Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Zonnebloemen: Zaadjes van opa
Mijn kleinkind is helemaal geobsedeerd door zonnebloemen.
Mijn kleindochter van 7 heeft van haar andere opa een zakje met zonnebloemzaadjes gekregen. Hij had haar verteld haar dat dit toch wel een heel erg groot cadeau was, want wat hij gegeven had waren eigenlijk wel meer dan 100 hele grote zonnebloemen. Je moest alleen een tijdje heel goed verzorgen. Beetje water geven en zo…
Als werkloze belegger sloegen mijn gedachten op hol. Eén plant geeft 100 nieuwe plantjes. Dat is geen rendement van een zielige 2,5 procent op een spaarrekening, of zoals in mijn geval, een fors verlies op de beursvloer, maar van een rendement 10.000 procent! En dat allemaal zonder noemenswaardige investering. De hebberigheid sloeg toe. Even verder rekenend; Als je nou al die zaadjes bewaar en ook weer poot, dan zouden aan het eind van het 2de jaar… Lees verder
Bomen knuffelen
Hoe bomen knuffelen het leven van Mannie Storteboom zin gaf en ook nog haar relatie redde.
Na 29 jaar huwelijk waren mijn man en ik wel op elkaar uitgekeken. Niet dat we veel ruzie hadden of zo, maar de kachel was uit. Helemaal uit. Om te kijken wat de opties voor onze relatie waren zijn we relatietherapeute geweest. Omdat volgens haar de schade wel meeviel, hoefden we niet te scheiden. We hebben toen op haar advies een hond gekocht … een teckel. Een aaibare gladharige teckel. Dat was een goed advies. Had je allebei toch iets om te aaien.
Dat verdriet wilde ik niet nog eens meemaken
We hebben heel veel van ons hondje gehouden. Vooral toen het nog een pup was. Erg oud is hij niet geworden. Hij leed aan obesitas. Toen hij dood was hebben we besloten… Lees verder
Inkakken – ik kende het woord niet
Inkakken, ik vind dat een een machtig woord!
Ik kende het woord ‘inkakken’ niet. Ik had er nog nooit van gehoord. Uitkakken kende ik wel. Daar kon ik me ook wel iets bij voorstellen. Maar bij het woord ‘inkakken’ bleef het beeld op zwart staan. Heel even had ik associaties met sommige sportwedstrijden. Bij het hardlopen kennen ze als voorbereiding op de wedstrijd het inlopen, en bij het zwemmen het inzwemmen.
Ik zag het helemaal voor me. Inkakken als voorbereiding op een kakwedstrijd. Denk aan lange afstand kakken, doel kakken, estafette kakken, sprinten … Weet je, ik denk in plaatjes. Nou, en als je dan met een wedstrijd mee doe, dan kun je even voor de wedstrijd de zijlijn inkakken …
Ik hoorde het woord ‘inkakken’ voor het eerst bij een klant van mij. Hij was de hele tijd… Lees verder
Gek van reizen
Helemaal gek van reizen
Mijn vrouw en ik kenden elkaar uit de schoolbanken en wat ons bond, dat was onze reislust. We waren helemaal gek van reizen. Onze eerste reis ging naar Valkenburg. Later werd Valkenburg Frankrijk en Frankrijk werd Kreta. We gingen steeds verder. Tenslotte gingen we de hele wereld over. In het begin vonden we alles mooi en we genoten overal van, maar naar verloop van tijd werden we blasé. We hebben misschien wel een miljoen kilometer moeten reizen om er achter te komen dat, ongeacht waar je ook bent, een bos een bos is, en dat bomen bomen zijn. Onze bestemmingen steeds exotischer en wij werden steeds kritischer. Toen we ons ultieme reisdoel, de Himalaya, bereikt hadden waren we in principe klaar met het reizen.
