Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder
Ome Toon: Een eenzaam mens is nooit alleen!
Ome Toon
Hoewel ik nooit geen kinderen heb gehad noemt iedereen mij Ome Toon. Ik ben geboren in Tilburg. De stad van de sigaren. Tilburg lag letterlijk onder de rook van de sigarenfabrieken van Willem II.
Ik ben van 1920. We hadden een groot gezin thuis. Ik ben een van de zeven. Bij ons thuis hadden ze een sigarenwinkel. Behalve sigaren verkochten wij ook shag en sigaretten. De meeste soorten leverden wij direct uit voorraad. Maar als ze merken wilden hebben, die wij niet hadden, dan werd dat voor ze besteld. Vaak brachten wij de bestelling dan thuis. Na deze voor mij vrij zorgeloze tijd kwam de crisis van de jaren dertig. Met de crisis kwam de klad in de sigarenhandel. De mensen kochten geen rookgerei meer. De beste Willem II’s kon je aan de straatstenen niet meer kwijt. En… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Sigarenpeuken verzamelen
Ik ben op zoek gegaan naar een verzamelhobby die niet duur was, maar die op termijn geld op zou leveren. Uiteindelijk werden het sigarenpeuken. Ik ben nu in het bezit van de meest uitgebreide collectie sigarenpeuken die in Nederland te vinden is. Het opzetten van een sigarenpeukenverzameling is niet duur. Je hoefde ze alleen maar op te rapen. Dus als ik een belangrijk persoon met een sigaar zag, dan volgde ik hem tot hij zijn peuk weggooide. Dan had ik weer een mooi stuk voor mijn verzameling.
In het begin stel je niet veel eisen aan een peuk, maar later kom je er toch toe om een verzamelpeuk te definiëren. De waarde van een peuk wordt bepaald door de volgende factoren en eisen:
- Een goede verzamelpeuk is 1,5 tot 2,5 cm lang.
- De aroma moet nog aanwezig zijn.… Lees verder
Haartjes … (als je haar maar goed zit)
Viva-lezeres Angela Storteboom wordt verrast met een strandvakantie naar Brazilië, maar krijgt een knoop in de maag bij de gedachte aan de haartjes rond de bikinilijn
Ik dacht gelijk aan die haartjes
Manlief heeft me verrast met een reisje naar Brazili”e lekker strandhangen en bijbruinen.
Ik voelde gelijk een knoop in mijn maag. Ik dacht gelijk aan die haartjes.
We waren van de zomer een dagje naar het strand geweest, ik lekker de bikini aangetrokken, mijn man had al een biertje op en die zag mij in mijn witte bikini en zei “het lijkt wel of je een egel hebt ontvoerd”; de zwarte stekels prikten dwars door de witte stof.
“En mag ik misschien een shaggie van je draaien?” wijzend op de plukjes die onder mijn broekje vandaan kwamen. Hij baalde als een stekker want ik heb 3 weken de… Lees verder
Zonnebloemen: Zaadjes van opa
Mijn kleinkind is helemaal geobsedeerd door zonnebloemen.
Mijn kleindochter van 7 heeft van haar andere opa een zakje met zonnebloemzaadjes gekregen. Hij had haar verteld haar dat dit toch wel een heel erg groot cadeau was, want wat hij gegeven had waren eigenlijk wel meer dan 100 hele grote zonnebloemen. Je moest alleen een tijdje heel goed verzorgen. Beetje water geven en zo…
Als werkloze belegger sloegen mijn gedachten op hol. Eén plant geeft 100 nieuwe plantjes. Dat is geen rendement van een zielige 2,5 procent op een spaarrekening, of zoals in mijn geval, een fors verlies op de beursvloer, maar van een rendement 10.000 procent! En dat allemaal zonder noemenswaardige investering. De hebberigheid sloeg toe. Even verder rekenend; Als je nou al die zaadjes bewaar en ook weer poot, dan zouden aan het eind van het 2de jaar… Lees verder
Bananen kanen
Bananen kanen: Ome Toon heeft een mooi spel bedacht …
Ik ben met mijn 93 jaar nog een van de actiefste in dit bejaardenhuis. Vaak ben ik de animator van gezelschapsspelen. Laatst had ik nog een leuk spel bedacht. Bananen Kanen heette het. Bij dat spel gaat het erom, wie binnen een tijdsbestek van een half uur het meeste bananen naar binnen kan werken. De hoofdprijs was een tros bananen van 25 kilo, rechtstreeks geïmporteerd uit tropische oorden.
Het was een mooi gezicht, al die oudjes om het hardst bananen te zien eten. Dat zie je niet vaak. Kilo’s bananen zijn er door gegaan. Alles wees er op dat het de activiteit van het jaar zou worden.
