Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Ik heb altijd een vreselijke hekel gehad aan koken
Koken, daar heb ik helemaal niks mee. Gelukkig kan mijn vrouw lekker koken en houdt ze ook van koken. Daar ben ik blij mee, want ik houd van lekker eten.
Maar zo nu en dan is ze een paar keer per jaar een paar dagen tot een week van huis en dan moet ik goed voor mezelf zorgen vindt ze. Met dat goed voor mezelf zorgen bedoelt ze: Eten Koken. Het was de hoogste tijd dat ik dat ook eens zou leren. Natuurlijk beloof ik dat van harte, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Ik heb wel geprobeerd om te koken
Ik heb wel geprobeerd om te koken, maar ik ben ermee gestopt. Bij mijn laatste kookpoging had ik mezelf getrakteerd op biefstuk, want ik houd nogal van biefstuk. Mijn vrouw heeft er niets mee, dus we eten… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Zonnebloemen: Zaadjes van opa
Mijn kleinkind is helemaal geobsedeerd door zonnebloemen.
Mijn kleindochter van 7 heeft van haar andere opa een zakje met zonnebloemzaadjes gekregen. Hij had haar verteld haar dat dit toch wel een heel erg groot cadeau was, want wat hij gegeven had waren eigenlijk wel meer dan 100 hele grote zonnebloemen. Je moest alleen een tijdje heel goed verzorgen. Beetje water geven en zo…
Als werkloze belegger sloegen mijn gedachten op hol. Eén plant geeft 100 nieuwe plantjes. Dat is geen rendement van een zielige 2,5 procent op een spaarrekening, of zoals in mijn geval, een fors verlies op de beursvloer, maar van een rendement 10.000 procent! En dat allemaal zonder noemenswaardige investering. De hebberigheid sloeg toe. Even verder rekenend; Als je nou al die zaadjes bewaar en ook weer poot, dan zouden aan het eind van het 2de jaar… Lees verder
Voor werkgevers is niets te gek om de productiviteit te vergroten
Uit onderzoek is gebleken dat veel productiviteit in het bedrijfsleven verloren gaat door het toiletbezoek. Cor van Eck uit Bodegraven en eigenaar van een noodlijdend bouwbedrijf, zag dit niet als probleem, maar als kans. De kans voor hem en zijn bedrijf om uit de misère te komen.
Als het zakelijk niet botert dan botert het privé ook niet
Hier volgt het relaas van Cor van Eck hoe hij zijn bedrijf weer vlot trok door zowel de productiviteit van zijn eigen bedrijf als de productiviteit als die van zijn klant te vergroten. Tot voor kort was Cor altijd blij dat hij aan het eind van de maand zijn mensen kon betalen en zijn leveranciers hem niet al te zeer op zijn huid zaten. Daar heeft Cor nu geen last meer van. Het gaat goed met Cor. En… Lees verder
Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof
Gedicht
Bij de muur van het oude kerkhof
Zat een meisje klein en teer
en ze weende
want haar moeder was niet meer
en in de koekenpan lag
een peer
De Was
Geld verdienen met de Was van een ander. Klo van Wijk met een inspirerend verhaal voor de MKB-ondernemer. Deze keer: André Kledderneel.
Het idee om voor anderen de was te gaan doen ..
Het idee om voor anderen de was te gaan doen heb ik vijf jaar geleden opgedaan tijdens mijn zomervakantie. Ik zat toen met mijn appartement pal tegenover een onderneemster die van uit haar huis de was voor de vakantiegangers deed. Ik was getuige van het ontstaan van het gat in de markt: vakantiegangers ontzorgen. Het kostte slechts tien euro. Ik heb met bewondering zitten kijken hoe vaak ze de was kwamen brengen. Op een ochtend telde ik binnen een uur tijd 6 mensen. Tja, dan ben ik simpel, maar dan wordt in zo’n uurtje op een willekeurige ochtend wel eventjes 60 euries binnen… Lees verder
Inkakken – ik kende het woord niet
Inkakken, ik vind dat een een machtig woord!
Ik kende het woord ‘inkakken’ niet. Ik had er nog nooit van gehoord. Uitkakken kende ik wel. Daar kon ik me ook wel iets bij voorstellen. Maar bij het woord ‘inkakken’ bleef het beeld op zwart staan. Heel even had ik associaties met sommige sportwedstrijden. Bij het hardlopen kennen ze als voorbereiding op de wedstrijd het inlopen, en bij het zwemmen het inzwemmen.
Ik zag het helemaal voor me. Inkakken als voorbereiding op een kakwedstrijd. Denk aan lange afstand kakken, doel kakken, estafette kakken, sprinten … Weet je, ik denk in plaatjes. Nou, en als je dan met een wedstrijd mee doe, dan kun je even voor de wedstrijd de zijlijn inkakken …
Ik hoorde het woord ‘inkakken’ voor het eerst bij een klant van mij. Hij was de hele tijd… Lees verder
Milieuvriendelijke begrafeniskisten
Over begrafeniskisten gesproken …
Het Engelse bedrijf Creative Coffins maakt milieuvriendelijke begrafeniskisten van ongebleekte pulp bestaande uit minimaal 60% gerecycled papier en houtsnippers van bomen uit duurzaam beheerde bossen. En het aardige is, deze kisten kun je in elke gewenst ontwerp laten maken. Zo is er nu ook de Iphone kist!
