Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof

de peer: gedicht ikzegniets.nl

Gedicht

Bij de muur van het oude kerkhof

Zat een meisje klein en teer

en ze weende

want haar moeder was niet meer

en in de koekenpan lag

een peer

2 reacties op Gedicht: Bij de muur van het oude kerkhof

  • Tegen het zelfde geel gepiste muurtje van de begraafplaats,

    zat nog een meisje schichtig en gehaast

    Haar op gezwollen ogen waren rood van kleur

    het was van het huilen of van de penetrante pisgeur.

    Al met al ze was niet blij

    want nu had ze oom Karel nooit meer aan haar zij.

    Maar wat ze nooit had geweten, was wat had oom Karel

    voor de kost uit gevreten??

    Het meisje was erg benieuwd wat oom Karel had nagelaten,

    en omdat ze aan de drank was hoopte ze niet op oude grammofoonplaten

    Toen oma zij ik heb nog een appeltje voor de dorst

    hier mee worden je drank rekeningen meer dan ingelost.,

    en het is beter dan een peer in de pan.

    met echte Karel Appel daar mee kan je wat man

    nee een echte Karel Appel kijk dan heb je wat man

  • Oan ut Karkhofhek hong nun mèske,
    ze was wel dartig joare oud! Oan heur polsriemkes opgehonge
    en heur rollatorke sting koud.
    Met heur broekske oan de enkels
    kèk ze vrolijk in ut rond—
    Endelijk war heur wà overkomme
    en geluk,- ginne gewone stront. Baartus (Overgenome ut “Lieve Lita”)