Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Borsthaar
Sean Connery was beroemd vanwege zijn borsthaar
Vroeger was borsthaar hot. Sean Connery, in de rol van James Bond, was beroemd vanwege zijn borsthaar. Met borsthaar gooide je hogen ogen bij de meisjes. Ik heb helemaal geen borsthaar, dus ik was best wel jaloers op James Bond. Maar ja, wat kon je er aan doen … mijn vader had geen borsthaar, zijn vader had geen borsthaar en mijn andere opa, die was helemaal kaal. Ik kon niets anders doen dan hopen dat er voor mij een meisje was weggelegd met wat ruimere ideeën over borsthaar.
Hoop
Maar, het volgende incident bracht hoop. Ik was met mijn ouders op vakantie. Op Terschelling. Op het strand stond een enorm grote behaarde Duitser tussen een groep meiden. Het haar groeide zelfs tot halverwege zijn rug. Ik weet het nog goed.… Lees verder
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten …
Als jongen had ik wat met voeten
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten, wel te verstaan. Ik kon genieten als ik een vrouw met mooie voeten zag. Uiteindelijk ben ik het grootste deel van mijn leven getrouwd geweest met een vrouw die helemaal geen mooie voeten had. Niet van vorm, niet van nagelinplant en helemaal niet van formaat. Kan gebeuren hè, ik werd straal verliefd op een meisje met hele grote lelijke voeten. Daar gaan je idealen.
Joekels van tenen
Ach, als ik terug kijk was het best wel een mooie tijd geweest hoor. Geven en nemen. Je kent dat wel. Het ging natuurlijk niet altijd vanaf een leien dakje, maar ach dat ging dan ook weer over. De trammelant die ik me het beste kan herinneren was dat ze altijd met haar grote teen zat te… Lees verder
Bomen knuffelen
Hoe bomen knuffelen het leven van Mannie Storteboom zin gaf en ook nog haar relatie redde.
Na 29 jaar huwelijk waren mijn man en ik wel op elkaar uitgekeken. Niet dat we veel ruzie hadden of zo, maar de kachel was uit. Helemaal uit. Om te kijken wat de opties voor onze relatie waren zijn we relatietherapeute geweest. Omdat volgens haar de schade wel meeviel, hoefden we niet te scheiden. We hebben toen op haar advies een hond gekocht … een teckel. Een aaibare gladharige teckel. Dat was een goed advies. Had je allebei toch iets om te aaien.
Dat verdriet wilde ik niet nog eens meemaken
We hebben heel veel van ons hondje gehouden. Vooral toen het nog een pup was. Erg oud is hij niet geworden. Hij leed aan obesitas. Toen hij dood was hebben we besloten… Lees verder
Pizza Kapsalon
Lache, mijn neefie van 16 is voor zichzelf begonnen. Pizza’s!
Je lach je kapot joh. Hij verkoopt gewoon dr Oetker Pizza’s. Effe in de magnetron, dan op de brommer, geld vangen, klaar. Hij verkoopt de hele reeks. Zelfs de vieze die niemand lust. Want wees eerlijk: Zo’n Dr. Oetker is natuurlijk niet te vreten. Dat wist hij natuurlijk niet, maar daar kwam hij al gauw achter. Zijn eerste klanten waren het probleem niet. Die waren allemaal familie, aangetrouwd of vrienden en die zeurden natuurlijk niet. Maar later kreeg hij klanten die hem niet kenden en die zeurden wel.
Nou, daar had hij een oplossing voor! Hij trok alle vieze kleffe zooi eraf en donderde er allemaal verse meuk op. Dat had hij natuurlijk niet gek bekeken, want een beetje champignons, een plakkie salami en een blikkie… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Olympische winterspelen: Wat kan mij nou die homo’s schelen?
Ik vind de olympische spelen helemaal niks
Tijdens de olympische spelen staat bij mij de televisie de hele dag aan. Niet dat ik er naar kijk of zo. Nee, televisie is voor mij gewoon behang. Niets meer en niets minder.
