Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Afgeknipte nagels verzamelen
Afgeknipte nagels verzamelen, de passie van Ome Toon
Ik had helemaal geen hobby’s. Mijn vrouw vond dat ik maar een hobby moest nemen. Een hobby waarbij ik uit het café wegbleef. Dus geen darten of biljarten, maar iets verzamelen. Dat kon ik mooi thuis doen. Dat leek haar het beste.
Dat bleek een goed advies, want er zat echt een verzamelaar in mij. Ik verzamelde op een zeker moment alles wat los en vast zat. Munten, postzegels, suikerzakjes, bierviltjes, ja zelfs afgeknipte nagels bewaarde ik.
Vooral de verzameling afgeknipte nagels had serieuze vormen aangenomen. In het begin ging het puur om de hoeveelheid. Iedereen bewaarde zijn afgeknipte nagels voor mij. De hele familie en kennissenkring nam ze voor me mee. Binnen de kortste keren had ik een enorm berg.
Op een zeker moment ging ik me specialiseren
Op een zeker… Lees verder
De Was
Geld verdienen met de Was van een ander. Klo van Wijk met een inspirerend verhaal voor de MKB-ondernemer. Deze keer: André Kledderneel.
Het idee om voor anderen de was te gaan doen ..
Het idee om voor anderen de was te gaan doen heb ik vijf jaar geleden opgedaan tijdens mijn zomervakantie. Ik zat toen met mijn appartement pal tegenover een onderneemster die van uit haar huis de was voor de vakantiegangers deed. Ik was getuige van het ontstaan van het gat in de markt: vakantiegangers ontzorgen. Het kostte slechts tien euro. Ik heb met bewondering zitten kijken hoe vaak ze de was kwamen brengen. Op een ochtend telde ik binnen een uur tijd 6 mensen. Tja, dan ben ik simpel, maar dan wordt in zo’n uurtje op een willekeurige ochtend wel eventjes 60 euries binnen… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Slimme vibrator werkt met biofeedback en Apps
Slimme vibrator iSolo werkt met biofeedback en Apps.
De pitch voor de slimme vibrator iSolo die werkt met een App heeft ruim acht keer zoveel geld opgehaald dan nodig was. De makers hebben het geniale idee gehad om een vibrator in de vorm van een tampon te ontwikkelen zodat deze de hele dag kan worden gedragen. Dit ingenieuze apparaatje is volgepropt met sensors die in combinatie met apps garant staat voor een zeer persoonlijke beleving.
iSolo verscheen in juli op crowdfundingwebsite Indiegogo en de makers wilden 15.000 dollar ophalen. Donderdag aan het eind van de campagne stond de teller op ruim 130.000 dollar.
Persoonlijk profiel
Zo is het mogelijk of een persoonlijk profiel op te stellen. Ingebouwde sensors monitoren continu de temperatuur en hartslag. Deze gegevens worden opgeslagen in een persoonlijke database op Facebook. Standaard wordt een App geleverd waarbij… Lees verder
Anus bleken voor de Vrouw van Nu
Viva-lezeres Mannie Storteboom is een Anus- annex Nagelstudio begonnen voor de vrouw van nu.
Anus Bleken. Waarom?
Mijn man las een keer een advertentie uit de krant voor. Het ging over ‘Anus bleken’. Wij hebben er samen hartelijk om gelachen en vroegen ons af – waarom. Waarom zou iemand zijn anus willen laten bleken. Daar hou je je toch niet mee bezig?
Anus bleken! Tot dat moment had ik nog nooit mijn anus bekeken. Dat gaat ook niet zo makkelijk. Maar goed, eenmaal alleen met mijzelf, heb ik toch eens een spiegeltje gepakt en mijn anus eens goed bekeken. En inderdaad, wat ik te zien kreeg was geen fraai gezicht. Een groot donker hol. Ik viel er bijna in.
