Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij, en soms een ander stelletje op leeftijd. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Deze keer was het Parijs en waren ze samen. Het andere stel ging niet mee, want hij was wat minder ter been. Maar het maakt niet uit want met zijn tweeën kan het ook leuk zijn. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken. Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.
En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmodewinkel met een enorme rij vrouwen die tot ver op straat stonden… Lees verder
Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot
Ome Toon
Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.
Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal.… Lees verder
Snuf de hond
Een hondje kopen, een labrador
Hoe een labrador het leven van Klo van Wijk een compleet andere wending gaf.
Wij konden geen kinderen krijgen. Toen wij het hele medisch circuit doorlopen hadden was de uitslag: jammer, maar helaas. Mijn vrouw en ik hebben er veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we het een plaats kunnen geven en konden we weer verder met ons leven.
Enige tijd later, ik denk ter compensatie, wilde mijn vrouw graag een hond hebben. Ik zag dat helemaal niet zitten. Ik wilde niet gebonden zijn en helemaal niet aan een hond.
Maar, je weet wel hoe dat het gaat zo’n geval … de hond is er toch gekomen.
Labrador
Een labrador moest het worden. Labradors zijn, volgens internet, rustige honden en leuk voor kinderen (die we helemaal niet konden krijgen). Ik moet… Lees verder
Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!
De Theorie van de Geluksmomenten
New-Age, de hemelse hype, hangt op zijn beurt ook weer van hypes aan elkaar. De hype rond “the Law of Attraction” is nog niet uitgewoed of de ‘Theorie van de Geluksmomenten” staat alweer op het punt om de hype over te nemen.
De “Theorie van de Geluksmomenten” of wel het geheim van de juiste man, op de juiste tijd, op de juiste plaats in het kort.
Ieder mens staat geregeld op de juiste tijd op de juiste plaats, alleen worden die niet verzilverd omdat je op dat moment wel iets moet doen. Koop je geen lot, dan win je de loterij niet en als je op dat moment in je bed ligt te snurken dan helpt dat ook niet, dan heb je gewoon jouw geluksmoment verprutst.
De theorie laat zien hoe jij je geluksmomenten… Lees verder
Scheidingsmakelaar Mannie Storteboom: Het is pas fijn om gescheiden te zijn
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam
Voor mijn leven als scheidingsmakelaar, werkte ik bij een datingbureau in Rotterdam. Dat was de tijd dat internet in opkomst was. Als datingconsulente hadden wij een droombaan. Zeker in de beginperiode, toen was ik als een jonge meid als het ware in een snoepwinkel terecht gekomen. We hadden een enorm bestand vol leuke mannen die allemaal een relatie wilden. En er zaten echt hele leukertjes tussen. Dat waren geweldige tijden. Van een vaste relatie had ik toen nog nooit gehoord. Iedere dag kwam weer een verse lading inschrijvingen binnen. En ik, Mannie, had natuurlijk de eerste keus!
Ook toen mijn wilde jaren voorbij waren, bleef het een baan waar je veel voldoening uit haalde. Weet je, het eindproduct van een datingsite is gelukkige mensen. Wat is nou… Lees verder
Woeliepoelies de gebreide onderbroeken met Willy Warmer
Gebreide onderbroeken
Mijn dochter kwam op internet geweldig leuke onderbroeken tegen. Zogenaamde Woeliepoelies. Dat zijn gebreide onderbroeken met een aangebreid piemelstuk.
Ik vond het zo schattig met dat aangebreide piemelstuk, dat ik er gelijk één besteld heb. Toen ik hem in huis had wist ik het meteen; dit wil ik ook gaan maken. Het leek met fantastisch. Nou, wat motivatie allemaal niet doet … Binnen een paar dagen kon ik breien en breipatronen lezen. Ook moeilijke details als het piemelstuk aan de onderbroek zetten was geen probleem.
Toen hij klaar was heb ik hem mijn vriendin laten zien. Ze vond hem enig. Ik… Lees verder
Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof
Gedicht
Bij de muur van het oude kerkhof
Zat een meisje klein en teer
en ze weende
want haar moeder was niet meer
en in de koekenpan lag
een peer
Een prakkie is ook geld. Duurzaam ondernemen in de Catering
Klo van Wijk brengt ons het succesverhaal van Co Prakman.