Maar we bleven op reis gaan. En weet je waarom… Lees verder
Voor werkgevers is niets te gek om de productiviteit te vergroten
Uit onderzoek is gebleken dat veel productiviteit in het bedrijfsleven verloren gaat door het toiletbezoek. Cor van Eck uit Bodegraven en eigenaar van een noodlijdend bouwbedrijf, zag dit niet als probleem, maar als kans. De kans voor hem en zijn bedrijf om uit de misère te komen.
Als het zakelijk niet botert dan botert het privé ook niet
Hier volgt het relaas van Cor van Eck hoe hij zijn bedrijf weer vlot trok door zowel de productiviteit van zijn eigen bedrijf als de productiviteit als die van zijn klant te vergroten. Tot voor kort was Cor altijd blij dat hij aan het eind van de maand zijn mensen kon betalen en zijn leveranciers hem niet al te zeer op zijn huid zaten. Daar heeft Cor nu geen last meer van. Het gaat goed met Cor. En… Lees verder
Dokter Arie – Dierlijke instincten en beroepsethiek
Beroepsethiek: Hoe ga je daar als arts mee om. Een dilemma.
Jaren geleden heb ik eens met collega-arts gesproken over een persoonlijk dilemma. Ik had toen donderdags een patiënte, erg aantrekkelijk, mooi achterwerk, nog vrijgezel, flink bronstig en rook werkelijk verschrikkelijk lekker als u begrijpt wat ik bedoel. Een verschrikkelijk lekkere teef zou men in de volksmond zeggen. Dan is het toch even slikken.
Ondanks mijn beroep en leeftijd van 61 jaar, ben ik ook maar een mens van vlees en bloed. Vaak merk ik dan dat me dat de aanblik van zulke schoonheid me niet helemaal onberoerd laat. Sterker nog, ik had de grootste moeite om de knuppel niet in het hoenderhok te gooien. Ik begon zwaar te ademen, mijn hart begon te bonken, het zweet gutste van de kop, mijn stem werd afgeknepen en ik… Lees verder
Een beetje thuispoeper gaat met de trein.
Ik ben een man van gewoontes. ’s Morgens als ik wakker wordt is het een bakkie koffie, een peuk en dan wachten op de drol van 7 uur.
Je kan de klok erop gelijk zetten. Als de klok op wintertijd gaat heeft ie precies een uur vertraging, net als de trein, alsof de wissels zijn bevroren. Ik heb dan altijd aan mijn linkerhand een stapeltje Donald Duckies liggen om te lezen. Ik heb ze allemaal. Behalve jaargang 14 nr. 3. Er was een nieuwe chinees geopend op de Stampersgracht en daar had ik kip koeloeyoek gehaald met nasi. ’s Morgens, het was nog geen half zeven, kreeg ik al de eerste aandrang.
Rennen voor je leven
Ik had de peuk nog in de smoel. Een opgeblazen gevoel in mijn maag. Ik dacht; ik moet een scheet laten maar… Lees verder
Het Paleo Dieet – Het nieuwe dieet uit de oertijd
Viva lezeres Mannie Storieboom is helemaal weg van het Paleo dieet. Mannie Storieboom, altijd ondernemend en steeds opzoek naar nieuwe uitdagingen, gaat er helemaal voor. Mannie en haar man hebben zich bij de Kamer van Koophandel laten inschrijven en ziet de toekomst met vertrouwen tegemoet.
Lieve mensen, het Paleo dieet heeft ons hele leven veranderd. Ik ben er zo enthousiast over, dat ik dat ons verhaal met jullie wil delen. Eerst zal ik jullie in het kort het principe van Paleo uitleggen en daarna zal ik jullie vertellen hoe dat mijn man en ik jullie kunnen ondersteunen en motiveren met afvallen en een gezonde levensstijl.
