde balans in je darmflora kan zelfs samenhangen met overgewicht, depressie, alzheimer en allergieën. Met andere woorden: wij moeten lief zijn voor onze darmen.
Wees lief voor je darmen
Hoe kun je lief zijn voor je darmen? Het principe is heel eenvoudig. Gewoon luisteren naar je lichaam! Maar dat is nou net iets waar wij tegenwoordig helemaal niet zo goed in zijn. Je stopt er aan de boven kant iets in, maar wat er onderweg mee gebeurt, daar zijn we niet mee bezig. Als het maar… Lees verder
Wél doen met, is beter dan niet doen zonder
Condoomfabrikant Piet Handvol over betutteling van de overheid op zijn vakgebied.
De vergrijzing neemt schrikbarend toe. De pensioen leeftijd gaat omhoog en ouderen moeten langer vitaal blijven. Maar door al dat vitaal blijven, kezen de oudjes er behoorlijk op los. De ouderencondooms zijn niet aan te slepen, maar het blijft allemaal niet zonder gevolgen voor de volksgezondheid.
De Ouderenpartij heeft een wetsvoorstel ingediend dat, zoals het er nu uitziet door de minister wordt overgenomen, dat er voortaan op elk pakje condooms een waarschuwing moet komen, net als bij sigaretten.
- Condooms verminderen de vruchtbaarheid.
- Het glijmiddel in condooms kan leiden tot allergische reacties. Doe de allergietest.
- Condoomgebruik is zeer verslavend –begin er niet mee.
- Te intensief condoomgebruik kan op oudere leeftijd tot acute hartproblemen leiden. Raadpleeg uw huisarts.
- Het condoom slechts 1 keer gebruiken. Ook tijdens de crisis.
Als eerlijke condoom… Lees verder
Fonduen is uit, Frituren is in: Een review
Klo van Wijk gaat altijd graag buiten de deur eten. Deze keer gaat hij met vrouw en kinderen naar het dichtbij gelegen België om kennis te maken met het culinair frituren. Een ware hype op culinair gebied en verwant met het fonduen.
De grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen
Dit keer wilden we iets anders doen zijn, en zijn we lekker de hele avond met de familie wezen frituren* bij ‘Chez Marie’ in het oude Belgische Mol. ‘Chez Marie’ is de grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen.
Wat is zo bijzonder aan Chez Martie? Ze hebben het frituren tot een speciale beleving gemaakt, door het frituren te projecteren op het fonduen en het decor van een frietkot om te bouwen naar dat van een chique restaurant. Hiervan verslag en tevens een directe aanrader om dit ook te gaan doen.… Lees verder
Olympische winterspelen: Wat kan mij nou die homo’s schelen?
Ik vind de olympische spelen helemaal niks
Tijdens de olympische spelen staat bij mij de televisie de hele dag aan. Niet dat ik er naar kijk of zo. Nee, televisie is voor mij gewoon behang. Niets meer en niets minder.
Ik vind de olympische spelen helemaal niks! Sport vind ik sowieso niks. Ik vind sport alleen leuk als er gedoe is. Een rode kaart of zo. Moet je deze olympische spelen nou eens kijken … een vreselijk slap zootje. Je ben al blij met een valpartij of een olympische ring die tijdens de openingsscène niet wil branden. Nee, het had pas echt lachten geweest als alle elektriciteit zou zijn uitgevallen. Dan had die Poetin met al die homo bobo-vriendjes van hem mooi in het donker hebben gezeten.
Wat kan mij nou die homo’s schelen!
En weet je waar ik nou… Lees verder
Hoe verwijder ik een wrat
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder
Mijn schoonmoeder is dood
Ik had helemaal niks met mijn schoonmoeder. Ze heeft me altijd het gevoel gegeven dat haar dochter wel wat beters verdiende. Maar ja, over de doden niets dan goed zullen we maar zeggen. De hele familie was natuurlijk hartstikke bedroefd. Omdat ik er heel wat minder moeite mee had, vond de rest van de familie dat ik de aangewezen persoon was om de begrafenis te regelen.
Mijn schoonmoeder wilde altijd begraven worden. Cremeren leek haar niets. Het maakte mij niet uit. Begraven is ook goed. Wat je weggooit is de verpakking nietwaar?
Ik wil gewoon een vaste prijs
Ik had van te voren zitten goochelen om een idee te krijgen wat een begrafenis tegenwoordig zoal moet kosten. Ik kwam er al snel achter dat dat een goede flikkerij was. Die begrafenisondernemers, die pakken maar wat. Ze… Lees verder
Maïzena
UL de Waal draait volledig door als hij voor zijn vrouw een pak maïzena moet halen …
Maïzena
Laatst moest ik bij de supermarkt zijn. Mijn vrouw vroeg me een pak maïzena mee te nemen. Geen idee wat dat moest wezen. Maïzena , de naam alleen al. Als ze het me niet verteld hadden zou ik gezworen hebben dat het een bromfietsonderdeel was. Nou, nee hoor, dat bleek nodig te zijn voor de pap voor op de andijvie.
Helemaal geen zin om naar de supermarkt te gaan natuurlijk. Maar goed, het bier was ook op dus vooruit. Ik de supermarkt binnen, pak zo’n karretje, moest er een Halve Euro in. Helemaal geen Halve Euro op zak natuurlijk. Kon ik naar huis om een Halve Euro op te halen. Tot overmaat van ramp loop ik dat wijf van mij ook… Lees verder
Slimme vibrator werkt met biofeedback en Apps
Slimme vibrator iSolo werkt met biofeedback en Apps.
De pitch voor de slimme vibrator iSolo die werkt met een App heeft ruim acht keer zoveel geld opgehaald dan nodig was. De makers hebben het geniale idee gehad om een vibrator in de vorm van een tampon te ontwikkelen zodat deze de hele dag kan worden gedragen. Dit ingenieuze apparaatje is volgepropt met sensors die in combinatie met apps garant staat voor een zeer persoonlijke beleving.
iSolo verscheen in juli op crowdfundingwebsite Indiegogo en de makers wilden 15.000 dollar ophalen. Donderdag aan het eind van de campagne stond de teller op ruim 130.000 dollar.
Persoonlijk profiel
Zo is het mogelijk of een persoonlijk profiel op te stellen. Ingebouwde sensors monitoren continu de temperatuur en hartslag. Deze gegevens worden opgeslagen in een persoonlijke database op Facebook. Standaard wordt een App geleverd waarbij… Lees verder
Geld verdienen met moedermelk
Klo van Wijk over de bizarre wereld van volwassen mannen die moedermelk drinken.
Toen ik pas vader was, was ik best wel jaloers op de baby
Toen ik pas vader was, was ik best wel jaloers op de baby. Mijn meisje was moeder geworden en had alleen nog maar oog voor de baby. Mij zag ze niet staan. De baby zelf, die zag me helemaal niet staan. Een man nemen ze nog wel eens kwalijk dat de liefde door de maag gaat, maar bij een baby is dat echt zo. Ik had het er moeilijk mee. Mijn meisje kwijt en een baby in huis voor wie ik net zo onbelangrijk was als de buurman van schuin tegenover. Ik ben nooit een liefhebber van melk geweest, en helemaal niet van warme melk met van die vellen er op, maar in echte… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder