Staatslot: jij kiest niet het lot, het lot kiest jou!

Staatslot - ikzegniets.nl

Geluksmomenten, een theorie

Een of andere vent had tegen Ed een heel verhaal lopen verkondigen dat iedereen zogenaamde geluksmomenten had. Volgens hem had iedereen momenten in het leven dat de kans op geluk heel erg groot is. Het probleem was volgens die vent dat de mensen die momenten niet bewust zijn. Met andere woorden, 99% van de kansen op geluk worden verprutst. Nee, als je volgens hem je geluksmoment wilde verzilveren, dan moest je daar wel wat voor doen. Als je de hoofdprijs van de staatsloterij wil winnen, dan moet je natuurlijk wel staatsloten kopen. Hij vergeleek het met voetballen; ‘Als je voor een open doel sta, en je hebt de bal aan je voeten, dan moet je natuurlijk wel schieten om een doelpunt te maken’. Volgens hem kon je, als je daar oog voor hebt en je er een beetje op toelegt, die geluksmomenten zien aankomen. ‘Ze zouden zich aan je openbaren’, noemde hij het. Vette onzin natuurlijk, maar op zich geen verkeerd verhaal.

Reclamebord

Ed ging naar de buurtsuper om een-kant-en-klaar maaltijd en een blik erwtensoep te halen. Net voor de supermarkt stond een groot reclamebord van de staatsloterij. Daar liep hij me toch met een grote klap tegen op. Dat bord, dat was een best bord, dat gaf echt niet mee. Nee, dat deed zeer en hij had een beste bult op zijn kop. In één keer natuurlijk allemaal mensen om hem heen. Nee, al die belangstelling dat was niets voor Ed. Hij ging maar gauw naar binnen.

Staatslot

Toen hij met de boodschappen uit de supermarkt kwam zag hij van grote afstand het bord staan. Op de één of andere manier viel er een bundel zonlicht op. Heel apart. De staatsloterij … . Gezien zijn bult op de kop had dat bord sowieso al zijn aandacht, maar nu viel het helemaal op. Hij had van zijn leven nog nooit een staatslot gekocht, maar nu hij hardhandig op het bestaan van de staatsloterij was gewezen had hij het idee dat het best wel eens de openbaring van een geluksmoment zou kunnen zijn. Dat geluk zou dan bestaan uit de hoofdprijs van de staatsloterij. Hij moest tot honderd duizend en terug tellen om niet een staatslot te kopen. Maar hoe het ook zij, hij was sterk en liet de staatsloten voor wat ze waren.

Wat dacht je wat, komt hij thuis, gaat met zijn tablet op de bank zitten, en het eerste wat hij op zijn startscherm ziet is een advertentie van de staatsloterij. Ed was nu helemaal overtuigd. Dit was de openbaring van zijn geluksmoment en die bult op zijn kop dat was het bewijs.

Ze woonde bij hem in de buurt

Hij moest en zou een staatslot hebben. Hoewel hij wist dat je met een paar keer klikken op internet ook staatsloten kunt kopen vond hij dat hij een echt lot moest hebben. Geluk moet je kunnen vasthouden vond hij. Dus Ed ging linea-recta naar de supermarkt om een echt staatslot te kopen. Komt hij bij de balie waar je de staatsloten kunt kopen, staat daar een meisje achter die hem vriendelijk vraagt of ze hem kan helpen. Dat was niet zomaar een meisje, maar een heel leuk meisje van tegen de dertig. Ed had met zijn dertig jaar hij nog nooit een relatie gehad en voor hem waren alle vrouwen die jonger als hem waren meisjes. Wat denk je wat, Ed helemaal ‘in love’ natuurlijk. Gaat hij aan haar het hele verhaal vertellen van die vent met zijn lulverhaal tot en met de bulten op de kop aan toe. Zij ging in het hele verhaal mee en maakte Ed helemaal gek. Hij moest niet één staatslot kopen, nee hij moest tien staatsloten kopen, een straat dan had je veel meer kans op geluk. En Ed, die lul, die ging er helemaal in mee.

Pech

Tien loten in één keer aftikken, dat was teveel van het goede. Het was al de derde week van de maand en dan wilde bij Ed de pinpas wel eens weigeren, dus nu ook. Ontoereikend saldo, daar werd hij helemaal niet goed van. Vooral niet vanwege dat grietje. In dat soort situaties is hij zo gevoelig. Maar hoe dan ook met rode kop en al heeft hij met wat geld dat hij nog in de portemonnee had zitten één lot gekocht.

Geluk

Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat hij met de pest in zijn lijf thuis kwam. Tot overmaat van ramp was hij zijn lot kwijt. Verloren. Zijn hele illusie naar de Filistijnen.
Wat dacht je wat? Hij werd gebeld door het meisje van de supermarkt. Het bleek dat hij zijn staatslot niet was verloren, maar dat hij het met zijn dolle kop op de balie had laten liggen. Ze kwam het staatslot wel nabrengen want ze wist waar hij woonde!

Jij kiest niet het lot, maar het lot kiest jou

Ed was helemaal in de gloria. Hij wist het nu zeker. ‘Jij kiest niet het lot, maar het lot kiest jou’, had de vent nog gezegd. Het staatslot kwam gewoon naar hem toe. Opeens viel alles op zijn plaats, die vent, het meisje en ook hijzelf zaten allemaal in het plan dat de goden voor hem bedacht hadden! Hij was helemaal gelukkig met zijn staatslot, iedere keer haalde hij het lot tevoorschijn om ernaar te kijken. Hij rekende zich helemaal rijk. Levenslang vakantie dat zou hem ten deel vallen. Op het werk moesten ze maar een andere idioot voor hem zoeken.

De trekking

En toen na lang wachten de trekking plaatsvond en de uitslag bekend werd … wat dacht je wat … wat dacht je wat … Niets. Helemaal Niets. Zelfs geen eigen geldje. En dat leuke grietje, die bleek ook niet zo leuk te zijn als hij dacht. Ze bleek al lang en breed een relatie te hebben.

Weet je wat het was? Ze waren hem vergeten te vertellen dat je naast de kans op geluk, ook de kans op pech hebt.