Hoewel ik wist dat niemand last zou hebben van mijn donkere anus, kreeg ik dat donkere hol maar niet van mijn… Lees verder
De heupbroek
Een bijdrage van Viva-lezeres Mannie Storteboom
Mijn jongste dochter is 17 en die draagt graag, net zoals al haar klasgenoten, een heupbroek. Nooit over nagedacht, maar het is de bedoeling dat de bilnaad duidelijk zichtbaar wordt als je bukt.”
Niet iedereen heeft een mooie bilnaad natuurlijk, maar omdat het mode is, is dat nu minder belangrijk. Zelf heb ik een minder mooie bilnaad, ik heb last van cellulitis en putten in mijn bovenbenen en billen, maar het is mode, ik hoef me voor niemand te schamen, dus ik ook een heupbroek aan.
Sta ik in de supermarkt gebukt om op het onderste schap een pot pindakaas van de weekaanbieding te zoeken; Staat er een man achter me in mijn bilnaad te gluren.
Zegt hij fluisterend tegen zijn zoontje zodat ik het net kon verstaan; “Kijk, die mevrouw… Lees verder
Pizza Kapsalon
Lache, mijn neefie van 16 is voor zichzelf begonnen. Pizza’s!
Je lach je kapot joh. Hij verkoopt gewoon dr Oetker Pizza’s. Effe in de magnetron, dan op de brommer, geld vangen, klaar. Hij verkoopt de hele reeks. Zelfs de vieze die niemand lust. Want wees eerlijk: Zo’n Dr. Oetker is natuurlijk niet te vreten. Dat wist hij natuurlijk niet, maar daar kwam hij al gauw achter. Zijn eerste klanten waren het probleem niet. Die waren allemaal familie, aangetrouwd of vrienden en die zeurden natuurlijk niet. Maar later kreeg hij klanten die hem niet kenden en die zeurden wel.
Nou, daar had hij een oplossing voor! Hij trok alle vieze kleffe zooi eraf en donderde er allemaal verse meuk op. Dat had hij natuurlijk niet gek bekeken, want een beetje champignons, een plakkie salami en een blikkie… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Dokter Arie – Dierlijke instincten en beroepsethiek
Beroepsethiek: Hoe ga je daar als arts mee om. Een dilemma.
Jaren geleden heb ik eens met collega-arts gesproken over een persoonlijk dilemma. Ik had toen donderdags een patiënte, erg aantrekkelijk, mooi achterwerk, nog vrijgezel, flink bronstig en rook werkelijk verschrikkelijk lekker als u begrijpt wat ik bedoel. Een verschrikkelijk lekkere teef zou men in de volksmond zeggen. Dan is het toch even slikken.
Ondanks mijn beroep en leeftijd van 61 jaar, ben ik ook maar een mens van vlees en bloed. Vaak merk ik dan dat me dat de aanblik van zulke schoonheid me niet helemaal onberoerd laat. Sterker nog, ik had de grootste moeite om de knuppel niet in het hoenderhok te gooien. Ik begon zwaar te ademen, mijn hart begon te bonken, het zweet gutste van de kop, mijn stem werd afgeknepen en ik… Lees verder
Rimpels
Viva lezeres Mannie Storteboom maakt zich zorgen over de rimpels van haar 13 jaar oudere vriend …
Mijn naam is Mannie Storteboom. Ik ben een vrouw van 34 jaar en heb al 13 jaar een relatie met een gescheiden man van 44 jaar. Hij is dus best wat ouder als ik en nu ben ik bang dat hij rimpels begint te krijgen.
Met de kerst
Niet dat ik bang ben dat hij rimpels krijgt, maar wel wat voor rimpels. Ik ken veel mannen die rimpels hebben. Sommige mannen hebben rimpels van het lachten. Die vind ik zelfs mooi.