Ik vind de olympische spelen helemaal niks! Sport vind ik sowieso niks. Ik vind sport alleen leuk als er gedoe is. Een rode kaart of zo. Moet je deze olympische spelen nou eens kijken … een vreselijk slap zootje. Je ben al blij met een valpartij of een olympische ring die tijdens de openingsscène niet wil branden. Nee, het had pas echt lachten geweest als alle elektriciteit zou zijn uitgevallen. Dan had die Poetin met al die homo bobo-vriendjes van hem mooi in het donker hebben gezeten.
Wat kan mij nou die homo’s schelen!
En weet je waar ik nou… Lees verder
In een magnetron kun je geen ei koken?
Klo van Wijk heeft een nieuwe hobby. Te weten: Eieren laten ontploffen in de magnetron…
Ze hadden me verteld dat je in een magnetron geen ei kan koken. Die zouden ontploffen hadden ze gezegd. Eigenwijs als ik was, moest het volgens mij toch mogelijk zijn. Op de één of andere manier zag ik dat wel zitten; een half hardgekookt eitje uit eigen magnetron.
Als je een ei in de magnetron kookt, dan ontstaat er waterdamp in het ei. Door de schil kan de waterdamp nergens naar toe. Daardoor wordt de druk zo hoog dat het ei ontploft. Ik kreeg een geniale inval: Als je nou een gat in het ei maak voordat je het in de magnetron leg, dan kan de waterdamp gewoon weg en moet het mogelijk zijn om een ei in een magnetron te koken.
Omdat ik Klo… Lees verder
Plasangst of Paruresis; je zult er maar last van hebben
Ik weet pas sinds kort dat ik aan plasangst lijd
Ik weet pas sinds kort dat ik aan Paruresis oftewel Plasangst lijd. Ik weet niet wanneer het begonnen is maar op een zeker moment viel het me op dat ik in een openbare ruimte niet meer kan plassen als er iemand naast me staat ook al sta ik op knappen. Nu is het zelfs zo erg dat ik er al last heb als er iemand zelfs in dezelfde ruimte aanwezig is. Zelfs al ben ik net begonnen en er komt iemand binnen dan is het einde verhaal. Het druppelt nog wat na en het is afgelopen. Je kunt naar huis. Pas als iedereen de toiletruimte weer heeft verlaten komt het weer op gang en kan ik het afmaken.Ik snap er helemaal niets van. Het is ook niet dat… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden Bleken
Door de betutteling van de overheid kan je bij veel tandartsen niet meer in een uurtje met een hoog waterstofperoxide gehalte worden gebleekt. Nou heb ik een nieuwe methode ontwikkeld ; supersnel tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen. Ik was er met de oude methode een dik uur mee kwijt, dat moet sneller kunnen dacht ik. Ik heb eerst experimenten gedaan met een ultra hoog waterstofperoxide gehalte van 80-90% maar bij veel patiënten loste het tandvlees op en zakte het als kaarsvet over de voortanden heen. Met een iets lichtere oplossing waren helaas niet alleen de tanden gebleekt maar ook de tong, gehemelte… Lees verder
Lekker uitwaaien op Terschelling
Ome Toon vertelt het verhaal van zijn familiedrama op Terschelling. Hij vertelt het zo, dat je er bijna om moet lachen …
Terschelling
Mijn broer is op Terschelling overleden toen hij 34 jaar was. Twee kleine kinderen en zijn een vrouw die net 3 maanden zwanger was …
Hij is stierf op een bruiloft in West-Terschelling, de havenplaats van eiland Terschelling. Moet je weten, hij kende die mensen niet eens. Hij had gewoon zichzelf uitgenodigd. Nou, dat had hij mooi voor elkaar. Hij had van die mensen hun hele feestje bedorven. Een dooie op je bruiloft! Lekker is dat. Niks geen mooiste dag van je leven.
