Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Anus bleken voor de Vrouw van Nu
Viva-lezeres Mannie Storteboom is een Anus- annex Nagelstudio begonnen voor de vrouw van nu.
Anus Bleken. Waarom?
Mijn man las een keer een advertentie uit de krant voor. Het ging over ‘Anus bleken’. Wij hebben er samen hartelijk om gelachen en vroegen ons af – waarom. Waarom zou iemand zijn anus willen laten bleken. Daar hou je je toch niet mee bezig?
Anus bleken! Tot dat moment had ik nog nooit mijn anus bekeken. Dat gaat ook niet zo makkelijk. Maar goed, eenmaal alleen met mijzelf, heb ik toch eens een spiegeltje gepakt en mijn anus eens goed bekeken. En inderdaad, wat ik te zien kreeg was geen fraai gezicht. Een groot donker hol. Ik viel er bijna in.
Hoewel ik wist dat niemand last zou hebben van mijn donkere anus, kreeg ik dat donkere hol maar niet van mijn… Lees verder
Hondenpoep: Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup.
Mijn buren hebben een jonge hond gekocht. Een pup. Hij is nu nog wel klein, maar uiteindelijk wordt het een gigantisch beest. Een Deense Dog. Dat zijn joekels van honden. Vroeger had ik ook een hond. Dat vond ik eigenlijk best wel leuk. Je kwam vaak buiten en bleef op die manier toch in beweging. Tegenwoordig hoef ik geen hond meer. Vroeger was het houden van een hond aanzienlijk eenvoudiger. Je kon hem straffeloos vrij laten rondlopen en de boel onder laten poepen. Vanwege geldende fatsoensnormen hield je wel in de gaten dat hij dat niet deed op plaatsen waar mensen in konden trappen, maar mocht het gebeuren, dan leverde het in ieder geval geen proces verbaal op.
Schepje
Als ik nu een hondenbezitter met een schepje zie lopen om de… Lees verder
Poeptekort dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje
Poeptekort voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje. De uitwerpselen liggen hier niet meer voor het oprapen. Biologen en entomologen als Harry de Knotter zitten met de handen in het haar.
Uitsterven dreigt voor het Zuid-Afrikaans Rioolborsje, een uiterst zeldzaam, naast verwant familielid van de overbekende en alom geprezen Europese strontvlieg.
Er zijn meer kapers op de kust, het Rioolborsje wordt verdrongen door onder andere de gewone mestkever en de kakkerlak.
Deze zijn vanuit het Europese vasteland destijds via de uitwerpselen van missionarissen in de kringloop terecht gekomen en verdringen thans massaal de inheemse soorten; een drama voor bewonderaars van niet alleen het Rioolborsje; ook de Vlaaivlieger, de Kakkropper, de Gele Gorgelaar en de Aarsvlinder worden met uitsterven bedreigd.
De enige inheemse soorten die het nog goed blijven doen zijn de geduldige Keniaanse Sterrenwachter en de van oorsprong pro-actieve Angolese Endelsluiper.
“Het enige… Lees verder
Plasangst of Paruresis; je zult er maar last van hebben
Ik weet pas sinds kort dat ik aan plasangst lijd
Ik weet pas sinds kort dat ik aan Paruresis oftewel Plasangst lijd. Ik weet niet wanneer het begonnen is maar op een zeker moment viel het me op dat ik in een openbare ruimte niet meer kan plassen als er iemand naast me staat ook al sta ik op knappen. Nu is het zelfs zo erg dat ik er al last heb als er iemand zelfs in dezelfde ruimte aanwezig is. Zelfs al ben ik net begonnen en er komt iemand binnen dan is het einde verhaal. Het druppelt nog wat na en het is afgelopen. Je kunt naar huis. Pas als iedereen de toiletruimte weer heeft verlaten komt het weer op gang en kan ik het afmaken.Ik snap er helemaal niets van. Het is ook niet dat… Lees verder
Bananen kanen
Bananen kanen: Ome Toon heeft een mooi spel bedacht …
Ik ben met mijn 93 jaar nog een van de actiefste in dit bejaardenhuis. Vaak ben ik de animator van gezelschapsspelen. Laatst had ik nog een leuk spel bedacht. Bananen Kanen heette het. Bij dat spel gaat het erom, wie binnen een tijdsbestek van een half uur het meeste bananen naar binnen kan werken. De hoofdprijs was een tros bananen van 25 kilo, rechtstreeks geïmporteerd uit tropische oorden.