Maar mijn vriend is hartstikke serieus en lacht eigenlijk nooit. Het is meer dan een jaar geleden dat ik hem voor het laatst heb zien lachen. Ik weet het nog goed; Dat was afgelopen jaar. Met de kerst. Hij heeft namelijk… Lees verder
Generatie KPN in actie: Stront, stront en nog eens stront
Als exponent van de oude economie heb ik mij altijd verwonderd hoe het mogelijk is om snel geld te maken met internet en smartphones. Deze keer was is in de gelukkige omstandigheid dit van dichtbij mee te maken. Hier volgt het verslag met de als titel de reclameslogan: Generatie KPN in actie.
Een paar opgeschoten hangjongeren hebben een website bedacht die het midden houdt tussen een fotowedstrijd en een loterij. Het hele idee bestond uit niet meer dan de volgende banaliteit: Na het toiletbezoek maakt men een close-up foto van de geproduceerde bolus. Deze foto wordt geüpload naar de Website waar deze dan onder de kop “Bolus van de maand” wordt gepubliceerd.
Als we het onderwerp buiten beschouwing laten, is het idee niet meer dan een gewoon digitaal fotoalbum waarvan er duizenden op het internet te… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
Het crematorium – hoe wil jij de pijp uit gaan?
Behoorlijk ‘hightech’
Via, via ben ik in contact gekomen met een man die al dertig jaar crematoriumovens bouwt. Laatst heb ik een presentatie van hem mogen meemaken en ik moet zeggen; ik was behoorlijk onder de indruk. Je zou het niet verwachten, maar de ovens die ze tegenwoordig voor een crematorium bouwen zijn behoorlijk ‘hightech’.
Het belangrijkste ontwerpcriterium is de kwaliteit van de rookgassen. Het ergste wat een crematorium kan overkomen is dat er een zwarte rookpluim uit de schoorsteen komt. Immers, je vrouw zou het ook niet leuk vinden als je schoonmoeder als een stinkende zwarte walm de schoorsteen uit zou komen?
Vraag: Hoe krijg ik een oven zo ver, dat iemand met een witte pluim de pijp uit gaat?
Geweldig vind ik dat; hij heeft zich dertig van zijn leven bezig gehouden met de… Lees verder
De Bouvier
Mijn broer, is aan de Bouvier. Ik heb nooit kunnen bekijken dat hij iets met honden had, maar dat beest kreeg hij gratis bij dat nieuwe wijf van hem.
Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel
Hij was al een tijdje gescheiden, maar het was geen man om alleen te zijn. We hebben de gekste wijven zien komen en gaan. Nu heeft hij er weer eentje van het internet opgeduikeld. De enige rode draad die we hebben kunnen ontdekken dat hij geen vrouwen met kinderen moest. Nou, die nieuwe van hem had dus ook geen kinderen! Nee, die had een hond! Een Bouvier! Je kent die wel, zo’n joekel van een Poedel. En verder had ze helemaal niks. Ze zat al jaren in de bijstand, dus die is er bij hem ingetrokken. Dat snap jij natuurlijk… Lees verder
De beste remedie tegen zweetvoeten
Het begon toen ik een jaar of 15 was, zomaar ineens. hormonen denk ik. Ik had de baard nog niet in de keel en nog geen haar op de piel. Na een avondje voetbal taaide ik af met de makkers naar de kleedkamer, ik had me veters nog niet los van mijn dure nieuwe voetbal schoenen, die ik gekregen had van mijn ouders, en je zag ze één voor één naar de neus grijpen en naar adem happen.
Ze hadden niet in de gaten dat het mijn zweetvoeten waren, het stonk namelijk verschrikkelijk, maar niet die typische zweetvoeten lucht; daar was het al voorbij.
Het kwam al meer richting ammoniak, uitgekookte pens, en iets tussen rotte kies en dooie hond en dat dan keer vier zo erg. Na 3 maanden gaf het eens strak gelooide Italiaanse leer de pijp… Lees verder