Het laatste oordeel

Het lontje wordt kort

Wat houdt een mens bezig als hij ouder wordt? Niet zo veel eigenlijk. Ik doe niet zoveel meer, ik wil niet zoveel meer. Tja, wat doe je eigenlijk nog? Een beetje denken en zo.

Mijn lontje begint kort te worden, maar ik hoef niet zoveel meer. Het liefst heb ik dat ze me met rust laten. Vroeger zat ik overal op, aan en in, maar dat kan me nu niets meer schelen. Nee, laat mij maar lekker hier zitten.

Ben ik klaar met mijn leven? Ach weet je, je wilt steeds weer iets anders. Vroeger moest ik van alles en tegenwoordig hoeft er van mij niet zoveel meer. Een beetje lezen doe ik wel. Geen boekies of zo, maar de Bijbel.

De Bijbel

Dat ik de Bijbel ben gaan lezen, kwam door mijn vader. Mijn vader zei altijd dat als je jong bent, je geen tijd hebt voor God en als je oud bent, God geen tijd voor jou heeft.

Ik denk er weleens over na dat ik zo ben veranderd. Gelukkig maar, want anders had ik nog in de wieg gelegen. Vroeger dacht ik dat je consequent moest zijn, maar dat ben je natuurlijk niet. En als je de Bijbel goed leest, dan zie je dat God ook niet consequent is.

Ik lees graag het Oude Testament. Dat vind ik het spannendste stuk van de Bijbel. Toen was hij veel wilder. Hij wilde er weleens een paar kapotmaken. Maar toen hij een zoon kreeg, ik bedoel Jezus, is hij erg veranderd.

Ik zeg weleens: van je kinderen kun je ook leren. Dat zijn zoon overleden is, heeft hem wel aangegrepen, denk ik. Je hoort niet veel meer van hem.

Je hoort je kind niet te overleven. Dat is niet natuurlijk. Ook al heb je eeuwig leven.

Het laatste oordeel

Het geheugen wordt ook minder. Ik was laatst vergeten om naar de wc te gaan en heb toen in mijn broek gescheten.

Ik vraag me weleens af of dat ook op het lijstje van mijn zonden komt te staan. De zuster was nogal boos, maar dat gaat wel over.

Verder ben ik niet zo bang voor zijn oordeel. Ik heb niemand omgelegd of zo.

Het zou zomaar de straf van God kunnen zijn

Waar ik wel spijt van heb, is hoe ik mijn vrouw heb behandeld toen ze kinds was. Daar kom ik denk ik niet helemaal mee weg.

De afgelopen jaren werd mijn vrouw kinds en dat werd van kwaad tot erger. Ze liep de hele dag te zeuren en te wauwelen en vergat alles. Ook dat ze naar de wc was geweest.

En als ze naar de wc ging, dan kon dat nog weleens even duren. Zomaar een kwartier of meer.

Daar heb ik best weleens gebruik van gemaakt. Als ik vroeg of ze langzamerhand niet naar de wc moest, dan ging ze gelijk. Of ze nou pas geweest was of niet, dat was ze toch vergeten. En dan had ik even rust.

Op een zeker moment kreeg ze een zere kont en dat werd steeds erger. Mijn dochter is met haar naar de dokter geweest. Vol met aambeien.

Toen hebben ze dat ouwe mens toch de hele kont opengesneden om het weer in orde te maken. De laatste tijd laat ik alles lopen. Het zou zomaar de straf van God kunnen zijn. Ik moet maar afwachten wat hij ervan vindt.

Was getekend

Veel zorgen maak ik me niet. Ik lees veel in de Bijbel en kom er steeds meer achter dat wij, zoals daar ook in staat, allemaal zijn geschapen naar zijn evenbeeld. Ben best wel benieuwd hoe hij eruitziet en in hoeverre ik op hem lijk.

Dan vind ik mezelf ook wel een beetje God. Ik heb ook kinderen gehad, maar die leven nog.

Was getekend: Ome Toon, vanuit zijn stoel in het verzorgingshuis, waar hij zojuist nog in zijn broek heeft gescheten.