Gewoon ongenodigd naar een feest gaan deed hij wel vaker. Ook al kende hij niemand. Vaak vonden ze het niet eens erg. Hij was altijd gezellig en praatte en danste met iedereen.… Lees verder
Onvrijwillige euthanasie, het is beter zo …
Soms kan het ondraaglijk lijden van de familie van een patiënt zeer schrijnend zijn.
Als arts probeer je alles om alle bestaande behandelmethoden te proberen. Om toch hoop te geven. Soms is er echt sprake van een uitzichtloze situatie en is een patiënt echt uitbehandeld. Dan kan je als arts weinig meer uitrichten je probeert zo goed mogelijk te communiceren met de familie om ze gerust te stellen en onvrijwillige euthanasie voor te stellen.
Zo ging het ook met Meneer van de Kerkhof. Meneer van de Kerkhof kennen wij als een levenslustige man, die nooit van opgeven weet. Al waren de bijwerkingen nog zo venijnig, Meneer van de Kerkhof wist altijd er weer boven op te krabbelen, het beste er van te maken. Nu we zijn uitbehandeld moeten we met de familie om tafel zitten om… Lees verder
Zonnebloemen: Zaadjes van opa
Mijn kleinkind is helemaal geobsedeerd door zonnebloemen.
Mijn kleindochter van 7 heeft van haar andere opa een zakje met zonnebloemzaadjes gekregen. Hij had haar verteld haar dat dit toch wel een heel erg groot cadeau was, want wat hij gegeven had waren eigenlijk wel meer dan 100 hele grote zonnebloemen. Je moest alleen een tijdje heel goed verzorgen. Beetje water geven en zo…
Als werkloze belegger sloegen mijn gedachten op hol. Eén plant geeft 100 nieuwe plantjes. Dat is geen rendement van een zielige 2,5 procent op een spaarrekening, of zoals in mijn geval, een fors verlies op de beursvloer, maar van een rendement 10.000 procent! En dat allemaal zonder noemenswaardige investering. De hebberigheid sloeg toe. Even verder rekenend; Als je nou al die zaadjes bewaar en ook weer poot, dan zouden aan het eind van het 2de jaar… Lees verder
Hoe verwijder ik een wrat
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt
Ik had bij mezelf een wrat ontdekt. Onder op mijn kont. Als je ouder wordt krijgt je van die rare plekjes. Moedervlekken, vetbultjes, wratten en dat allemaal op plaatsen waar je helemaal niet op zit te wachten. Onder deze noemer had ik dus een wrat onder op mijn kont gekregen. ‘Die zien ze toch niet’ dacht ik. Maar dat had ik verkeerd gedacht. Mij vrouw had hem gezien. Ze had me er op geattendeerd. Een lelijke wrat had ze het genoemd. Tja, ik vond dat ze best wel een punt had en besloot dat hij weg moest, want je wilt er – ook na al die jaren – toch leuk uitzien voor elkaar niet waar? Tenslotte moet je makkelijker van een wrat af kunnen komen dan van een bierbuik. En …… Lees verder
Zintuigen: De 10.000 uren norm
De nieuwe hype op het gebied van managementtraining is Zintuigontwikkeling
Toppers uit het management nemen beslissingen op hun gevoel. Dit is een aangeboren eigenschap. Maar volgens Juul de Heer, succesvol eigenaar van het zintuiglijk ontwikkelingscentrum; “De stalen Balk” te Lies, kan iedereen dat leren.
Juul de Heer: De oorsprong van het idee is een beetje apart. Als man van middelbare leeftijd had ik helaas nogal last van de pieserij en moest ik nachts mijn bed uit om naar de WC te gaan. Als ik dan in het donker in de slaapkamer terugkwam, dan moest ik altijd om het bed heenlopen. Dat om het bed lopen gebeurde dus geheel op de tast. Op de een of andere manier kwam ik altijd een stap te kort. Iedere keer stootte ik dan mijn scheenbeen tegen de rand van het bed.… Lees verder