Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Fonduen is uit, Frituren is in: Een review
Klo van Wijk gaat altijd graag buiten de deur eten. Deze keer gaat hij met vrouw en kinderen naar het dichtbij gelegen België om kennis te maken met het culinair frituren. Een ware hype op culinair gebied en verwant met het fonduen.
De grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen
Dit keer wilden we iets anders doen zijn, en zijn we lekker de hele avond met de familie wezen frituren* bij ‘Chez Marie’ in het oude Belgische Mol. ‘Chez Marie’ is de grootste en nieuwste eetsensatie van Vlaanderen.
Wat is zo bijzonder aan Chez Martie? Ze hebben het frituren tot een speciale beleving gemaakt, door het frituren te projecteren op het fonduen en het decor van een frietkot om te bouwen naar dat van een chique restaurant. Hiervan verslag en tevens een directe aanrader om dit ook te gaan doen.… Lees verder
Van gehaktbal naar halalbal
Klo van Wijk houdt van ondernemers die ook in slechte tijden van hun leven een succes weten te maken. Dat het allemaal niet met hightech hoeft te zijn bewijst het succes Kevin Geluk wel. Kevin Geluk heeft drie jaar geleden op voordracht van het productschap “Vlees en gehakt” een koninklijke onderscheiding mogen ontvangen voor zijn verdienste op het gebied van integratie. Met groot genoegen vertel ik u het verhaal van Kevin Geluk:
UWV
Toen Kevin, vroeger nog, bij UWV, achter het loket zat, heeft hij erg goed werk gedaan voor de mensen. Mensen begeleid naar werk en zo. Maar rijk werd hij daar niet van. Nieuwe inzichten kreeg hij toen hij 5o jaar werd. Ze hadden hem op zijn verjaardag opgeknapt met een groot feest en een grote Abraham in de tuin. Dat stond hem helemaal niet aan.… Lees verder
Mijn schoonmoeder is dood
Ik had helemaal niks met mijn schoonmoeder. Ze heeft me altijd het gevoel gegeven dat haar dochter wel wat beters verdiende. Maar ja, over de doden niets dan goed zullen we maar zeggen. De hele familie was natuurlijk hartstikke bedroefd. Omdat ik er heel wat minder moeite mee had, vond de rest van de familie dat ik de aangewezen persoon was om de begrafenis te regelen.
Mijn schoonmoeder wilde altijd begraven worden. Cremeren leek haar niets. Het maakte mij niet uit. Begraven is ook goed. Wat je weggooit is de verpakking nietwaar?
Ik wil gewoon een vaste prijs
Ik had van te voren zitten goochelen om een idee te krijgen wat een begrafenis tegenwoordig zoal moet kosten. Ik kwam er al snel achter dat dat een goede flikkerij was. Die begrafenisondernemers, die pakken maar wat. Ze… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder
Babypotjes
De laatste tijd zijn in mijn directe omgeving nogal wat baby’s geboren. Hoewel ik het niet altijd even leuk vind, gaan we altijd de gelukkige ouders feliciteren en nemen dan een aardigheidje mee. Mijn vrouw slooft zich dan erg uit en maakt een fruitmand met babypotjes. Dat ziet er erg leuk uit, is origineel, en dat wordt altijd erg gewaardeerd.
Als man heb je er niet zoveel aan zo’n bezoek. Je hoort aan hoe zwaar de bevalling is geweest. Oma en aanwezige moeders doen ook hun duit in het zakje. Voor ons mannen blijft er dan niet veel over dan het aan te horen. Je krijgt een beschuitje met muisjes en je wacht dan geduldig tot het tijd is om weer te gaan.
Wat mij bij zo’n bezoek altijd opvalt is dat de baby’s zo lekker ruiken. Sterker nog:… Lees verder
Het crematorium – hoe wil jij de pijp uit gaan?
Behoorlijk ‘hightech’
Via, via ben ik in contact gekomen met een man die al dertig jaar crematoriumovens bouwt. Laatst heb ik een presentatie van hem mogen meemaken en ik moet zeggen; ik was behoorlijk onder de indruk. Je zou het niet verwachten, maar de ovens die ze tegenwoordig voor een crematorium bouwen zijn behoorlijk ‘hightech’.
Het belangrijkste ontwerpcriterium is de kwaliteit van de rookgassen. Het ergste wat een crematorium kan overkomen is dat er een zwarte rookpluim uit de schoorsteen komt. Immers, je vrouw zou het ook niet leuk vinden als je schoonmoeder als een stinkende zwarte walm de schoorsteen uit zou komen?
Vraag: Hoe krijg ik een oven zo ver, dat iemand met een witte pluim de pijp uit gaat?
Geweldig vind ik dat; hij heeft zich dertig van zijn leven bezig gehouden met de… Lees verder
Okselhaar, bossen okselhaar
Ik heb van de week weer eens mijn okselhaar weggehaald. Het zag er niet meer uit. Bossen waren het geworden. Bossen okselhaar. Maar goed, mooi boven de wastafel alles weggeschoren zodat het er allemaal weer netjes uitzag. Niet dat ik daarmee erg in het zicht liep, maar je wilt er voor jezelf – en voor je vrouw in de slaapkamer – ook goed uit zien. Nietwaar?
