Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Links dragend / Rechts dragend
Voor veel mannen is het feit dat ze rechts- of links dragend zijn een gegeven.
Vroeger was het zelfs zo dat de kleermaker daar rekening mee hield. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Want hoewel je levensduur hiermee niet verkort zal worden, moet het natuurlijk wel duidelijk zijn dat dat niet goed is voor een mens. Een piemel moet gewoon recht naar beneden hangen of recht omhoog staan en niet anders.
Een piemel die zijn hele leven links gedragen wordt, krijgt na verloop van jaren een blijvende afwijking naar links. Een neutrale piemel op leeftijd kom je dan ook niet vaak tegen. De afwijking komt vooral naar voren als de piemel in erectie is, maar ook in rust is dit goed zichtbaar.
Als condoomfabrikant en ‘Nationaal Piemel Deskundige’ heb ik vaak mijn gedachten over dit… Lees verder
Borstkolven 2.0
Verbonden met het ziekenhuis
Nadat dr. Arie als gynaecoloog met pensioen is gegaan, is hij toegetreden tot de raad van bestuur van het ziekenhuis, zijn voormalige werkgever. Hij had niet met pensioen hoeven te gaan, maar de voortdurende veranderingen op zijn vakgebied hadden al het plezier in zijn werk weggenomen. Het was lang geleden dat hij zijn vak als een roeping zag. Om het maar populair te zeggen: hij was er helemaal klaar mee.
Nu zit hij aan de andere kant van de tafel en hoopt door zijn bijdrage de scherpe kantjes van het beleid eraf te kunnen slijpen. Hij voelt zich nog steeds betrokken bij zijn oude werkomgeving en gaat er bij tijd en gelegenheid graag nog even op de kraamafdeling kijken. Het leuke van dat soort bezoeken is dat hij heel veel ‘inside’ informatie krijgt. Toen hij zelf… Lees verder
Sigarenpeuken verzamelen
Ik ben op zoek gegaan naar een verzamelhobby die niet duur was, maar die op termijn geld op zou leveren. Uiteindelijk werden het sigarenpeuken. Ik ben nu in het bezit van de meest uitgebreide collectie sigarenpeuken die in Nederland te vinden is. Het opzetten van een sigarenpeukenverzameling is niet duur. Je hoefde ze alleen maar op te rapen. Dus als ik een belangrijk persoon met een sigaar zag, dan volgde ik hem tot hij zijn peuk weggooide. Dan had ik weer een mooi stuk voor mijn verzameling.
In het begin stel je niet veel eisen aan een peuk, maar later kom je er toch toe om een verzamelpeuk te definiëren. De waarde van een peuk wordt bepaald door de volgende factoren en eisen:
- Een goede verzamelpeuk is 1,5 tot 2,5 cm lang.
- De aroma moet nog aanwezig zijn.… Lees verder
Ik heb na mijn schooltijd niets meer aan sport gedaan
Klo van Wijk vindt het tijd om wat aan sport te gaan doen …
Ik ben nu 53 jaar en heb sindsdien mijn studietijd niets meer aan sport gedaan. Geen enkele behoefte aan gehad. Als ik dik begon te worden, ging ik gewoon minder eten. Dat veranderde toen een vriend van mij door de hoeven ging. Een hartverzakking in drie hartkamers. Ze hebben hem van boven tot onder opengesneden, het hart eruit gehaald, de onderdelen vervangen en weer dicht genaaid. Het Het is een wonder dat hij nog leefde. Roken mocht hij niet meer. Hij rookte als een schoorsteen en zoop als een ketter. Dus verklaarbaar was het wel.
Maar binnen een jaar ging de kachel toch uit.
Ik ben met kapot geschrokken. Opeens kneep ik hem ook als een oude dief. Helemaal gemotiveerd om het bij… Lees verder
Afgeknipte nagels verzamelen
Afgeknipte nagels verzamelen, de passie van Ome Toon
Ik had helemaal geen hobby’s. Mijn vrouw vond dat ik maar een hobby moest nemen. Een hobby waarbij ik uit het café wegbleef. Dus geen darten of biljarten, maar iets verzamelen. Dat kon ik mooi thuis doen. Dat leek haar het beste.
Dat bleek een goed advies, want er zat echt een verzamelaar in mij. Ik verzamelde op een zeker moment alles wat los en vast zat. Munten, postzegels, suikerzakjes, bierviltjes, ja zelfs afgeknipte nagels bewaarde ik.
Vooral de verzameling afgeknipte nagels had serieuze vormen aangenomen. In het begin ging het puur om de hoeveelheid. Iedereen bewaarde zijn afgeknipte nagels voor mij. De hele familie en kennissenkring nam ze voor me mee. Binnen de kortste keren had ik een enorm berg.
Op een zeker moment ging ik me specialiseren
Op een zeker… Lees verder
Tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden Bleken
Door de betutteling van de overheid kan je bij veel tandartsen niet meer in een uurtje met een hoog waterstofperoxide gehalte worden gebleekt. Nou heb ik een nieuwe methode ontwikkeld ; supersnel tanden bleken – krijtwitte tanden in 10 minuten en zonder afspraak!
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen
Tanden zo geel als een kanarie, je komt het steeds vaker tegen. Ik was er met de oude methode een dik uur mee kwijt, dat moet sneller kunnen dacht ik. Ik heb eerst experimenten gedaan met een ultra hoog waterstofperoxide gehalte van 80-90% maar bij veel patiënten loste het tandvlees op en zakte het als kaarsvet over de voortanden heen. Met een iets lichtere oplossing waren helaas niet alleen de tanden gebleekt maar ook de tong, gehemelte… Lees verder
Olympische winterspelen: Wat kan mij nou die homo’s schelen?