Co Prakman: In mijn vorige leven, ik bedoel, voordat ik in de ‘prakkie-handel’ zat, had ik een broodjeszaak. “Broodje van Kootje”. Ik verkocht warme en koude broodjes. Ik werkte me 3 keer in de rondte, maar ik was helemaal niet gelukkig. De hele dag geregel en alleen maar gezeur. Broodje zonder boter, broodje ei zonder zout, broodje kaas zonder kaas. Je kop klapte soms helemaal uit elkaar. Alleen het broodje al; Ik leverde wel vijf verschillende broodjes. Keizerbroodjes, Pistoletjes, Italiaanse bollen noem maar op. En dat alles moest binnen een paar uur voor elkaar zijn. Je kunt ze niet te ver van te voren klaar maken, want dan worden ze klef. Van de benzinepomp wordt dat kritiekloos geaccepteerd, van ons niet. Verse ingrediënten daar gaat het bij ons om. Heb… Lees verder
De Teckel
Een jong hondje gekregen. Een Teckel.
Toen ik alleen was, had ik van de kinderen een jong hondje gekregen. Een Teckel. Best leuk zo’n hondje, hoewel ik zelf een ander soort zou hebben gekocht. Eigenlijk houd ik niet zo van dat model. Vroeger noemde ik dat soort honden vaak een “worst op poten” of een buikschuiver. Dat vindt ik eigenlijk nog steeds. Vooral als ze dik zijn. Maar goed, eigenlijk zijn alle jonge beesten leuk. Dus jonge Teckels ook. Maar ja, ze kunnen je wel zo’n beest geven, maar ze zeggen er niet bij dat je er zomaar 16 jaar aan vast zit.
Vooral als er mensen bij zijn
Na ongeveer een jaar kunnen Teckels jongen krijgen. Dat kon je goed zien, want vanaf dat moment kon hij zomaar een stijve krijgen. Dat ziet er echt niet uit,… Lees verder
De ster van de fanfare
Ome Toon was altijd een groot liefhebber van de fanfare. Zijn vader zat bij de fanfare, zijn zoons zaten bij de fanfare, zijn dochters en broers en zussen zaten bij de fanfare; de hele familie zat wel bij de fanfare of had bij de fanfare gezeten, en moeders waste de uniformen voor, jawel, de korfbalclub en … de fanfare.
Ome Toon had een wind gelaten tijdens de wekelijkse repetitie van de fanfare en niet zo’n kleintje ook. Het was hem wel eens eerder overkomen maar toen hadden ze de bron niet kunnen achterhalen.
Het was de laatste noot in de solo. De hele week had hij al geoefend en die noot moest uit zijn tenen komen, de hoogste noot op een trompet, vijf seconden lang. Op de fiets naar het oefenlokaal had ie alles… Lees verder
Haartjes … (als je haar maar goed zit)
Viva-lezeres Angela Storteboom wordt verrast met een strandvakantie naar Brazilië, maar krijgt een knoop in de maag bij de gedachte aan de haartjes rond de bikinilijn
Ik dacht gelijk aan die haartjes
Manlief heeft me verrast met een reisje naar Brazili”e lekker strandhangen en bijbruinen.
Ik voelde gelijk een knoop in mijn maag. Ik dacht gelijk aan die haartjes.
We waren van de zomer een dagje naar het strand geweest, ik lekker de bikini aangetrokken, mijn man had al een biertje op en die zag mij in mijn witte bikini en zei “het lijkt wel of je een egel hebt ontvoerd”; de zwarte stekels prikten dwars door de witte stof.
“En mag ik misschien een shaggie van je draaien?” wijzend op de plukjes die onder mijn broekje vandaan kwamen. Hij baalde als een stekker want ik heb 3 weken de… Lees verder
Grote schaamlippen? Het verhaal van Dr. Arie, de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen? Het verhaal van de man achter de snijtafel
Grote schaamlippen horen anno nu niet meer tot het ideaalbeeld van de moderne vrouw. Dat betekent werk aan de winkel voor de plastisch chirurg. Hier volgt het relaas van de man achter de snijtafel, de door het vrouwenblad Viva veel geprezen cosmetisch chirurg, Dr. Arie.