Het was een mooi gezicht, al die oudjes om het hardst bananen te zien eten. Dat zie je niet vaak. Kilo’s bananen zijn er door gegaan. Alles wees er op dat het de activiteit van het jaar zou worden.
Dat viel tegen. Vrijwel alle deelnemers hebben later last van de spijsvertering gekregen. De WC was dagen lang te klein en de… Lees verder
Borsthaar
Sean Connery was beroemd vanwege zijn borsthaar
Vroeger was borsthaar hot. Sean Connery, in de rol van James Bond, was beroemd vanwege zijn borsthaar. Met borsthaar gooide je hogen ogen bij de meisjes. Ik heb helemaal geen borsthaar, dus ik was best wel jaloers op James Bond. Maar ja, wat kon je er aan doen … mijn vader had geen borsthaar, zijn vader had geen borsthaar en mijn andere opa, die was helemaal kaal. Ik kon niets anders doen dan hopen dat er voor mij een meisje was weggelegd met wat ruimere ideeën over borsthaar.
Hoop
Maar, het volgende incident bracht hoop. Ik was met mijn ouders op vakantie. Op Terschelling. Op het strand stond een enorm grote behaarde Duitser tussen een groep meiden. Het haar groeide zelfs tot halverwege zijn rug. Ik weet het nog goed.… Lees verder
Lekker uitwaaien op Terschelling
Ome Toon vertelt het verhaal van zijn familiedrama op Terschelling. Hij vertelt het zo, dat je er bijna om moet lachen …
Terschelling
Mijn broer is op Terschelling overleden toen hij 34 jaar was. Twee kleine kinderen en zijn een vrouw die net 3 maanden zwanger was …
Hij is stierf op een bruiloft in West-Terschelling, de havenplaats van eiland Terschelling. Moet je weten, hij kende die mensen niet eens. Hij had gewoon zichzelf uitgenodigd. Nou, dat had hij mooi voor elkaar. Hij had van die mensen hun hele feestje bedorven. Een dooie op je bruiloft! Lekker is dat. Niks geen mooiste dag van je leven.
Gewoon ongenodigd naar een feest gaan deed hij wel vaker. Ook al kende hij niemand. Vaak vonden ze het niet eens erg. Hij was altijd gezellig en praatte en danste met iedereen.… Lees verder
Giulia Enders: “De mooie voedselmachine”
Onze darmen: “Een mooie voedselmachine”
De wetenschap krijgt steeds nieuwe inzichten over het functioneren van het menselijk lichaam. Deze keer onze darmen.
Als je lekker in je vel wilt zitten, gezond oud wilt worden en gelukkiger wilt leven, moet je goed voor je darmen zorgen. Die zijn de belangrijkste adviseur van ons brein. Een verkeerde balans in je darmflora kan zelfs samenhangen met overgewicht, depressie, alzheimer en allergieën. Met andere woorden: wij moeten lief zijn voor onze darmen.
Wees lief voor je darmen
Hoe kun je lief zijn voor je darmen? Het principe is heel eenvoudig. Gewoon luisteren naar je lichaam! Maar dat is nou net iets waar wij tegenwoordig helemaal niet zo goed in zijn. Je stopt er aan de boven kant iets in, maar wat er onderweg mee gebeurt, daar zijn we niet mee bezig. Als het maar… Lees verder
Olympische winterspelen: Wat kan mij nou die homo’s schelen?
Ik vind de olympische spelen helemaal niks
Tijdens de olympische spelen staat bij mij de televisie de hele dag aan. Niet dat ik er naar kijk of zo. Nee, televisie is voor mij gewoon behang. Niets meer en niets minder.