Het principe van het Paleo dieet
In onze tijd gebruikt de gemiddelde mens steeds minder energie, maar ons dieet is nog steeds gebaseerd op dat van de agrarische samenleving. Gevolg: allemaal dikke… Lees verder
Kliekipedia: Klieken zijn geld waard
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Kliekhuis die zich heeft laten inspireren door de campagne Kliekipedia van SIRE
Co Kliekhuis: Vroeger had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Maïzena
UL de Waal draait volledig door als hij voor zijn vrouw een pak maïzena moet halen …
Maïzena
Laatst moest ik bij de supermarkt zijn. Mijn vrouw vroeg me een pak maïzena mee te nemen. Geen idee wat dat moest wezen. Maïzena , de naam alleen al. Als ze het me niet verteld hadden zou ik gezworen hebben dat het een bromfietsonderdeel was. Nou, nee hoor, dat bleek nodig te zijn voor de pap voor op de andijvie.
Helemaal geen zin om naar de supermarkt te gaan natuurlijk. Maar goed, het bier was ook op dus vooruit. Ik de supermarkt binnen, pak zo’n karretje, moest er een Halve Euro in. Helemaal geen Halve Euro op zak natuurlijk. Kon ik naar huis om een Halve Euro op te halen. Tot overmaat van ramp loop ik dat wijf van mij ook… Lees verder
Een kromme piemel? Geen probleem voor Dr. Arie!
Een kromme piemel? Geen probleem voor Dr. Arie!
Vroeger interesseerde het geen mens hoe dat een piemel er uit zag. Hij moest alleen niet te klein zijn. Als hij een afwijking naar links- of naar rechts had, dan bood de kleermaker wel uitkomst. Die wist met naald en garen wel raad met dat probleem. Hij paste gewoon de pijpen van je broek aan. Een kromme piemel was totaal geen issue.
Tijdens mijn carrière als uroloog kregen wij vooral mannen met plasproblemen op het spreekuur. De eerste patiënt die over zijn kromme piemel kwam klagen vond ik maar een zijkerd. Die man was gewoon links dragend. Erg links dragend. Dat wel. Maar ik vond toen dat er medisch gezien geen enkele reden tot een ingreep was. Ik heb hem dan ook een goede kleermaker geadviseerd.
De… Lees verder
Wij schenken melk en voegen daar beleving aan toe
Herman Rijker is een horeca-ondernemer en eigenaar van het eerste Melkterras van Nederland.
Zeer exclusieve melk
Henk Rijker: Een jaar geleden zijn wij in Maastricht een restaurant met terras aan de Maas begonnen. Wij onderscheiden ons van een normale horecagelegenheid met terras door zeer exclusieve melk te schenken. Ik zeg maar zo; wij schenken melk en voegen daar beleving aan toe.
Wij kopen altijd verse volle melk direct vanaf de fabriek en leggen die in onze gekoelde melkkelder. Hier wordt de melk bewaard op een temperatuur van 7 graden Celsius, zodat het kan rijpen door inwerking van bacteriën. Oude melk krijgt net voordat het bedorven is een aparte gerijpte smaak. De echte melkliefhebber weet dat te waarderen en heeft daar veel geld voor over. Zoals je begrijpt is de temperatuurbeheersing van de koeling dan ook zeer belangrijk. Wij noemen het… Lees verder
Sponsoring: Een bijna gratis uitvaart
Klo van Wijk over Peter de Zerk, innovatief uitvaart-ondernemer, met het hart op de goede plaats.
Het probleem
Soms zit je als uitvaartondernemer zit je wel eens met een dilemma. Laatst nog, heel erg, een kindje dood. Niet verzekerd en geen geld voor de crematie. Echt, je hart bloedt, maar als ondernemer met verantwoording voor je bedrijf kun je natuurlijk niet veel doen. Hooguit wat met de marge, maar dan ben je er toch wel. Zo’n kindje gewoon wegbrengen, dat wil je ook niet. Dus je begint er maar aan, wat minder luxe, geen plakje cake en geen broodjes, maar voor de rest gewoon netjes. Je wilt toch je best doen, niet waar? Maar hoe je ook je best doe, je weet precies hoe het afloopt. Dat wordt gewoon dat een foutje bedankt als het op betalen aankomt.