Ik ben hier als chirurg belast met de schaamlipcorrecties. Eigenlijk moeten wij spreken van schaamlipverkleining. Voor het overgrote deel van de patiënten is dit een cosmetische ingreep voor wie grote schaamlippen niet beantwoorden aan het schoonheidsideaal. Ons werk had al een stijgende belangstelling, maar dit jaar is het echt een hype geworden. We snijden ons tegenwoordig helemaal suf. We zitten al maanden dik in de overuren. Maar succes en het druk zijn heeft ook een schaduwzijde. Je eigen relatie lijdt er onder.… Lees verder
Tandarts Hans Krijtje: Als ik er geen gat in zie dan boren we er eentje
Tandarts Hans Krijtje heeft het even helemaal gehad …
Breek me de bek niet open. Weer zo’n melkmuil in de stoel gehad met een berg tandsteen in zijn straatje zo hard als een granieten aanrechtblad.
Het moet niet gekker worden, vroeger hielp het nog als ik op woensdagmiddag na de lunch de tandartsboor op de microfoon van de omroepinstallatie van de wachtkamer liet slijpen. Altijd wel een mooi gezicht die lijkbleke kinderkopjes die wegrenden naar huis om te flossen. Ik kon ze missen als kiespijn. Diegene die dan nog in de wachtkamer zaten waren de snoepverstandigen en de doven- en slechthorende melkgebitjes. Maar tegenwoordig zit ieder rotjong met zijn Ipod in zijn oren in de wachtkamer. En allemaal een gebit zo geel als een kanarie met tandsteen als een gewapende betonnen vloer.
Wat ze doen… Lees verder
Neushaar verwijderen
Stoplichten
Vroeger ergerde ik me dood aan al die gasten die in de auto bij de stoplichten uitgebreid in de neus zitten te peuteren. Tot ik er achter kwam dat ik het zelf ook deed. Nooit bewust geweest. Ik begreep ineens hoe dat het werkte. Terwijl je eigenlijk in een aquarium zit, en iedereen je van alle kanten kan zien, voel jij je helemaal onzichtbaar zodat je het idee hebt dat je onbespied je hele neus kunt uitpakken of met veel omhaal een dwarsligger kunt recht leggen.
Neushaar verwijderen
Zo’n privé momentje mag best van mezelf, want zoveel stoplichten waarbij je moet stilstaan, kom je nou ook weer niet zo vaak tegen op een willekeurige dag.
Ik had blijkbaar meer last van uitstekend neushaar dan van snot, want ik ging me steeds meer bezig houden met neushaar verwijderen. Als… Lees verder
Taartjes kiezen: Neem gewoon overal een likje van!
Mijn opa vergeleek het kiezen van een vrouw met het kiezen van één taartje uit een grote doos vol met allemaal verschillende taartjes.
Een grote doos
Je hebt een grote doos waar voor iedereen een taartje in zit. Maakt niet uit welke smaak je hebt. Grote- en kleine taartjes, slagroom- en mokkataartjes, moorkoppen, roomsoezen, maar ook appeltaart of vieze taart die niemand lust.
Verse taartjes
Ieder jaar komen er nieuwe verse taartjes op de markt. Dat zijn de lekkerste. Die zijn zo lekker dat het gewoon moeilijk is om een keuze te maken. Iedereen probeert de lekkere dingetjes er af te snoepen. Sommige stoppen er mee als ze het taartje hebben gevonden waarnaar ze op zoek waren. Anderen blijven veel te lang zoeken en komen er op een zeker moment achter dat iemand anders er mee vandoor is… Lees verder
Virtueel vissen
Vissen zonder hengel en zonder visakte? Het kan!
Vroeger was vissen een vorm van jagen. Maar voor de moderne, en altijd jachtige,mens is vissen een vorm van onthaasten geworden. Een soort mediteren. In plaats van de hele tijd naar je navel te staren, staar je dan naar je dobber. Eigenlijk is het precies hetzelfde maar dan anders. Je wordt een één met het universum en je krijgt rust in je hoofd! Daar is het toch allemaal om te doen: niet waar?
