Ome Toon deed aan tenen likken

Personage: Ome Toon · geredigeerde kladversie · 4 min leestijd

Begin

Ome Toon deed aan tenen likken. Gelukkig heeft hij dat nooit geflikt als ik erbij was. Moet je voorstellen, lig je als vrouw lekker te zonnen op het strand, zit er opeens een vent met een banaan in zijn broek aan je tenen te likken. Hij kwam er altijd mee weg. Er werd wel geschreeuwd en gescholden, maar daar bleef het bij. Hij werd er niet warm of koud van. Ze wisten toch niet waar hij woonde.

Aanleiding

Als familie hadden we in het begin niets in de gaten. We zijn jaren met hen op vakantie geweest. Het enige wat me opviel, was dat hij altijd maar naar blote vrouwenvoeten zat te loeren.

Ik ben weleens met hem op het naaktstrand geweest. Daar had hij geen oog voor blote tieten, hij keek alleen maar naar voeten. Iedere keer wees hij er een paar aan waar ik naar moest kijken. Maar ik wist helemaal niet wat ik moest zien. Dat naaktstrand had weinig zin voor hem, want zoveel mensen lagen er niet. Het gewone strand, daar ging het om. Dat lag helemaal vol met blote voeten. Hij liep de hele tijd met een harde plasser rond. Ik schaamde me dat ik ernaast liep.

Wij hebben er altijd versteld van gestaan dat hij als voetenliefhebber met een vrouw is thuisgekomen die zulke lelijke voeten had. Maat 47, een nagelinplant van niets en benig, vooral benig. Bepaald geen poezelige vrouwenvoetjes. Maar misschien zag Ome Toon er iets in wat ik niet zag. Het kan ook zijn dat ze gewoon heel ruim was met het inzetten van haar voeten in de liefde. Joh, ik wil het niet eens weten. Misschien gaat het wel om de smaak.

Vervolg

Om je geaardheid te kunnen botvieren moet je natuurlijk wel de gelegenheid hebben. Wat doen zulke figuren dan? Die creëren de gelegenheid.

Van kinds af aan had hij last van een vissenhuid. Psoriasis noemen ze dat tegenwoordig. Zijn ouders gingen daarom vaak met hem naar zee. De zee schijnt goed te zijn voor psoriasis. Nou, dat had hij goed in zijn oren geknoopt. Als het mooi weer was, was hij niet te houden. Dan stierf hij zogenaamd van de psoriasis. Hij moest en zou naar zee. En als hij 's avonds thuiskwam, had hij rode ogen van het kijken.

Je zou verwachten dat het tenen likken in het openbaar over zou zijn nu hij een vaste partner had. Maar op tenenlikkersgebied ging hij vreemd bij het leven.

Escalatie

Naarmate hij ouder werd, ging hij minder voorzichtig te werk. Toen hij 61 was, werd hij op het strand van Scheveningen opgepakt wegens tenen likken. Hij had de echtgenoten over het hoofd gezien. Die deden wél aangifte.

Het was midden in de komkommertijd. In alle kranten stond hij op de voorpagina. Op een zeker ogenblik lagen alle journalisten van Nederland met hun fototoestel in aanslag in zijn tuin. Ander nieuws was er toch niet. Zijn privacy werd bepaald niet gespaard. Hij was een bekende Nederlander geworden.

Na drie dagen voorarrest kwam hij vrij. Verdere vervolging bleef uit, maar de media waren nog lang niet klaar met hem. Die zetten hem weg als een verkrachter. Het hele dorp keek hem en zijn gezin met de nek aan. Zelfs de kinderen werden erop aangekeken. Uiteindelijk zijn ze verhuisd.

Vooral tante Jaantje had het er moeilijk mee. Ze voelde zich vernederd en bleef zitten met vragen waarop Ome Toon nooit antwoord heeft gegeven. Was hij bij haar ooit tekortgekomen? Had ze hem ooit afgewezen als hij aan haar tenen wilde sabbelen? Waren haar tenen dan niet meer goed genoeg nu ze ouder was geworden?

Maar tante Jaantje bleef hem ondanks alles trouw. Zij was het die het gezin bij elkaar hield. Alleen is de relatie tussen haar en Ome Toon nooit meer geworden zoals die was.

Slot

Nu tante Jaantje uit de tijd is en zijn leeftijd begint te tellen, heeft hij ook niet meer dezelfde behoeftes. Nee, het tenen likken is nu wel over. In plaats daarvan ruikt hij aan sokken. Vrouwensokken wel te verstaan. Die pikt hij uit de vuile was van het verzorgingshuis.