Ik vind de olympische spelen helemaal niks! Sport vind ik sowieso niks. Ik vind sport alleen leuk als er gedoe is. Een rode kaart of zo. Moet je deze olympische spelen nou eens kijken … een vreselijk slap zootje. Je ben al blij met een valpartij of een olympische ring die tijdens de openingsscène niet wil branden. Nee, het had pas echt lachten geweest als alle elektriciteit zou zijn uitgevallen. Dan had die Poetin met al die homo bobo-vriendjes van hem mooi in het donker hebben gezeten.
Wat kan mij nou die homo’s schelen!
En weet je waar ik nou… Lees verder
Haartjes … (als je haar maar goed zit)
Viva-lezeres Angela Storteboom wordt verrast met een strandvakantie naar Brazilië, maar krijgt een knoop in de maag bij de gedachte aan de haartjes rond de bikinilijn
Ik dacht gelijk aan die haartjes
Manlief heeft me verrast met een reisje naar Brazili”e lekker strandhangen en bijbruinen.
Ik voelde gelijk een knoop in mijn maag. Ik dacht gelijk aan die haartjes.
We waren van de zomer een dagje naar het strand geweest, ik lekker de bikini aangetrokken, mijn man had al een biertje op en die zag mij in mijn witte bikini en zei “het lijkt wel of je een egel hebt ontvoerd”; de zwarte stekels prikten dwars door de witte stof.
“En mag ik misschien een shaggie van je draaien?” wijzend op de plukjes die onder mijn broekje vandaan kwamen. Hij baalde als een stekker want ik heb 3 weken de… Lees verder
Bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed
Ome Toon drinkt altijd graag koffie bij een begrafenis. Smaakt daar altijd goed …
Mijn vrouw hebben wij netjes begraven. Hoewel ze niet veel aan de kerk deed, hebben we wel een dominee bijgehaald. Voor de mooie woorden en zo. De man van de begrafenisonderneming kende ik van vroeger. Had ik mee in de klas gezeten. Erg bedroefd waren we niet, want we hadden het zien aankomen. Eigenlijk was het beter zo.
Daar kregen we broodjes met koffie
Na afloop zijn we met zijn alle terug gegaan naar de aula van de begrafenisonderneming. Daar kregen we broodjes met koffie. De koffie smaakte buitengewoon goed. Het was me al vaker opgevallen, bij een begrafenis smaakt de koffie altijd goed. Daar kan geen ander tegenop. Daarom ga ik graag naar een begrafenis. Je bent weer eens een keer onder de mensen.… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Zintuigen: De 10.000 uren norm
De nieuwe hype op het gebied van managementtraining is Zintuigontwikkeling
Toppers uit het management nemen beslissingen op hun gevoel. Dit is een aangeboren eigenschap. Maar volgens Juul de Heer, succesvol eigenaar van het zintuiglijk ontwikkelingscentrum; “De stalen Balk” te Lies, kan iedereen dat leren.
Juul de Heer: De oorsprong van het idee is een beetje apart. Als man van middelbare leeftijd had ik helaas nogal last van de pieserij en moest ik nachts mijn bed uit om naar de WC te gaan. Als ik dan in het donker in de slaapkamer terugkwam, dan moest ik altijd om het bed heenlopen. Dat om het bed lopen gebeurde dus geheel op de tast. Op de een of andere manier kwam ik altijd een stap te kort. Iedere keer stootte ik dan mijn scheenbeen tegen de rand van het bed.… Lees verder
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten …
Als jongen had ik wat met voeten
Als jongen had ik wat met voeten. Vrouwenvoeten, wel te verstaan. Ik kon genieten als ik een vrouw met mooie voeten zag. Uiteindelijk ben ik het grootste deel van mijn leven getrouwd geweest met een vrouw die helemaal geen mooie voeten had. Niet van vorm, niet van nagelinplant en helemaal niet van formaat. Kan gebeuren hè, ik werd straal verliefd op een meisje met hele grote lelijke voeten. Daar gaan je idealen.
Joekels van tenen
Ach, als ik terug kijk was het best wel een mooie tijd geweest hoor. Geven en nemen. Je kent dat wel. Het ging natuurlijk niet altijd vanaf een leien dakje, maar ach dat ging dan ook weer over. De trammelant die ik me het beste kan herinneren was dat ze altijd met haar grote teen zat te… Lees verder