Condoomfabrikant Piet Handvol over betutteling van de overheid op zijn vakgebied.

De vergrijzing neemt schrikbarend toe. De pensioen leeftijd gaat omhoog en ouderen moeten langer vitaal blijven. Maar door al dat vitaal blijven, kezen de oudjes er behoorlijk op los. De ouderencondooms zijn niet aan te slepen, maar het blijft allemaal niet zonder gevolgen voor de volksgezondheid.

De Ouderenpartij heeft een wetsvoorstel ingediend dat, zoals het er nu uitziet door de minister wordt overgenomen, dat er voortaan op elk pakje condooms een waarschuwing moet komen, net als bij sigaretten.

• Condooms verminderen de vruchtbaarheid.
• Het glijmiddel in condooms kan leiden tot allergische reacties. Doe de allergietest.
• Condoomgebruik is zeer verslavend –begin er niet mee.
• Te intensief condoomgebruik kan op oudere leeftijd tot acute hartproblemen leiden. Raadpleeg uw huisarts.
• Het condoom slechts 1 keer gebruiken. Ook tijdens de crisis.

Als eerlijke condoom… Lees verder →

Ik had bij mezelf een wrat ontdekt

Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder →

De Wijkagent

Dr. Arie, Uroloog: We krijgen steeds meer mannen met plasproblemen. Mannen van boven de vijftig die nog nooit bij de uroloog zijn geweest kun je op de vingers van één hand tellen. Beschouw het maar als een ontwerpfoutje van de schepper. Als mijn patiënten auto’s waren geweest dan waren ze allemaal naar de garage teruggeroepen.

Koreaanse Tai Chi meester

Maar lieve mannen, er gloort hoop aan de horizon. Hoop uit het Verre Oosten. De Koreaanse Tai Chi meester Pissy Wang heeft het huis, tuin en keuken plassen verrijkt met de edele kunst van Tai Chi. Het is een ware revolutie. Wij hebben er kennis mee gemaakt en zijn daar dol enthousiast over. Is je klokhuis ver over de datum? Geen probleem. Dank zij de methode van Tai Chi meester Wang kan, ook jij, net als vroeger, gewoon weer… Lees verder →

Viva-lezeres Angela Storteboom wordt verrast met een strandvakantie naar Brazilië, maar krijgt een knoop in de maag bij de gedachte aan de haartjes rond de bikinilijn

Ik dacht gelijk aan die haartjes

Manlief heeft me verrast met een reisje naar Brazili”e lekker strandhangen en bijbruinen.
Ik voelde gelijk een knoop in mijn maag. Ik dacht gelijk aan die haartjes.

We waren van de zomer een dagje naar het strand geweest, ik lekker de bikini aangetrokken, mijn man had al een biertje op en die zag mij in mijn witte bikini en zei “het lijkt wel of je een egel hebt ontvoerd”; de zwarte stekels prikten dwars door de witte stof.

“En mag ik misschien een shaggie van je draaien?” wijzend op de plukjes die onder mijn broekje vandaan kwamen. Hij baalde als een stekker want ik heb 3 weken de… Lees verder →

Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.

Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.

Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder →

Ik ben een man van gewoontes. ’s Morgens als ik wakker wordt is het een bakkie koffie, een peuk en dan wachten op de drol van 7 uur.

Je kan de klok erop gelijk zetten. Als de klok op wintertijd gaat heeft ie precies een uur vertraging, net als de trein, alsof de wissels zijn bevroren. Ik heb dan altijd aan mijn linkerhand een stapeltje Donald Duckies liggen om te lezen. Ik heb ze allemaal. Behalve jaargang 14 nr. 3. Er was een nieuwe chinees geopend op de Stampersgracht en daar had ik kip koeloeyoek gehaald met nasi. ’s Morgens, het was nog geen half zeven, kreeg ik al de eerste aandrang.

Rennen voor je leven

Ik had de peuk nog in de smoel. Een opgeblazen gevoel in mijn maag. Ik dacht; ik moet een scheet laten maar… Lees verder →