Volgens de website is Creative Coffins ontstaan uit de wens om een milieuvriendelijker alternatief te ontwikkelen voor traditionele, houten begrafeniskisten. Elke kartonnen kist weegt minder dan 10 kg wat leidt tot lagere transportkosten en minder milieubelasting. De meeste ‘eco-kisten’ zijn echter wit. Creative Coffins biedt daarentegen de mogelijkheid de kisten te voorzien van een persoonlijke print. De website toont kisten met prints van vlaggen, patronen, natuurlijke materialen, sporten, hobbies en nu dus ook de I-phone kist.
Nog veel meer geweldige inspirende begrafeniskisten
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Ome Toon deed aan tenen likken
Hij kwam er altijd mee weg
Ome Toon deed aan tenen likken. Gelukkig heeft hij dat nooit geflikt als ik erbij was. Moet je voorstellen, lig je als vrouw lekker te zonnen op het strand, zit er opeens een vent met een banaan in zijn broek aan je tenen te likken. Dat kan toch niet! Hij kwam er altijd mee weg. Wel vaak een hoop geschreeuw en gescheld, maar dan bleef het dan bij. Hij werd er niet warm of koud van. Ze wisten toch niet waar hij woonde.
Niets in de gaten
Als familie hadden we in het begin niets in de gaten. We zijn jaren met hun op vakantie geweest. Het enige wat me toen wel opviel was dat hij altijd maar naar blote vrouwenvoeten zat te loeren. Ik ben wel eens met hem op het naaktstrand geweest,… Lees verder
Mijn schoonmoeder is dood
Ik had helemaal niks met mijn schoonmoeder. Ze heeft me altijd het gevoel gegeven dat haar dochter wel wat beters verdiende. Maar ja, over de doden niets dan goed zullen we maar zeggen. De hele familie was natuurlijk hartstikke bedroefd. Omdat ik er heel wat minder moeite mee had, vond de rest van de familie dat ik de aangewezen persoon was om de begrafenis te regelen.
Mijn schoonmoeder wilde altijd begraven worden. Cremeren leek haar niets. Het maakte mij niet uit. Begraven is ook goed. Wat je weggooit is de verpakking nietwaar?
Ik wil gewoon een vaste prijs
Ik had van te voren zitten goochelen om een idee te krijgen wat een begrafenis tegenwoordig zoal moet kosten. Ik kwam er al snel achter dat dat een goede flikkerij was. Die begrafenisondernemers, die pakken maar wat. Ze… Lees verder
Afgeknipte nagels verzamelen
Afgeknipte nagels verzamelen, de passie van Ome Toon
Ik had helemaal geen hobby’s. Mijn vrouw vond dat ik maar een hobby moest nemen. Een hobby waarbij ik uit het café wegbleef. Dus geen darten of biljarten, maar iets verzamelen. Dat kon ik mooi thuis doen. Dat leek haar het beste.
Dat bleek een goed advies, want er zat echt een verzamelaar in mij. Ik verzamelde op een zeker moment alles wat los en vast zat. Munten, postzegels, suikerzakjes, bierviltjes, ja zelfs afgeknipte nagels bewaarde ik.
Vooral de verzameling afgeknipte nagels had serieuze vormen aangenomen. In het begin ging het puur om de hoeveelheid. Iedereen bewaarde zijn afgeknipte nagels voor mij. De hele familie en kennissenkring nam ze voor me mee. Binnen de kortste keren had ik een enorm berg.
Op een zeker moment ging ik me specialiseren
Op een zeker… Lees verder
De ultieme oplossing voor het Fileprobleem
Het fileprobleem? Analytisch als altijd heeft Klo van Wijk zijn gedachten er een over laten gaan …
Het fileleed is groot in Nederland
Ik heb mijn gedachten eens laten gaan over het fileprobleem. Het fileleed is groot in Nederland en kost de economie miljoenen per dag. Dat is niet zo mooi voor Nederland en helemaal niet ten tijde van een crisis. Welnu ik heb een oplossing die zo simpel is, dat ik niet begrijp dat er niemand eerder op het idee gekomen is. Gezien het enorme maatschappelijke belang van de kwestie heb ik besloten het idee niet voor me te houden, maar via dit medium wereldkundig maken.
Het eten voor de zoveelste keer verpieterd
Vorige week kwam ik gefrustreerd thuis na een portie fileleed en tijdens het nuttigen van mijn zelf opgewarmde magnetronmaaltijd kreeg ik een helder moment met een… Lees verder