Ik was deze zondagmorgen een beetje mistig opgestaan. Ik kon niet op gang komen en het opdrinken van de koffie duurde langer als normaal. Zolang ik op was stond mijn mistige kop in het teken van okselhaar. Dat mijn gedachten op okselhaar kwam, kwam omdat ik vanochtend met mijn duffe kop het putje van de wastafel heb schoongemaakt. Ik heb er allemaal okselhaar uit zitten peuteren. Hoewel het putje bijna verstopt zat, duurde… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder
Het beflapje
Condoomfabrikant Piet Handvol heeft een App laten ontwikkelen voor het beflapje…
Het beflapje is nooit het succes geworden wat we hadden gehoopt. Onze core-business, het condoom, is reeds een tiental jaren stabiel. We kunnen alleen nog maar onze omzet vergroten ten koste van onze concurrentie of door te innoveren. Dat innovatie veel geld kost hoef ik u niet te vertellen. Maar goed, dat doen we al. Onze concurrentie door middel van een handelsoorlog uit de markt drukken kan; maar dat kost alles. Het zal duidelijk zijn dat dit de winstgevendheid negatief beïnvloed en dat maakt onze aandeelhouders niet vrolijk.
Na rijp beraad hebben we besloten onze concurrentie het verlies te gunnen. We hebben ons oog laten vallen op ons ondergewaardeerde artikel, het beflapje. Het beflapje is nooit het succes geworden wat we hadden gehoopt.… Lees verder
Inkakken – ik kende het woord niet
Inkakken, ik vind dat een een machtig woord!
Ik kende het woord ‘inkakken’ niet. Ik had er nog nooit van gehoord. Uitkakken kende ik wel. Daar kon ik me ook wel iets bij voorstellen. Maar bij het woord ‘inkakken’ bleef het beeld op zwart staan. Heel even had ik associaties met sommige sportwedstrijden. Bij het hardlopen kennen ze als voorbereiding op de wedstrijd het inlopen, en bij het zwemmen het inzwemmen.
Ik zag het helemaal voor me. Inkakken als voorbereiding op een kakwedstrijd. Denk aan lange afstand kakken, doel kakken, estafette kakken, sprinten … Weet je, ik denk in plaatjes. Nou, en als je dan met een wedstrijd mee doe, dan kun je even voor de wedstrijd de zijlijn inkakken …
Ik hoorde het woord ‘inkakken’ voor het eerst bij een klant van mij. Hij was de hele tijd… Lees verder
Taartjes kiezen: Neem gewoon overal een likje van!
Mijn opa vergeleek het kiezen van een vrouw met het kiezen van één taartje uit een grote doos vol met allemaal verschillende taartjes.
Een grote doos
Je hebt een grote doos waar voor iedereen een taartje in zit. Maakt niet uit welke smaak je hebt. Grote- en kleine taartjes, slagroom- en mokkataartjes, moorkoppen, roomsoezen, maar ook appeltaart of vieze taart die niemand lust.
Verse taartjes
Ieder jaar komen er nieuwe verse taartjes op de markt. Dat zijn de lekkerste. Die zijn zo lekker dat het gewoon moeilijk is om een keuze te maken. Iedereen probeert de lekkere dingetjes er af te snoepen. Sommige stoppen er mee als ze het taartje hebben gevonden waarnaar ze op zoek waren. Anderen blijven veel te lang zoeken en komen er op een zeker moment achter dat iemand anders er mee vandoor is… Lees verder
Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof
Gedicht
Bij de muur van het oude kerkhof
Zat een meisje klein en teer
en ze weende
want haar moeder was niet meer
en in de koekenpan lag
een peer
De Bouvier
Mijn broer, is aan de Bouvier. Ik heb nooit kunnen bekijken dat hij iets met honden had, maar dat beest kreeg hij gratis bij dat nieuwe wijf van hem.
Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel
Hij was al een tijdje gescheiden, maar het was geen man om alleen te zijn. We hebben de gekste wijven zien komen en gaan. Nu heeft hij er weer eentje van het internet opgeduikeld. De enige rode draad die we hebben kunnen ontdekken dat hij geen vrouwen met kinderen moest. Nou, die nieuwe van hem had dus ook geen kinderen! Nee, die had een hond! Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel. En verder had ze helemaal niks. Ze zat al jaren in de bijstand, dus die is er bij hem ingetrokken. Dat snap jij natuurlijk… Lees verder
In een magnetron kun je geen ei koken?
Klo van Wijk heeft een nieuwe hobby. Te weten: Eieren laten ontploffen in de magnetron…
Ze hadden me verteld dat je in een magnetron geen ei kan koken. Die zouden ontploffen hadden ze gezegd. Eigenwijs als ik was, moest het volgens mij toch mogelijk zijn. Op de één of andere manier zag ik dat wel zitten; een half hardgekookt eitje uit eigen magnetron.
Als je een ei in de magnetron kookt, dan ontstaat er waterdamp in het ei. Door de schil kan de waterdamp nergens naar toe. Daardoor wordt de druk zo hoog dat het ei ontploft. Ik kreeg een geniale inval: Als je nou een gat in het ei maak voordat je het in de magnetron leg, dan kan de waterdamp gewoon weg en moet het mogelijk zijn om een ei in een magnetron te koken.
Omdat ik Klo… Lees verder
Ik heb altijd een vreselijke hekel gehad aan koken
Koken, daar heb ik helemaal niks mee. Gelukkig kan mijn vrouw lekker koken en houdt ze ook van koken. Daar ben ik blij mee, want ik houd van lekker eten.
Maar zo nu en dan is ze een paar keer per jaar een paar dagen tot een week van huis en dan moet ik goed voor mezelf zorgen vindt ze. Met dat goed voor mezelf zorgen bedoelt ze: Eten Koken. Het was de hoogste tijd dat ik dat ook eens zou leren. Natuurlijk beloof ik dat van harte, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Ik heb wel geprobeerd om te koken
Ik heb wel geprobeerd om te koken, maar ik ben ermee gestopt. Bij mijn laatste kookpoging had ik mezelf getrakteerd op biefstuk, want ik houd nogal van biefstuk. Mijn vrouw heeft er niets mee, dus we eten… Lees verder