Dat viel tegen. Vrijwel alle deelnemers hebben later last van de spijsvertering gekregen. De WC was dagen lang te klein en de… Lees verder
Bankieren in crisistijd
In crisistijd is het bijna ondenkbaar dat er nog een bank is die erg goed presteert.
Piet Handvol is juist in deze tijd enorm succesvol, en is gestart met een gloednieuw bankgebouw midden op de wallen in Amsterdam.
“De meeste bankiers houden nu de billen tegen elkaar, maar ik laat alles lopen. Innovatie en klantenbinding moeten weer hoog in het vaandel staan en de huidige bankiers sturen hun klanten naar de pinautomaat en internet; nou zij liever dan ik.
Ik heb de lekkerste stoten achter de balie , rode loper ligt uit, overal hangen ballonnen en slingers het is gewoon elke dag feest en dat merk je aan de toestroom van nieuwe klanten. Het is gewoon nummertjes trekken.”
Hier op de wallen lopen volop potentiële klanten, en wat is dan toch heerlijk als ze even… Lees verder
Anus bleken: De Mooiste Anus van Nederland
Condoom fabrikant Piet Handvol is de bedenker van “De Mooiste Anus van Nederland”. Het verdienmodel is ons nog niet geheel duidelijk, maar Piet Handvol kennende hoeven wij ons daar geen zorgen over maken.
Piet Handvol: Het leuke van “De Mooiste Anus van Nederland” is dat het geen gewone talentenjacht is. Het is iets heel anders is. Niet de zoveelste, maar eentje waarbij ik het succes van de diverse talentenjachten gecombineerd heb met de hilarische interesse in het anus bleken. Voor de meeste mensen gaat anus bleken net een stap te ver. Wij hebben het laagdrempeliger gemaakt. Wij doen het zogezegd virtueel. Hiervoor stuur je een foto op en die gaan wij digitaal bewerken. Blijft je eigen anus lekker origineel en doe je toch mee met de hype van het Anus Bleken. Gegarandeerd resultaat.
En dat niet alleen,… Lees verder
Het mooiste meisje van de klas
Verliefd op het mooiste meisje van de klas
Dit is het verhaal over de liefde. Echte liefde. De liefde van Pik de Groot voor het mooiste meisje van de klas.
De belangrijkste dag in het jonge leven van Pik was de dag dat zij, midden in het lopende schooljaar, in de klas kwam. Toen zij door de directeur aan de klas werd voorgesteld klapte Pik helemaal achterover. Zij keek Pik aan, Pik keek haar aan, en vanaf dat moment gierden de hormonen door zijn lijf. De sluizen stonden wagen wijd open. Bij haar idem dito en sindsdien waren ze onafscheidelijk.
Pik bekeek de hele wereld door een roze bril. En die bril, die werkte buitengewoon. Hij wist ook wel dat ze een grote bek had, en dat ze hem, zo nu en dan, alle zakken vol… Lees verder
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Een kromme piemel? Geen probleem voor Dr. Arie!
Een kromme piemel? Geen probleem voor Dr. Arie!
Vroeger interesseerde het geen mens hoe dat een piemel er uit zag. Hij moest alleen niet te klein zijn. Als hij een afwijking naar links- of naar rechts had, dan bood de kleermaker wel uitkomst. Die wist met naald en garen wel raad met dat probleem. Hij paste gewoon de pijpen van je broek aan. Een kromme piemel was totaal geen issue.
Tijdens mijn carrière als uroloog kregen wij vooral mannen met plasproblemen op het spreekuur. De eerste patiënt die over zijn kromme piemel kwam klagen vond ik maar een zijkerd. Die man was gewoon links dragend. Erg links dragend. Dat wel. Maar ik vond toen dat er medisch gezien geen enkele reden tot een ingreep was. Ik heb hem dan ook een goede kleermaker geadviseerd.
De… Lees verder
Kliekipedia: Klieken zijn geld waard
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Kliekhuis die zich heeft laten inspireren door de campagne Kliekipedia van SIRE
Co Kliekhuis: Vroeger had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij… Lees verder
De Was
Geld verdienen met de Was van een ander. Klo van Wijk met een inspirerend verhaal voor de MKB-ondernemer. Deze keer: André Kledderneel.
Het idee om voor anderen de was te gaan doen ..
Het idee om voor anderen de was te gaan doen heb ik vijf jaar geleden opgedaan tijdens mijn zomervakantie. Ik zat toen met mijn appartement pal tegenover een onderneemster die van uit haar huis de was voor de vakantiegangers deed. Ik was getuige van het ontstaan van het gat in de markt: vakantiegangers ontzorgen. Het kostte slechts tien euro. Ik heb met bewondering zitten kijken hoe vaak ze de was kwamen brengen. Op een ochtend telde ik binnen een uur tijd 6 mensen. Tja, dan ben ik simpel, maar dan wordt in zo’n uurtje op een willekeurige ochtend wel eventjes 60 euries binnen… Lees verder