Een webcam pal boven de dobber gehangen
Eigenlijk is het vangen van vis bijzaak, de meeste vissen worden teruggegooid. Vooral dit laatste bracht me op het idee om het vissen helemaal terug te brengen tot de kern. Namelijk: het staren naar de dobber.
We hebben er een ICT-er bijgehaald en die heeft voor ons een mooie App gemaakt; we… Lees verder
Lekker geurende appeltaart is een auto waard
Appeltaart
Makelaars zijn er al een tijdje achter, met appeltaart kun je geld verdienen. Als je bij de verkoop van een woning voor zorgt dat het pand naar verse appeltaart ruikt, dan verloopt het verkoopproces een stuk makkelijker. Als de bank geen roet in het eten gooit, dan is de woning bij wijze van spreken al verkocht. De geur van appeltaart maakt mensen kooplustig. Waar zonder de geur van verse appeltaart langdurig onderhandeld moet worden en de verkopende partij met de verkoopprijs vaak een flinke veer moet laten, is bij de inzet van geurende appeltaart de koop snel beklonken. De prijs? Geen ‘issue’.
Een goed dampende appeltaart is … een auto waard
Omdat het bij woningverkopen om tonnen gaat kan het inzetten van appeltaart zomaar – pak hem beet – tienduizend euro schelen. Dat is geld. Serieus geld. Daar kun… Lees verder
Voor werkgevers is niets te gek om de productiviteit te vergroten
Uit onderzoek is gebleken dat veel productiviteit in het bedrijfsleven verloren gaat door het toiletbezoek. Cor van Eck uit Bodegraven en eigenaar van een noodlijdend bouwbedrijf, zag dit niet als probleem, maar als kans. De kans voor hem en zijn bedrijf om uit de misère te komen.
Als het zakelijk niet botert dan botert het privé ook niet
Hier volgt het relaas van Cor van Eck hoe hij zijn bedrijf weer vlot trok door zowel de productiviteit van zijn eigen bedrijf als de productiviteit als die van zijn klant te vergroten. Tot voor kort was Cor altijd blij dat hij aan het eind van de maand zijn mensen kon betalen en zijn leveranciers hem niet al te zeer op zijn huid zaten. Daar heeft Cor nu geen last meer van. Het gaat goed met Cor. En… Lees verder
Borstkolven 2.0
Verbonden met het ziekenhuis
Nadat dr. Arie als gynaecoloog met pensioen is gegaan, is hij toegetreden tot de raad van bestuur van het ziekenhuis, zijn voormalige werkgever. Hij had niet met pensioen hoeven te gaan, maar de voortdurende veranderingen op zijn vakgebied hadden al het plezier in zijn werk weggenomen. Het was lang geleden dat hij zijn vak als een roeping zag. Om het maar populair te zeggen: hij was er helemaal klaar mee.
Nu zit hij aan de andere kant van de tafel en hoopt door zijn bijdrage de scherpe kantjes van het beleid eraf te kunnen slijpen. Hij voelt zich nog steeds betrokken bij zijn oude werkomgeving en gaat er bij tijd en gelegenheid graag nog even op de kraamafdeling kijken. Het leuke van dat soort bezoeken is dat hij heel veel ‘inside’ informatie krijgt. Toen hij zelf… Lees verder
Links dragend / Rechts dragend
Voor veel mannen is het feit dat ze rechts- of links dragend zijn een gegeven.
Vroeger was het zelfs zo dat de kleermaker daar rekening mee hield. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Want hoewel je levensduur hiermee niet verkort zal worden, moet het natuurlijk wel duidelijk zijn dat dat niet goed is voor een mens. Een piemel moet gewoon recht naar beneden hangen of recht omhoog staan en niet anders.
Een piemel die zijn hele leven links gedragen wordt, krijgt na verloop van jaren een blijvende afwijking naar links. Een neutrale piemel op leeftijd kom je dan ook niet vaak tegen. De afwijking komt vooral naar voren als de piemel in erectie is, maar ook in rust is dit goed zichtbaar.
Als condoomfabrikant en ‘Nationaal Piemel Deskundige’ heb ik vaak mijn gedachten over dit… Lees verder