Ik vind de olympische spelen helemaal niks
Tijdens de olympische spelen staat bij mij de televisie de hele dag aan. Niet dat ik er naar kijk of zo. Nee, televisie is voor mij gewoon behang. Niets meer en niets minder.
Ik vind de olympische spelen helemaal niks! Sport vind ik sowieso niks. Ik vind sport alleen leuk als er gedoe is. Een rode kaart of zo. Moet je deze olympische spelen nou eens kijken … een vreselijk slap zootje. Je ben al blij met een valpartij of een olympische ring die tijdens de openingsscène niet wil branden. Nee, het had pas echt lachten geweest als alle elektriciteit zou zijn uitgevallen. Dan had die Poetin met al die homo bobo-vriendjes van hem mooi in het donker hebben gezeten.
Wat kan mij nou die homo’s schelen!
En weet je waar ik nou… Lees verder
Ome Toon deed aan tenen likken
Hij kwam er altijd mee weg
Ome Toon deed aan tenen likken. Gelukkig heeft hij dat nooit geflikt als ik erbij was. Moet je voorstellen, lig je als vrouw lekker te zonnen op het strand, zit er opeens een vent met een banaan in zijn broek aan je tenen te likken. Dat kan toch niet! Hij kwam er altijd mee weg. Wel vaak een hoop geschreeuw en gescheld, maar dan bleef het dan bij. Hij werd er niet warm of koud van. Ze wisten toch niet waar hij woonde.
Niets in de gaten
Als familie hadden we in het begin niets in de gaten. We zijn jaren met hun op vakantie geweest. Het enige wat me toen wel opviel was dat hij altijd maar naar blote vrouwenvoeten zat te loeren. Ik ben wel eens met hem op het naaktstrand geweest,… Lees verder
De papegaai
Ome Toon kocht voor zijn zieke vrouw een papegaai …
De gezondheid van mijn vrouw was niet best meer. Ze had niet zulke beste longen. Dat kwam van het roken. In die tijd zat ze de hele dag alleen in huis. Ik werkte toen nog de hele dag. Ik vond het niet erg om van huis te zijn, want mijn vrouw zat de hele dag thuis op de bank te rochelen. Het was niet om aan te horen.
Haar vriendin, die haar tot het einde trouw is gebleven, had een Grijze Roodstaart papegaai gekocht. Die zei de hele dag lieve woordjes. Koppie Krauw, Coco Lief, Kusje, Schatje, kopje koffie. Je kent dat wel. Zo’n Grijze Roodstaart is een papegaaienmerk dat heel goed kon praten. Nou, die moest ze ook hebben. Dan was ze niet meer zo alleen. Wij er een… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Plasangst of Paruresis; je zult er maar last van hebben
Ik weet pas sinds kort dat ik aan plasangst lijd
Ik weet pas sinds kort dat ik aan Paruresis oftewel Plasangst lijd. Ik weet niet wanneer het begonnen is maar op een zeker moment viel het me op dat ik in een openbare ruimte niet meer kan plassen als er iemand naast me staat ook al sta ik op knappen. Nu is het zelfs zo erg dat ik er al last heb als er iemand zelfs in dezelfde ruimte aanwezig is. Zelfs al ben ik net begonnen en er komt iemand binnen dan is het einde verhaal. Het druppelt nog wat na en het is afgelopen. Je kunt naar huis. Pas als iedereen de toiletruimte weer heeft verlaten komt het weer op gang en kan ik het afmaken.Ik snap er helemaal niets van. Het is ook niet dat… Lees verder
Klapperende eierstokken
Geïnspireerd door de klapperende eierstokken van zijn dochter is Piet Handvol een spermabank begonnen.
We zijn vorig jaar een spermabank begonnen. Hierbij was ik geïnspireerd door de klapperende eierstokken van mijn dochter. Mijn dochter ging helemaal op in haar carrière. Maar ondanks dat, had ze regelmatig last van klepperende eierstokken. Die vent die ze toen had schrok zich iedere keer kapot. Iedere keer een hoop trammelant natuurlijk, maar tot slot van het liedje werd de beslissing steeds weer vooruit geschoven. De laatste keer ging het fout. Ze was net 40 en toen wou die vent van haar nog steeds niet. Na een hoop ellende heeft ze die vent eruit gedonderd, maar hiermee was het probleem natuurlijk niet opgelost.
Weet je, het is net een wekker de steeds afgaat
Weet je, het is net een wekker de steeds… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Zintuigen: De 10.000 uren norm
De nieuwe hype op het gebied van managementtraining is Zintuigontwikkeling
Toppers uit het management nemen beslissingen op hun gevoel. Dit is een aangeboren eigenschap. Maar volgens Juul de Heer, succesvol eigenaar van het zintuiglijk ontwikkelingscentrum; “De stalen Balk” te Lies, kan iedereen dat leren.
Juul de Heer: De oorsprong van het idee is een beetje apart. Als man van middelbare leeftijd had ik helaas nogal last van de pieserij en moest ik nachts mijn bed uit om naar de WC te gaan. Als ik dan in het donker in de slaapkamer terugkwam, dan moest ik altijd om het bed heenlopen. Dat om het bed lopen gebeurde dus geheel op de tast. Op de een of andere manier kwam ik altijd een stap te kort. Iedere keer stootte ik dan mijn scheenbeen tegen de rand van het bed.… Lees verder